zaburzenie naczyń mózgowych

Zaburzenia naczyń mózgowych stanowią grupę schorzeń, które dotyczą krążenia mózgowego i mogą prowadzić do poważnych konsekwencji neurologicznych. Obejmują one m.in. udary niedokrwienne i krwotoczne, przemijające napady niedokrwienne (TIA), malformacje naczyniowe oraz choroby małych naczyń mózgowych.

Udary mózgu, będące najczęstszą manifestacją zaburzeń naczyniowych mózgu, stanowią drugą przyczynę zgonów na świecie i główną przyczynę długotrwałej niepełnosprawności. Udar niedokrwienny powstaje w wyniku zamknięcia naczynia mózgowego przez zakrzep lub zator, natomiast udar krwotoczny jest następstwem pęknięcia naczynia i wynaczynienia krwi do tkanki mózgowej lub przestrzeni podpajęczynówkowej.

Czynniki ryzyka zaburzeń naczyniowych mózgu obejmują nadciśnienie tętnicze, cukrzycę, dyslipidemię, migotanie przedsionków, palenie tytoniu, otyłość oraz wiek. Wczesna diagnostyka z wykorzystaniem badań obrazowych (CT, MRI, angiografia) ma kluczowe znaczenie dla wdrożenia odpowiedniego leczenia, które może obejmować trombolizę, trombektomię mechaniczną, leczenie neurochirurgiczne lub farmakoterapię.

Profilaktyka zaburzeń naczyniowych mózgu opiera się na kontroli czynników ryzyka sercowo-naczyniowego, stosowaniu leków przeciwpłytkowych lub przeciwzakrzepowych u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka oraz na modyfikacji stylu życia. Rehabilitacja neurologiczna stanowi istotny element kompleksowego postępowania u pacjentów po przebytym incydencie naczyniowym mózgu.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl