szpik myszy
Szpik kostny myszy to istotne narzędzie badawcze w medycynie eksperymentalnej, używane do badania procesów hematopoezy, odpowiedzi immunologicznej oraz rozwoju chorób nowotworowych. Tkanka ta stanowi główne miejsce powstawania komórek krwi u myszy, podobnie jak u ludzi, co czyni ten model zwierzęcy cennym w badaniach translacyjnych.
Komórki macierzyste szpiku kostnego myszy charakteryzują się wysokim potencjałem proliferacyjnym i zdolnością do różnicowania się w kierunku wszystkich linii komórkowych krwi. Badania z wykorzystaniem mysiego szpiku umożliwiają zrozumienie mechanizmów regeneracji tkanek, odpowiedzi na leki oraz procesów immunologicznych w warunkach kontrolowanych.
W praktyce klinicznej wyniki badań na szpiku myszy przyczyniły się do rozwoju terapii komórkowych, przeszczepów szpiku oraz leczenia chorób hematologicznych. Modele mysze pozwalają również na badanie wpływu czynników genetycznych i środowiskowych na funkcjonowanie układu krwiotwórczego, co ma istotne znaczenie w medycynie spersonalizowanej.
Powiązane wpisy
-
Leksykon substancji czynnych
Dane niekliniczne dotyczące fluoresceiny, oparte na standardowych badaniach farmakologicznych i toksykologicznych, nie wskazują na istotne zagrożenia dla człowieka. W zakresie genotoksyczności przeprowadzono testy in vitro i in vivo, w tym bakteryjny test mutagenności Amesa, testy aberracji chromosomowych w komórkach CHO i szpiku myszy oraz testy mikrojądrowe, które dały wyniki negatywne. Pomimo pozytywnych wyników w testach mutacji genu kinazy tymidynowej oraz wymiany siostrzanych chromatyd (in vitro i in vivo), całościowa ocena wskazuje na brak klinicznie istotnego potencjału genotoksycznego fluoresceiny. Badania mutagenności produktu Fluorescite również nie wykazały działania mutagennego fluoresceiny sodowej.
aberracja chromosomowa, aspekt toksykologiczny, badanie farmakologiczne i toksykologiczne, bariera łożyskowa, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, fluoresceina, fluoresceina sodowa, kinaza tymidynowa, komórki CHO, płyn owodniowy, profil genotoksyczny, szpik myszy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność dawki, toksyczność reprodukcyjna, wymiana siostrzanych chromatyd -
Leksykon leków
Badania przedkliniczne flukonazolu, substancji czynnej preparatu Mycosyst, wykazały brak potencjału rakotwórczego przy dawkach doustnych 2,5-10 mg/kg mc./dobę (około 2-7-krotnie wyższych niż dawka terapeutyczna u ludzi), choć u samców szczurów zaobserwowano zwiększoną częstość gruczolaków wątrobowokomórkowych przy dawkach 5 i 10 mg/kg mc./dobę. Testy mutagenności, w tym badania na szczepach Salmonella typhimurium, komórkach L5178Y oraz limfocytach ludzkich (do stężenia 1000 µg/mL), dały wyniki negatywne. Flukonazol nie wpływał na płodność szczurów przy dawkach doustnych do 20 mg/kg mc. oraz pozajelitowych do 75 mg/kg mc.
aktywacja metaboliczna, badanie cytogenetyczne, badanie niekliniczne, badanie przedkliniczne, chłoniak myszy, dodatkowe żebro, działanie teratogenne, falistość żeber, flukonazol, gruczolak wątrobowokomórkowy, limfocyt ludzki, Mycosyst, nieprawidłowe kostnienie twarzoczaszki, opóźnienie kostnienia, płód martwy, poszerzenie układu kielichowo-miedniczkowego, potencjał mutagenny, rozszczep podniebienia, Salmonella typhimurium, śmiertelność zarodkowa, szpik myszy, wada rozwojowa płodu
