lichen simplex chronicus
Lichen simplex chronicus (LSC), określany również jako neurodermitis circumscripta, to przewlekłe dermatologiczne schorzenie charakteryzujące się zliszajowaceniem i pogrubieniem skóry w wyniku przewlekłego drapania i tarcia. Stan ten jest wynikiem błędnego koła: świąd prowadzi do drapania, które powoduje uszkodzenie skóry i zwiększa świąd, co z kolei prowadzi do dalszego drapania.
Zmiany skórne w LSC manifestują się jako dobrze odgraniczone, zliszajowacone, hiperkeratotyczne blaszki o zwiększonym zaznaczeniu linii skórnych (lichenifikacja). Najczęstsze lokalizacje obejmują kark, nadgarstki, przedramiona, okolice genitalne oraz kostki. Histopatologicznie obserwuje się hiperkeratozę, akantozę, wydłużenie sopli naskórkowych oraz przewlekły naciek zapalny w skórze właściwej.
Leczenie LSC obejmuje przerwanie cyklu świąd-drapanie poprzez zastosowanie miejscowych kortykosteroidów o średniej lub dużej sile działania, czasem pod okluzją. W przypadkach opornych na leczenie stosuje się inhibitory kalcyneuryny, iniekcje doogniskowe kortykosteroidów, fototerapię UVB lub PUVA. Ważnym elementem terapii jest identyfikacja i leczenie czynników wywołujących, takich jak stres, choroby psychiczne czy pierwotne dermatozy, a także edukacja pacjenta dotycząca unikania drapania.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Hydrocort CHEMA 5 mg/g
Hydrocort CHEMA w postaci maści zawiera 5 mg/g hydrokortyzonu octanu i jest wskazany do miejscowego stosowania w leczeniu różnorodnych, niezakażonych zmian skórnych o podłożu zapalnym i alergicznym. Preparat wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwświądowe oraz obkurczające naczynia krwionośne, co czyni go skutecznym w terapii atopowego zapalenia skóry, łuszczycy skóry owłosionej i zadawnionej, a także w leczeniu liszaja rumieniowatego, rumienia wielopostaciowego, liszaja płaskiego, łojotokowego zapalenia skóry oraz wyprysku zliszajowaciałego. Ponadto, Hydrocort CHEMA jest stosowany w leczeniu skórnych odczynów polekowych, oparzeń I i II stopnia (po wykluczeniu zakażenia) oraz neurodermatitis (lichen simplex chronicus), gdzie łagodzi świąd, zmniejsza stan zapalny i poprawia komfort pacjenta.
atopowe zapalenie skóry, choroba autoimmunologiczna skóry, choroba zapalna skóry, działanie przeciwzapalne, hydrokortyzon octan, infekcja bakteryjna, infekcja grzybicza, infekcja wirusowa, lichen simplex chronicus, liszaj płaski, liszaj rumieniowaty, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca skóry owłosionej, łuszczyca zadawniona, neurodermatitis, oparzenie, przewlekła dermatoza, rumień wielopostaciowy, świąd skóry, terapia skojarzona, ukąszenie owada, wyprysk zliszajowaciały, zmiana skórna - Leksykon chorób i schorzeń
Neurodermatitis – Diagnostyka i diagnoza
Neurodermatitis (lichen simplex chronicus) to przewlekła dermatoza charakteryzująca się intensywnym świądem i cyklem drapania, prowadzącym do lichenifikacji skóry. Diagnostyka opiera się na szczegółowym badaniu klinicznym, obejmującym ocenę charakterystycznych, dobrze odgraniczonych, zliszajowaconych blaszek z hiperpigmentacją, lokalizujących się najczęściej na karku, kostkach, owłosionej skórze głowy, okolicy łonowej, sromie, mosznie oraz wyprostnych powierzchniach przedramion. W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić wyprysk, łuszczycę, liszaj płaski, prurigo nodularis oraz chłoniaka skóry. W razie wątpliwości wskazane są badania dodatkowe, takie jak biopsja skóry (w celu potwierdzenia histopatologicznego: hiperkeratoza, parakeratoza, hipergranuloza, akantoza, spongioza, papilomatoza), wymaz, testy płatkowe, badania mykologiczne oraz oznaczenie poziomu IgE, często podwyższonego u pacjentów atopowych.
akantoza, alergia kontaktowa, atopowe zapalenie skóry, badanie fizykalne skóry, badanie histopatologiczne, badanie kliniczne, badanie mykologiczne, biopsja skóry, chłoniak skóry, choroba atopowa, dermoskopia, hipergranuloza, hiperkeratoza, hiperpigmentacja, immunoglobulina E, intensywny świąd, lichen simplex chronicus, lichenifikacja skóry, liszaj amyloidowy, liszaj płaski, liszaj prosty przewlekły, liszaj twardzinowy, łuszczyca, neurodermatitis, parakeratoza, poziom IgE, prurigo nodularis, rak brodawkujący, rak płaskonabłonkowy, spongioza, świerzbiączka guzkowa, teledermatologia, test płatkowy, wyprysk, wyprysk kontaktowy, wyprysk pieniążkowaty, wywiad medyczny, zakażenie grzybicze - Leksykon chorób i schorzeń
Neurodermatitis – Epidemiologia
Neurodermatitis, znane również jako liszaj prosty przewlekły, dotyka około 12% populacji globalnej, z najwyższą częstością występowania u osób w wieku 30-50 lat, szczególnie kobiet (proporcja 2:1). Choroba ta wykazuje zróżnicowanie geograficzne i etniczne, choć dane są niejednoznaczne; u osób o ciemniejszej karnacji zmiany skórne są bardziej wyraziste. Epidemiologia wskazuje na wzrost częstości występowania neurodermatitis, zwłaszcza w krajach o niskich i średnich dochodach, np. w Malezji wzrost z 9,5% do 12,6% w latach 1994-2003. Czynniki ryzyka obejmują predyspozycje genetyczne (80% pacjentów z nadwrażliwością IgE na alergeny), współistniejące zaburzenia psychiatryczne oraz ekspozycję na zanieczyszczenia środowiskowe, które znacząco zwiększają ryzyko (OR do 3,7 przy wysokiej ekspozycji na ruch drogowy). Neurodermatitis wiąże się z przewlekłym świądem, obniżoną jakością życia oraz zwiększonym ryzykiem zaburzeń erekcji (HR 1,74; 95% CI: 1,44-2,10) i rzadko może prowadzić do nowotworów skóry.
alergen, alergen pokarmowy, alergen wziewny, atopowe zapalenie skóry, choroba autoimmunologiczna, choroba dermatologiczna, cukrzyca typu 2, egzema, kontaktowe zapalenie skóry, leczenie przeciwdepresyjne, lichen simplex chronicus, liszaj prosty przewlekły, nasilenie choroby, neurodermatitis, objaw skórny, populacja pediatryczna, przewlekły świąd, pyłek, rak kolczystokomórkowy, roztocze kurzu domowego, schorzenie psychiatryczne, zaburzenie erekcji, zaburzenie lękowe, zaburzenie obsesyjno-kompulsywne, zachorowalność, zanieczyszczenie powietrza, zmiana pigmentacyjna