oporność na acyklowir

Oporność na acyklowir to zjawisko, w którym wirusy z rodziny Herpes (HSV, VZV) wykształcają mechanizmy pozwalające im przetrwać i namnażać się pomimo obecności leku przeciwwirusowego. Ten rodzaj oporności jest istotnym problemem klinicznym, szczególnie u pacjentów immunokompromitowanych.

Mechanizmy oporności na acyklowir obejmują głównie mutacje w genie kinazy tymidynowej wirusa (TK) lub polimerazy DNA wirusa. Kinaza tymidynowa jest enzymem odpowiedzialnym za aktywację acyklowiru do formy monofosforanowej, która następnie jest przekształcana przez enzymy komórkowe do aktywnej formy trifosforanowej. Mutacje w genie TK prowadzą do braku aktywności enzymu lub zmniejszenia jego powinowactwa do acyklowiru.

Leczenie zakażeń wywołanych przez szczepy oporne na acyklowir wymaga zastosowania alternatywnych leków przeciwwirusowych, takich jak foskarnet czy cidofowir, które nie wymagają aktywacji przez wirusową kinazę tymidynową. W przypadku podejrzenia oporności na acyklowir zaleca się wykonanie testów wrażliwości wirusa na leki przeciwwirusowe, szczególnie u pacjentów z nawracającymi zakażeniami HSV lub VZV, które nie reagują na standardowe dawki acyklowiru.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl