metabolizm abirateronu

Metabolizm abirateronu to złożony proces biochemiczny, w trakcie którego organizm przekształca ten lek stosowany w leczeniu opornego na kastrację raka gruczołu krokowego. Po podaniu doustnym octan abirateronu jest szybko hydrolizowany do aktywnej formy – abirateronu, który następnie podlega metabolizmowi wątrobowemu.

Główne szlaki metaboliczne abirateronu obejmują przemiany przy udziale enzymów z rodziny cytochromu P450, szczególnie CYP3A4 i SULT2A1. W wyniku tych procesów powstają dwa główne metabolity: abirateron-sulfosiarczan i N-tlenek abirateronu. Metabolity te wykazują znacznie mniejszą aktywność farmakologiczną niż związek macierzysty.

Abirateron działa jako selektywny inhibitor enzymu CYP17, kluczowego dla biosyntezy androgenów. Blokując ten enzym, lek hamuje produkcję testosteronu zarówno w jądrach, jak i w nadnerczach oraz w samym guzie prostaty, co jest istotne w przypadku nowotworów opornych na kastrację.

Okres półtrwania abirateronu wynosi około 15 godzin, a jego metabolity są wydalane głównie z kałem (88%) oraz w mniejszym stopniu z moczem (5%). Spożycie pokarmu znacząco zwiększa wchłanianie leku, dlatego zaleca się jego przyjmowanie na czczo.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Przeciwwskazania – Abiraterone Richter 500 mg

Abiraterone Richter (500 mg, tabletki powlekane) zawierający abirateronu octan jest stosowany w terapii przeciwnowotworowej, jednak jego podanie wymaga dokładnej oceny przeciwwskazań. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze, ciążę oraz ciężkie zaburzenia czynności wątroby (klasa C wg Child-Pugh). Każda tabletka zawiera 240,5 mg laktozy jednowodnej oraz 12 mg sodu, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy lub na diecie niskosodowej. Ponadto, jednoczesne stosowanie z izotopem radu-223 (Ra-223) w połączeniu z prednizonem lub prednizolonem jest przeciwwskazane ze względu na zwiększone ryzyko złamań patologicznych i pogorszenie bezpieczeństwa terapii.
brak laktazy, ciężka niewydolność serca, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, czynniki ryzyka chorób sercowo-naczyniowych, dieta niskosodowa, łagodne zaburzenie czynności wątroby, laktoza jednowodna, metabolizm abirateronu, nadwrażliwość, nietolerancja galaktozy, octan abirateronu, parametry wątrobowe, prednizon, rad-223, retencja płynów, skala Child-Pugh, terapia przeciwnowotworowa, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złamanie patologiczne
Leksykon leków
Interakcje leku – Abiral 500 mg

Abirateron wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne, które mają kluczowe znaczenie w terapii onkologicznej. Podawanie leku na czczo jest obligatoryjne, gdyż jedzenie znacząco zwiększa wchłanianie substancji czynnej, co może prowadzić do nieprzewidywalnych stężeń w osoczu. Silne induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna (600 mg/dobę przez 6 dni), fenytoina czy karbamazepina, obniżają AUC abirateronu o około 55%, co może skutkować zmniejszeniem skuteczności terapii. Z kolei inhibitory CYP3A4, np. ketokonazol, nie wykazują klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę abirateronu. Abirateron hamuje enzymy CYP2D6 i CYP2C8, co prowadzi do zwiększenia ekspozycji na leki metabolizowane przez te szlaki, np. AUC dekstrometorfanu wzrasta 2,9-krotnie, a AUC pioglitazonu o 46%, co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawek leków o wąskim indeksie terapeutycznym.
abirateron, abirateron octan, amiodaron, antygen gruczołu krokowego, chinidyna, dekstrometorfan, dekstrorfan, dofetylid, dyzopiramid, dziurawiec zwyczajny, enzymy wątrobowe, farmakokinetyka abirateronu, fenobarbital, fenytoina, hepatotoksyczność, ibutylid, induktor CYP3A4, interakcje z alkoholem, karbamazepina, ketokonazol, leki przeciwarytmiczne, leki przeciwpsychotyczne, metabolizm abirateronu, metabolizm CYP2C8, metabolizm CYP2D6, metabolizm wątrobowy, metadon, moksyfloksacyna, pioglitazon, receptor androgenowy, ryfabutyna, ryfampicyna, ryfapentyna, siarczan abirateronu, siarczan N-tlenku abirateronu, sotalol, spironolakton, substrat CYP2D6, supresja androgenowa, torsades de pointes, transporter OATP1B1, wąski indeks terapeutyczny, wchłanianie substancji czynnej, wydłużenie odstępu QT
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Abiraterone Sandoz 1000 mg

Przy kwalifikacji do terapii lekiem Abiraterone Sandoz 1000 mg należy bezwzględnie wykluczyć pacjentów z nadwrażliwością na octan abirateronu lub substancje pomocnicze, w tym osoby z nietolerancją laktozy (tabletki zawierają 129,21 mg laktozy). Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C wg Child-Pugh) ze względu na ryzyko kumulacji i poważnych działań niepożądanych. Ponadto, Abiraterone Sandoz nie powinien być stosowany u kobiet w ciąży lub potencjalnie ciężarnych, a także w skojarzeniu z prednizonem lub prednizolonem i preparatem radu-223 (Ra-223) z uwagi na zwiększone ryzyko powikłań. Produkt jest wskazany wyłącznie dla mężczyzn z rakiem gruczołu krokowego.
abirateron, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, działanie niepożądane, laktoza jednowodna, mechanizm działania leku, metabolizm abirateronu, monitoring parametrów wątrobowych, nadwrażliwość, nietolerancja laktozy, octan abirateronu, prednizolon, prednizon, rak gruczołu krokowego, skala Child-Pugh, substancja czynna, tabletka powlekana

metabolizm abirateronu

Powiązane wpisy

Przeciwwskazania – Abiraterone Richter 500 mg

Interakcje leku – Abiral 500 mg

Przeciwwskazania – Abiraterone Sandoz 1000 mg