etiologia drożdżakowa
Etiologia drożdżakowa odnosi się do infekcji wywołanych przez drożdżaki, najczęściej przez grzyby z rodzaju Candida, z których Candida albicans jest najczęstszym patogenem. Drożdżaki stanowią naturalny element flory fizjologicznej skóry, przewodu pokarmowego i układu moczowo-płciowego, jednak w sprzyjających warunkach mogą stać się chorobotwórcze.
Do czynników predysponujących do rozwoju infekcji drożdżakowych należą: obniżona odporność, długotrwała antybiotykoterapia, cukrzyca, ciąża, przyjmowanie leków immunosupresyjnych i kortykosteroidów oraz przewlekłe choroby ogólnoustrojowe. Klinicznie infekcje drożdżakowe mogą manifestować się jako kandydoza błon śluzowych jamy ustnej, przełyku, pochwy, a także jako zakażenia skórne oraz inwazyjne kandydozy ogólnoustrojowe.
Diagnostyka etiologii drożdżakowej obejmuje badania mikroskopowe, hodowlę na podłożach selektywnych, metody molekularne oraz serologiczne. Leczenie zależy od lokalizacji i rozległości zakażenia – od miejscowych preparatów przeciwgrzybiczych po systemową terapię przeciwgrzybiczą z zastosowaniem leków z grupy azoli, echinokandyn czy amfoterycyny B.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pimafucin 100 mg
Pimafucin w postaci globulek dopochwowych zawiera 100 mg natamycyny, polienowy antybiotyk o działaniu przeciwgrzybiczym, stosowany w leczeniu kandydozy pochwy wywołanej przez Candida albicans. Mechanizm działania natamycyny polega na wiązaniu się z ergosterolem błony komórkowej grzybów, co prowadzi do zaburzenia jej przepuszczalności, wycieku składników cytoplazmatycznych oraz zahamowania wzrostu i śmierci komórek grzyba. Lek jest wskazany w potwierdzonych laboratoryjnie zakażeniach pochwy Candida albicans, nawracających infekcjach grzybiczych oraz w przypadkach oporności na inne leki przeciwgrzybicze. Może być również stosowany u kobiet w ciąży oraz u pacjentek z zaburzeniami odporności, pod warunkiem oceny bezpieczeństwa przez lekarza.
antybiotyk polienowy, badanie mikrobiologiczne, Candida albicans, czynnik etiologiczny, dawkowanie leku, drożdżyca pochwy, etiologia drożdżakowa, globulki dopochwowe, infekcja grzybicza, kandydoza pochwy, lek przeciwgrzybiczy, mikroflora pochwy, natamycyna, nawracająca infekcja grzybicza pochwy, wydzielina pochwowa, zaburzenie odporności - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Aphtin 200 mg/g
Lek Aphtin w postaci roztworu do stosowania miejscowego w jamie ustnej zawiera czteroboran sodu (Natrii tetraboras) w stężeniu 200 mg/g i jest wskazany do leczenia pleśniawek, czyli kandydozy jamy ustnej wywołanej głównie przez Candida albicans. Preparat należy aplikować bezpośrednio na zmiany chorobowe po dokładnym oczyszczeniu jamy ustnej, a pacjent powinien powstrzymać się od jedzenia i picia przez minimum 30 minut po aplikacji. Wskazania do stosowania obejmują ostre i przewlekłe postaci pleśniawek, terapię skojarzoną w kandydozie opornej oraz profilaktykę u pacjentów z grup wysokiego ryzyka, takich jak osoby z obniżoną odpornością (w tym HIV), cukrzycą, długotrwale stosujące antybiotyki lub kortykosteroidy, użytkownicy protez dentystycznych oraz pacjenci po radioterapii głowy i szyi.
antybiotyki o szerokim spektrum, badanie mikologiczne, Candida albicans, cukrzyca, czteroboran sodu, etiologia drożdżakowa, kandydoza jamy ustnej, kortykosteroidy, lek przeciwgrzybiczny, obniżona odporność, pleśniawki, profilaktyka kandydozy, proteza dentystyczna, radioterapia głowy i szyi, systemowa terapia przeciwgrzybicza, terapia skojarzona, zakażenie drożdżakowe, zakażenie HIV