łuszczyca genitalna
Łuszczyca genitalna to specyficzna odmiana łuszczycy, która manifestuje się w okolicach narządów płciowych. Choroba ta dotyczy 30-40% pacjentów z łuszczycą i może obejmować zarówno zewnętrzne, jak i wewnętrzne okolice genitaliów, a także obszar pachwin, pośladków oraz fałdów międzypośladkowych.
Charakterystyczne dla łuszczycy genitalnej są dobrze odgraniczone, czerwone zmiany skórne, które mogą występować symetrycznie po obu stronach ciała. W przeciwieństwie do klasycznej łuszczycy, zmiany w okolicach intymnych rzadziej pokryte są charakterystyczną łuską, co jest spowodowane wilgotnym środowiskiem tej okolicy. Pacjenci często zgłaszają świąd, pieczenie, dyskomfort oraz ból, szczególnie podczas stosunków płciowych.
Diagnostyka łuszczycy genitalnej opiera się głównie na badaniu klinicznym oraz wywiadzie z pacjentem. W trudnych przypadkach może być konieczne wykonanie biopsji skóry. W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić infekcje grzybicze, drożdżycę, liszaj płaski, liszaj twardzinowy oraz choroby przenoszone drogą płciową.
Leczenie łuszczycy genitalnej wymaga szczególnej ostrożności ze względu na wrażliwość skóry w tej okolicy. Terapia pierwszego rzutu obejmuje miejscowe stosowanie kortykosteroidów o niskiej lub średniej sile działania, inhibitorów kalcyneuryny (takrolimus, pimekrolimus) oraz preparatów nawilżających. W przypadkach opornych na leczenie miejscowe można rozważyć fototerapię lub leczenie ogólne (metotreksat, cyklosporyna, leki biologiczne).
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zrost błon śluzowych – Etiologia i przyczyny
Zrost błon śluzowych warg sromowych (labial fusion) to stan patologiczny charakteryzujący się przyleganiem i zrośnięciem warg sromowych mniejszych lub rzadziej większych, najczęściej związany z hipoestrogenizmem. Stan ten występuje głównie u dziewczynek w wieku od 3 miesięcy do 6 lat (częstość około 1,8%, z maksimum 3,3% w wieku 13-23 miesięcy), u kobiet po porodzie oraz w okresie pomenopauzalnym. Niski poziom estrogenów prowadzi do ścieńczenia nabłonka i zwiększonej podatności na uszkodzenia, co w połączeniu z czynnikami zapalnymi (infekcje dróg moczowych, vulvovaginitis, kontakt z substancjami drażniącymi, nieprawidłowa higiena, przewlekłe dermatozy) oraz urazami mechanicznymi sprzyja powstawaniu zrostów. W okresie pomenopauzalnym dodatkowe ryzyko stanowią choroby takie jak liszaj twardzinowy, przewlekłe infekcje oraz brak aktywności seksualnej. Mechanizm powstawania zrostów obejmuje uszkodzenie nabłonka, stan zapalny, nieprawidłowe gojenie w warunkach hipoestrogenizmu i tworzenie włóknistej tkanki łącznej.
atroficzne zapalenie pochwy, choroba pęcherzowa, dermatoza zapalna, hipoestrogenizm, infekcja dróg moczowych, infekcja pochwy, krem estrogenowy, labia minora, labial fusion, liszaj płaski, liszaj twardzinowy, łuszczyca genitalna, okaleczenie żeńskich narządów płciowych, pemfigoid błon śluzowych, steroid miejscowy, zapalenie sromu i pochwy, zespół Behceta, zespół Stevensa-Johnsona, zrost błon śluzowych