immunoterapia BCG

Immunoterapia BCG (Bacillus Calmette-Guérin) to metoda leczenia wykorzystująca szczep atenuowanych prątków gruźlicy do stymulacji układu odpornościowego pacjenta. Najczęściej stosowana jest w leczeniu nieinwazyjnego raka pęcherza moczowego, szczególnie w przypadku guzów o wysokim stopniu złośliwości oraz raka in situ (CIS).

Mechanizm działania BCG polega na indukcji lokalnej reakcji zapalnej w ścianie pęcherza moczowego, co prowadzi do aktywacji limfocytów T, makrofagów oraz komórek NK (Natural Killer). Dodatkowo, BCG stymuluje wydzielanie cytokin prozapalnych, które wykazują działanie przeciwnowotworowe. Efektem tego procesu jest niszczenie komórek nowotworowych oraz zapobieganie nawrotom choroby.

Immunoterapia BCG podawana jest dopochwowo w serii wlewek. Standardowy schemat leczenia obejmuje indukcję (zazwyczaj 6 cotygodniowych wlewek) oraz leczenie podtrzymujące (wlewki co 3 miesiące przez 1-3 lata). Skuteczność terapii BCG jest wyższa niż w przypadku samej resekcji przezcewkowej guza (TURBT) czy chemioterapii dopęcherzowej, szczególnie w zapobieganiu progresji choroby.

Podczas terapii BCG mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak objawy dysuryczne, krwiomocz, gorączka oraz ogólnoustrojowe reakcje zapalne. W rzadkich przypadkach może dojść do poważnych powikłań, jak sepsa BCG, która wymaga natychmiastowego leczenia przeciwprątkowego. Przeciwwskazania do immunoterapii BCG obejmują aktywne zakażenie układu moczowego, makroskopowy krwiomocz, uraz cewki moczowej oraz stan po przebytej gruźlicy.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl