enzym AmpC
Enzym AmpC to klasa beta-laktamaz, enzymów produkowanych przez niektóre bakterie Gram-ujemne, które nadają oporność na antybiotyki beta-laktamowe. AmpC beta-laktamazy hydrolizują penicyliny, cefalosporyny pierwszej, drugiej i w niektórych przypadkach trzeciej generacji oraz cefamycyny, czyniąc te antybiotyki nieskutecznymi w leczeniu zakażeń.
Geny kodujące enzymy AmpC mogą być zlokalizowane na chromosomach bakteryjnych (chromosomalne AmpC) lub na plazmidach (plazmidowe AmpC). Chromosomalne AmpC występują głównie u bakterii z rodziny Enterobacterales (np. Enterobacter spp., Citrobacter spp.) oraz u Pseudomonas aeruginosa. Plazmidowe AmpC są szczególnie niebezpieczne, ponieważ mogą być łatwo przekazywane między różnymi gatunkami bakterii.
Ekspresja enzymów AmpC może być indukowana (wzbudzana) przez kontakt bakterii z niektórymi antybiotykami beta-laktamowymi lub może być konstytutywna (stała) wskutek mutacji genetycznych. Wykrywanie enzymów AmpC w laboratoriach mikrobiologicznych jest istotne dla właściwego doboru terapii antybiotykowej, jednak stanowi wyzwanie diagnostyczne ze względu na brak standardowych metod detekcji.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Biofuroksym 500 mg
Biofuroksym, zawierający cefuroksym sodowy, jest cefalosporyną II generacji o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego, stosowaną ogólnie w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii poprzez wiązanie z białkami PBP, co prowadzi do lizy komórki. Oporność na cefuroksym może wynikać z produkcji beta-laktamaz (w tym ESBL i AmpC), zmniejszonego powinowactwa PBP, ograniczonej przepuszczalności błony zewnętrznej oraz aktywnego usuwania leku przez pompy bakteryjne. Minimalne stężenia hamujące (MIC) określone przez EUCAST wynoszą m.in. ≤8 mg/l dla Enterobacteriaceae, ≤0,5 mg/l dla Streptococcus pneumoniae oraz ≤1 mg/l dla Haemophilus influenzae, co stanowi podstawę do oceny wrażliwości szczepów. W praktyce klinicznej istotne jest uwzględnienie lokalnego profilu oporności, zwłaszcza w ciężkich zakażeniach, a w razie wątpliwości zalecana jest konsultacja specjalistyczna.
antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk beta-laktamowy, atypowe zapalenie płuc, bakteria Gram-ujemna, beta-laktamaza, białko wiążące penicylinę, biosynteza peptydoglikanu, cefalosporyna drugiej generacji, cefuroksym sodowy, choroba legionistów, enzym AmpC, ESBL, Haemophilus influenzae, lek przeciwbakteryjny, liza komórki bakteryjnej, minimalne stężenie hamujące, Moraxella catarrhalis, MRSA, pompa bakteryjna, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, stężenie antybiotyku, Streptococcus pneumoniae, synergizm, synteza ściany komórkowej bakterii, zakażenie bakteryjne, zakażenie dróg moczowo-płciowych, zakażenie dróg moczowych, zakażenie oportunistyczne, zakażenie pokarmowe, zakażenie szpitalne, zakażenie wewnątrzbrzuszne, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie płuc, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Bioracef 500 mg
Cefuroksym, będący cefalosporyną drugiej generacji (kod ATC: J01DC02), działa bakteriobójczo poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii, wiążąc się z białkami wiążącymi penicyliny (PBP). Aktywna forma leku powstaje z cefuroksymu aksetylu po hydrolizie enzymatycznej. Oporność na cefuroksym może wynikać z produkcji beta-laktamaz, w tym ESBL i AmpC, zmniejszonego powinowactwa PBP, nieprzepuszczalności błony zewnętrznej lub aktywnego usuwania leku z komórki. Wartości graniczne MIC według EUCAST dla Enterobacteriaceae wynoszą ≤8 mg/l (wrażliwe) i >8 mg/l (oporne), dla Streptococcus pneumoniae ≤0,25 mg/l (wrażliwe) i >0,5 mg/l (oporne), dla Moraxella catarrhalis ≤0,125 mg/l (wrażliwe) i >4 mg/l (oporne), a dla Haemophilus influenzae ≤0,125 mg/l (wrażliwe) i >1 mg/l (oporne). Szczepy oporne na inne cefalosporyny parenteralne zwykle wykazują oporność na cefuroksym.
Bacteroides fragilis, bakteryjna pompa efflux, beta-laktamaza, beta-laktamaza ESBL, białko wiążące penicylinę, Borrelia burgdorferi, cefalosporyna drugiej generacji, cefuroksym aksetyl, enzym AmpC, EUCAST, Haemophilus influenzae, hydroliza enzymatyczna, liza komórki bakteryjnej, minimalne stężenie hamujące, Moraxella catarrhalis, nieprzepuszczalność błony zewnętrznej, oporność na metycylinę, Pseudomonas aeruginosa, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, synteza bakteryjnych ścian komórkowych - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Valdocef 500 mg
Cefadroksyl, będący cefalosporyną I generacji podawaną doustnie (kod ATC: J01DB05), wykazuje bakteriobójcze działanie poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii, wiążąc się z białkami wiążącymi penicyliny (PBP). Mechanizmy oporności obejmują produkcję beta-laktamaz (np. TEM-1), zmniejszone powinowactwo PBP, nieprzepuszczalność błony komórkowej oraz aktywne usuwanie leku przez pompy efflux. Wartości graniczne MIC według EUCAST (wersja 3.1, 2013) dla Enterobacteriaceae w niepowikłanych zakażeniach dróg moczowych wynoszą ≤16 mg/l dla szczepów wrażliwych, a >16 mg/l dla opornych. W przypadku Staphylococcus spp. i Streptococcus spp. grup A, B, C i G stosuje się odpowiednio oznaczenia wrażliwości na cefoksytynę lub penicylinę jako wskaźniki. Kluczowym parametrem PK/PD jest %T>MIC, czyli odsetek czasu, w którym stężenie wolnego leku utrzymuje się powyżej MIC, co koreluje ze skutecznością kliniczną.
antybiotyk beta-laktamowy, beta-laktamaza, beta-laktamaza o rozszerzonym spektrum, białko wiążące penicyliny, cefalosporyna I generacji, cefalosporynaza chromosomalna, działanie bakteriobójcze, enzym AmpC, lek beta-laktamowy, liza komórki bakteryjnej, minimalne stężenie hamujące, Moraxella catarrhalis, MRSA, MSSA, niepowikłane zakażenie dróg moczowych, nieprzepuszczalność błony komórkowej, oporność bakteryjna, paciorkowiec beta-hemolizujący, pałeczka hemofilna, pneumokok, pompa efflux, synteza ściany komórkowej, wskaźnik farmakokinetyczno-farmakodynamiczny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ceftazidime Kabi 2000 mg
Ceftazydym, będący cefalosporyną III generacji (kod ATC: J01DD02), wykazuje działanie bakteriobójcze poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii, wiążąc się z białkami wiążącymi penicyliny (PBP). Kluczowym parametrem farmakodynamicznym determinującym skuteczność terapii jest %T>MIC, czyli odsetek czasu, w którym stężenie wolnego antybiotyku przekracza minimalne stężenie hamujące (MIC). Zgodnie z wytycznymi EUCAST, wartości graniczne MIC dla Enterobacteriaceae wynoszą ≤1 mg/l (wrażliwe), 2-4 mg/l (średnio wrażliwe) i >4 mg/l (oporne), natomiast dla Pseudomonas aeruginosa odpowiednio ≤8 mg/l (wrażliwe) i >8 mg/l (oporne). Leczenie dużymi dawkami ceftazydymu (2 g × 3) wymaga uwzględnienia lokalnych wzorców oporności, które mogą się różnić geograficznie i zmieniać w czasie, co jest istotne w terapii ciężkich zakażeń.
antybiogram, bakteria beztlenowa, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, bakteria tlenowa, beta-laktamaza o rozszerzonym spektrum, białko wiążące penicylinę, biosynteza ściany komórkowej, cefalosporyna trzeciej generacji, ceftazydym, Clostridium difficile, Enterococcus faecalis, Enterococcus faecium, enzym AmpC, Escherichia coli, EUCAST, hydroliza enzymatyczna, Klebsiella pneumoniae, komórka bakteryjna, liza komórki bakteryjnej, minimalne stężenie hamujące, MRSA, peptydoglikan, pompa efflux, Pseudomonas aeruginosa, roztwór do wstrzykiwań, ściana komórkowa bakterii, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Cetix 400 mg
Cefiksym, jako cefalosporyna III generacji (kod ATC: J01DD08), działa bakteriobójczo poprzez hamowanie białek wiążących penicylinę (PBP), co prowadzi do zaburzenia syntezy ściany komórkowej bakterii i ich lizy. Oporność na cefiksym może wynikać z hydrolizy enzymatycznej przez beta-laktamazy ESBL i/lub AmpC, modyfikacji miejsc docelowych (PBP), redukcji przepuszczalności błony zewnętrznej oraz aktywnego usuwania leku przez pompy efflux. Wartości graniczne MIC według EUCAST (2013) dla cefiksymu wynoszą: Haemophilus influenzae ≤ 0,12 mg/l (oporne > 0,12 mg/l), Moraxella catarrhalis ≤ 0,5 mg/l (oporne > 1,0 mg/l), Neisseria gonorrhoeae ≤ 0,12 mg/l (oporne > 0,12 mg/l), Enterobacteriaceae ≤ 1,0 mg/l (oporne > 1,0 mg/l, tylko dla niepowikłanych zakażeń dróg moczowych). Izolaty z MIC powyżej zakresu wrażliwości wymagają powtórnej identyfikacji i ewentualnego przekazania do laboratorium referencyjnego, a do czasu potwierdzenia skuteczności klinicznej klasyfikowane są jako oporne.
Bacteroides fragilis, beta-laktamaza o rozszerzonym spektrum, beta-laktamaza o rozszerzonym spektrum substratowym, białko wiążące penicylinę, cefalosporyna, cefalosporyna trzeciej generacji, chlamydia, Chlamydophila, choroba legionistów, Citrobacter freundii, Clostridium difficile, dwoinka rzeżączki, dwoinka zapalenia płuc, Enterobacter cloacae, Enterobacteriaceae, Enterococcus, enterokok, enzym AmpC, Escherichia coli, gronkowiec złocisty, Haemophilus influenzae, Klebsiella oxytoca, Klebsiella pneumoniae, Legionella pneumophila, lekowrażliwość, liza komórki bakteryjnej, minimalne stężenie hamujące, Moraxella catarrhalis, Morganella morganii, Mycoplasma, mykoplazma, Neisseria gonorrhoeae, oporność krzyżowa, paciorkowiec beta-hemolizujący, pałeczka hemofilna, pałeczka odmieńca, pałeczka okrężnicy, pałeczka ropy błękitnej, pałeczka zapalenia płuc, pneumokok, pompa efflux, przepuszczalność błony zewnętrznej, Pseudomonas, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, Serratia marcescens, Staphylococcus, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, test antybiotykowrażliwości - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zinnat 250 mg/5 ml
Cefuroksym aksetyl, aktywny składnik cefalosporyny II generacji Zinnat, wykazuje bakteriobójcze działanie poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii, wiążąc się z białkami wiążącymi penicyliny (PBP) i zaburzając biosyntezę peptydoglikanu. Mechanizmy oporności obejmują produkcję beta-laktamaz (w tym ESBL i AmpC), modyfikację PBP, zmniejszoną przepuszczalność błony zewnętrznej oraz aktywne usuwanie leku przez pompy bakteryjne. Oporność na cefuroksym koreluje z opornością na inne cefalosporyny do wstrzykiwań oraz na penicyliny, co wymaga uwzględnienia w terapii empirycznej i doborze antybiotyku. Zgodnie z wytycznymi EUCAST (wersja 13, od 01.01.2023), wartości graniczne MIC dla cefuroksymu aksetylu wynoszą: Enterobacterales ≤8 mg/l (wrażliwe), >8 mg/l (oporne); Streptococcus pneumoniae ≤0,25 mg/l (wrażliwe), >0,25 mg/l (oporne); Haemophilus influenzae ≤0,001 mg/l (wrażliwe), >1 mg/l (oporne); Moraxella catarrhalis ≤0,001 mg/l (wrażliwe), >4 mg/l (oporne).
antybiotyk cefalosporynowy, bakteria beztlenowa, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, beta-laktamaza, beta-laktamaza o rozszerzonym spektrum, białko wiążące penicyliny, biosynteza peptydoglikanu, Borrelia burgdorferi, cefalosporyna drugiej generacji, cefuroksym aksetylu, działanie bakteriobójcze, Enterococcus faecalis, enzym AmpC, Escherichia coli, gronkowiec, Haemophilus influenzae, Klebsiella pneumoniae, krętek, lek przeciwbakteryjny, Moraxella catarrhalis, oporność na metycylinę, Pseudomonas aeruginosa, Staphylococcus aureus, stężenie hamujące, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, synteza ściany komórkowej bakterii, wrażliwość na metycylinę, zakażenie dróg moczowych - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Bioracef 125 mg
Cefuroksym aksetyl, jako cefalosporyna II generacji (kod ATC: J01DC02), działa bakteriobójczo poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii, wiążąc się z białkami PBP i prowadząc do lizy komórkowej. Oporność na cefuroksym może wynikać z produkcji beta-laktamaz (w tym ESBL i AmpC), zmniejszonego powinowactwa PBP, nieprzepuszczalności błony zewnętrznej oraz aktywnego usuwania leku przez pompy efflux. Wartości graniczne MIC według EUCAST dla Enterobacteriaceae wynoszą ≤8 mg/l dla szczepów wrażliwych i >8 mg/l dla opornych; dla Streptococcus pneumoniae odpowiednio ≤0,25 mg/l i >0,5 mg/l; dla Moraxella catarrhalis ≤0,125 mg/l i >4 mg/l; a dla Haemophilus influenzae ≤0,125 mg/l i >1 mg/l. Szczepy MRSA są oporne na cefuroksym, co należy uwzględnić w terapii empirycznej.
Acinetobacter, Bacteroides, Bacteroides fragilis, bakteria Gram-ujemna, beta-laktamaza, beta-laktamaza ESBL, białka wiążące penicyliny, biosynteza ściany komórkowej bakterii, Borrelia burgdorferi, Campylobacter, cefalosporyna drugiej generacji, cefuroksym aksetyl, Citrobacter freundii, Enterobacter aerogenes, Enterobacter cloacae, Enterobacteriaceae, Enterococcus faecalis, Enterococcus faecium, enzym AmpC, enzymy esterazy, Escherichia coli, EUCAST, Fusobacterium, Haemophilus influenzae, Haemophilus parainfluenzae, Klebsiella pneumoniae, lek przeciwbakteryjny, liza komórki bakteryjnej, minimalne stężenie hamujące, Moraxella catarrhalis, Morganella morganii, MRSA, nieprzepuszczalność błony zewnętrznej, Peptostreptococcus, pompa efflux, Propionibacterium, Proteus mirabilis, proteus vulgaris, Pseudomonas aeruginosa, Serratia marcescens, Staphylococcus aureus, stężenie graniczne, Streptococcus agalactiae, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, synteza bakteryjnych ścian komórkowych, wytwarzanie beta-laktamaz - Leksykon substancji czynnych
Ceftazydym – Właściwości farmakodynamiczne
Ceftazydym, cefalosporyna III generacji (kod ATC J01DD02), dostępny w dawkach 1 g i 2 g w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, działa bakteriobójczo poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii przez wiązanie z białkami wiążącymi penicyliny (PBP). Kluczowym parametrem farmakokinetyczno-farmakodynamicznym jest %T>MIC, czyli odsetek czasu, w którym stężenie wolnego leku przekracza minimalne stężenie hamujące (MIC). Oporność na ceftazydym może wynikać z hydrolizy przez beta-laktamazy ESBL i AmpC, modyfikacji PBP, zmniejszonej przepuszczalności błony zewnętrznej oraz aktywnego usuwania leku z komórki. EUCAST definiuje wartości graniczne MIC dla Enterobacteriaceae: S ≤1 mg/l, I 2-4 mg/l, R >4 mg/l; dla Pseudomonas aeruginosa: S ≤8 mg/l, R >8 mg/l; oraz punkty niezwiązane z gatunkami: S ≤4 mg/l, I 8 mg/l, R >8 mg/l, przy leczeniu dawkami 2 g x 3.
acinetobacter baumannii, Bacteroides fragilis, beta-laktamaza o rozszerzonym spektrum, białko wiążące penicylinę, cefalosporyna trzeciej generacji, Clostridioides difficile, Clostridium perfringens, Enterobacteriaceae, Enterococcus faecalis, Enterococcus faecium, enzym AmpC, Escherichia coli, EUCAST, Haemophilus influenzae, Klebsiella pneumoniae, liza komórki, metycylinowrażliwość, mikrobiologia kliniczna, minimalne stężenie hamujące, MRSA, Neisseria meningitidis, oporność bakteryjna, paciorkowiec zieleniący, peptydoglikan, proszek do sporządzania roztworu, przepuszczalność błony zewnętrznej, Pseudomonas aeruginosa, Staphylococcus aureus, Streptococcus agalactiae, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, zależność farmakokinetyczno-farmakodynamiczna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Bioracef 250 mg
Cefuroksym, będący cefalosporyną II generacji (kod ATC J01DC02), jest stosowany ogólnie w formie proleku cefuroksymu aksetylu dostępnego w tabletkach (125 mg, 250 mg, 500 mg). Po podaniu doustnym ulega hydrolizie do aktywnej formy, działając bakteriobójczo poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii przez wiązanie z białkami wiążącymi penicyliny (PBP). Oporność na cefuroksym może wynikać z produkcji beta-laktamaz (w tym ESBL i AmpC), modyfikacji PBP, zmniejszonej przepuszczalności błony zewnętrznej bakterii Gram-ujemnych oraz aktywnego usuwania leku z komórki. EUCAST definiuje wartości graniczne MIC dla cefuroksymu aksetylu: Enterobacteriaceae ≤8 mg/l (wrażliwe), >8 mg/l (oporne); Streptococcus pneumoniae ≤0,25 mg/l (wrażliwe), >0,5 mg/l (oporne); Moraxella catarrhalis ≤0,125 mg/l (wrażliwe), >4 mg/l (oporne); Haemophilus influenzae ≤0,125 mg/l (wrażliwe), >1 mg/l (oporne). Wartości te uwzględniają mechanizmy oporności, w tym ESBL i AmpC, co ma kluczowe znaczenie dla interpretacji wyników i doboru terapii.
bakteria Gram-ujemna, bakteria pozbawiona ściany komórkowej, bakteria wewnątrzkomórkowa, beta-laktamaza, białko wiążące penicyliny, biosynteza peptydoglikanu, borelioza, cefalosporyna 3 i 4 generacji, cefalosporyna drugiej generacji, cefuroksymu aksetyl, Enterobacteriaceae, enzym AmpC, enzym esteraza, enzym o rozszerzonym spektrum substratowym, Europejska Komisja Testowania Wrażliwości Drobnoustrojów, gronkowiec złocisty, liza komórki bakteryjnej, minimalne stężenie hamujące, MRSA, paciorkowiec beta-hemolizujący grupy A, pałeczka hemofilna, pałeczka ropy błękitnej, pneumokok, prolek, przepuszczalność błony zewnętrznej, synteza ściany komórkowej bakterii, szczep wytwarzający beta-laktamazę, wielolekooporność, zakażenie dróg oddechowych, zakażenie okołoporodowe, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zakażenie układu moczowego, zapalenie płuc - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Valdocef 250 mg/5 ml
Cefadroksyl, należący do cefalosporyn I generacji (kod ATC: J01DB05), jest doustnym antybiotykiem beta-laktamowym dostępnym w postaci granulatu do zawiesiny o stężeniu 250 mg/5 ml (262,39 mg cefadroksylu jednowodnego). Mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii poprzez wiązanie się z białkami wiążącymi penicyliny (PBP), co prowadzi do powstania niestabilnej ściany komórkowej i lizy komórek bakteryjnych. Oporność na cefadroksyl może wynikać z produkcji beta-laktamaz (np. TEM-1), zmodyfikowanych PBP, nieprzepuszczalności ściany komórkowej lub aktywnego usuwania leku z komórki. EUCAST definiuje wartości graniczne MIC dla Enterobacteriaceae w niepowikłanych zakażeniach dróg moczowych: wrażliwość (S) ≤ 16 mg/l, oporność (R) > 16 mg/l. Wrażliwość gronkowców ocenia się na podstawie cefoksytyny, a paciorkowców beta-hemolizujących na podstawie penicyliny. Kluczowym parametrem farmakodynamicznym jest %T>MIC, czyli czas utrzymania stężenia leku powyżej MIC.
antybiotyk beta-laktamowy, bakteria wewnątrzkomórkowa, beta-laktamaza o rozszerzonym spektrum, białko PBP, białko wiążące penicyliny, cefalosporyna I generacji, cefalosporynaza chromosomalna, drobnoustrój, enzym AmpC, enzym beta-laktamaza, flora bakteryjna skóry, granulat do zawiesiny doustnej, infekcja tkanek miękkich, liza komórki bakteryjnej, minimalne stężenie hamujące, MRSA, pałeczka ropy błękitnej, pneumokok, pompa aktywnego usuwania, przepuszczalność ściany komórkowej, synteza ściany komórkowej bakterii, wartość graniczna lekowrażliwości, zakażenie dróg moczowych, zakażenie dróg oddechowych