uraz zamknięty
Uraz zamknięty to uszkodzenie tkanek, narządów lub układów organizmu spowodowane działaniem czynnika zewnętrznego, przy czym nie dochodzi do przerwania ciągłości powłok ciała. Typowymi mechanizmami powstania są uderzenia, zgniecenia, wstrząśnienia czy zmiażdżenia. W przeciwieństwie do urazów otwartych, skóra pozostaje nienaruszona, co zmniejsza ryzyko infekcji, ale jednocześnie utrudnia diagnostykę.
Urazy zamknięte mogą przyjmować różne formy kliniczne: stłuczenia, skręcenia, zwichnięcia, naderwania lub zerwania więzadeł, złamania kości, a także uszkodzenia narządów wewnętrznych. Szczególnie niebezpieczne są urazy wielonarządowe oraz urazy zamknięte głowy, klatki piersiowej i jamy brzusznej, które mogą prowadzić do krwawień wewnętrznych, wstrząsu hipowolemicznego czy niewydolności narządowej.
Diagnostyka urazów zamkniętych opiera się na badaniu przedmiotowym, badaniach obrazowych (RTG, USG, TK, MRI) oraz badaniach laboratoryjnych. Kluczowe znaczenie ma szybka i właściwa ocena ciężkości urazu, zwłaszcza w przypadku pacjentów po wypadkach komunikacyjnych czy upadkach z wysokości. Leczenie zależy od rodzaju i rozległości urazu – od postępowania zachowawczego po pilną interwencję chirurgiczną.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Uszkodzenia nerwów obwodowych – Epidemiologia
Uszkodzenia nerwów obwodowych (PNI) stanowią istotny problem kliniczny, szczególnie w populacji osób w wieku produkcyjnym, z częstością występowania w populacji traumatologicznej wynoszącą od 1,6% do 3% w zależności od regionu. Najczęściej dotyczą kończyn górnych (43,8/1 000 000) w porównaniu do kończyn dolnych (13,6/1 000 000), z dominacją uszkodzeń nerwu pośrodkowego (22,4%), łokciowego (15%) i promieniowego (9,9%). Mężczyźni stanowią około 67,7-80% pacjentów, a średni wiek chorych wynosi 32-45 lat. Główne mechanizmy urazów to urazy traumatyczne (52,2%), w tym rany szarpane (54,6%), oraz przyczyny nietraumatyczne, takie jak ucisk (25%) i stany zapalne (0,2%). W 7 głównych rynkach (7MM) w 2017 roku odnotowano 3 889 176 przypadków PNI, z czego USA miały najwyższą liczbę (1 645 218). W Polsce dane z Kliniki Ortopedii UM w Białymstoku (1997-2007) wskazują na dominację opóźnionych urazów nerwów kończyn górnych leczonych chirurgicznie, głównie pierwotnym szyciem i rekonstrukcjami z autogennych przeszczepów nerwów, najczęściej z nerwu łokciowego kończyny dolnej.
badanie elektrodiagnostyczne, badanie przewodnictwa nerwowego, elektromiografia, nerw kulszowy, nerw łokciowy, nerw łydkowy, nerw piszczelowy, nerw promieniowy, nerw strzałkowy, nerw twarzowy, nerwiak, neuropatia, neuropatia cukrzycowa, przerwanie ciągłości nerwu, przeszczep nerwu, rana postrzałowa, reinerwacja, rezonans magnetyczny, splot lędźwiowo-krzyżowy, splot ramienny, ultrasonografia, uraz traumatyczny, uraz zamknięty, uszkodzenie nerwu obwodowego, uszkodzenie splotu ramiennego, zespół cieśni nadgarstka - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Difortan 100 mg/g
Etofenamat, substancja czynna żelu Difortan o stężeniu 100 mg/g, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym stosowanym miejscowo (kod ATC: M02AA06). Mechanizm działania obejmuje hamowanie aktywności cyklooksygenazy i lipooksygenazy, co prowadzi do zmniejszenia syntezy prostaglandyn i procesów zapalnych. Dodatkowo, etofenamat ogranicza uwalnianie histaminy z komórek tucznych, co przekłada się na silne działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe w miejscu aplikacji. Preparat charakteryzuje się przezroczystą, białą do prawie białej konsystencją oraz specyficznym zapachem alkoholu izopropylowego.