miażdżyca zarostowa tętnic

Miażdżyca zarostowa tętnic (łac. atherosclerosis obliterans) to przewlekły proces chorobowy charakteryzujący się zwężeniem lub całkowitym zamknięciem światła tętnic w wyniku odkładania się złogów miażdżycowych. Jest najczęstszą przyczyną niedokrwienia kończyn dolnych (choroba tętnic obwodowych, PAD), ale może dotyczyć również innych naczyń tętniczych.

Patofizjologicznie proces ten rozpoczyna się od uszkodzenia śródbłonka naczyniowego, po którym następuje gromadzenie się lipidów, komórek zapalnych, włóknienie i kalcyfikacja. Prowadzi to do postępującego zwężenia światła naczynia, a w zaawansowanych przypadkach do całkowitego zamknięcia przepływu krwi, co skutkuje niedokrwieniem zaopatrywanego obszaru.

Główne czynniki ryzyka rozwoju miażdżycy zarostowej obejmują palenie tytoniu, cukrzycę, nadciśnienie tętnicze, dyslipidemię, wiek, płeć męską oraz predyspozycje genetyczne. Klinicznie manifestuje się najczęściej jako chromanie przestankowe, ból spoczynkowy, a w zaawansowanych stadiach może prowadzić do owrzodzeń niedokrwiennych i martwicy tkanek.

Diagnostyka obejmuje badanie fizykalne (ocena tętna, szmerów naczyniowych), badania nieinwazyjne (pomiar wskaźnika kostkowo-ramiennego ABI, USG Doppler, angio-TK, angio-MR) oraz inwazyjne (arteriografia). Leczenie jest kompleksowe i obejmuje modyfikację czynników ryzyka, farmakoterapię (leki przeciwpłytkowe, statyny) oraz w wybranych przypadkach rewaskularyzację (przezskórną angioplastykę lub chirurgiczne pomostowanie).

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl