nerw promieniowy
Nerw promieniowy (łac. nervus radialis) jest jednym z głównych nerwów obwodowych kończyny górnej, stanowiącym przedłużenie pęczka tylnego splotu ramiennego. Zawiera włókna z korzeni rdzeniowych C5-Th1 i jest nerwem mieszanym, zawierającym zarówno włókna ruchowe, jak i czuciowe.
Anatomicznie nerw promieniowy biegnie w bruździe nerwu promieniowego kości ramiennej, okrążając ją od strony przyśrodkowej do bocznej (spiralny przebieg). Następnie przebiega w przegrodzie międzymięśniowej bocznej ramienia, gdzie dzieli się na gałąź powierzchowną (czuciową) i głęboką (ruchową). Unerwia ruchowo wszystkie mięśnie tylnego przedziału ramienia i przedramienia, odpowiadając za prostowanie stawu łokciowego, nadgarstka i palców.
Najczęstszym mechanizmem uszkodzenia nerwu promieniowego jest uraz w okolicy środkowej części ramienia (np. złamanie kości ramiennej), ucisk zewnętrzny (tzw. porażenie sobotniej nocy) lub uszkodzenie w okolicy głowy kości promieniowej. Klinicznie uszkodzenie objawia się osłabieniem lub niemożnością prostowania nadgarstka (ręka opadająca), kciuka i palców w stawach śródręczno-paliczkowych oraz zaburzeniami czucia w obszarze unerwienia czuciowego.
Diagnostyka uszkodzeń nerwu promieniowego obejmuje badanie kliniczne, elektromiografię oraz badania obrazowe (USG, MRI). Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować postępowanie zachowawcze, dekompresję nerwu lub rekonstrukcję chirurgiczną w przypadku przerwania ciągłości.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Uszkodzenia nerwów obwodowych – Epidemiologia
Uszkodzenia nerwów obwodowych (PNI) stanowią istotny problem kliniczny, szczególnie w populacji osób w wieku produkcyjnym, z częstością występowania w populacji traumatologicznej wynoszącą od 1,6% do 3% w zależności od regionu. Najczęściej dotyczą kończyn górnych (43,8/1 000 000) w porównaniu do kończyn dolnych (13,6/1 000 000), z dominacją uszkodzeń nerwu pośrodkowego (22,4%), łokciowego (15%) i promieniowego (9,9%). Mężczyźni stanowią około 67,7-80% pacjentów, a średni wiek chorych wynosi 32-45 lat. Główne mechanizmy urazów to urazy traumatyczne (52,2%), w tym rany szarpane (54,6%), oraz przyczyny nietraumatyczne, takie jak ucisk (25%) i stany zapalne (0,2%). W 7 głównych rynkach (7MM) w 2017 roku odnotowano 3 889 176 przypadków PNI, z czego USA miały najwyższą liczbę (1 645 218). W Polsce dane z Kliniki Ortopedii UM w Białymstoku (1997-2007) wskazują na dominację opóźnionych urazów nerwów kończyn górnych leczonych chirurgicznie, głównie pierwotnym szyciem i rekonstrukcjami z autogennych przeszczepów nerwów, najczęściej z nerwu łokciowego kończyny dolnej.
badanie elektrodiagnostyczne, badanie przewodnictwa nerwowego, elektromiografia, nerw kulszowy, nerw łokciowy, nerw łydkowy, nerw piszczelowy, nerw promieniowy, nerw strzałkowy, nerw twarzowy, nerwiak, neuropatia, neuropatia cukrzycowa, przerwanie ciągłości nerwu, przeszczep nerwu, rana postrzałowa, reinerwacja, rezonans magnetyczny, splot lędźwiowo-krzyżowy, splot ramienny, ultrasonografia, uraz traumatyczny, uraz zamknięty, uszkodzenie nerwu obwodowego, uszkodzenie splotu ramiennego, zespół cieśni nadgarstka - Leksykon chorób i schorzeń
Uszkodzenia nerwów obwodowych – Diagnostyka i diagnoza
Uszkodzenia nerwów obwodowych to heterogeniczna grupa schorzeń o różnorodnej etiologii, obejmująca neurapraksję, aksonotmezę i neurotmezę, które manifestują się zaburzeniami czucia, osłabieniem mięśni, bólem i parestezjami. Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie i badaniu neurologicznym, w tym ocenie siły mięśniowej, czucia (dotyk lekki, ukłucie, dyskryminacja dwupunktowa, wibracja, propriocepcja) oraz odruchów ścięgnistych, ze szczególnym uwzględnieniem odruchu skokowego. Kluczową rolę odgrywają badania elektrodiagnostyczne: elektromiografia (EMG), wykonywana optymalnie 2-3 tygodnie po urazie, pozwala na ocenę aktywności mięśniowej i stopnia odnerwienia, natomiast badanie przewodnictwa nerwowego (NCS) umożliwia różnicowanie neurapraksji (spowolnienie lub blok przewodnictwa) od cięższych uszkodzeń (brak przewodnictwa dystalnie od urazu). W diagnostyce obrazowej stosuje się ultrasonografię (USG) jako złoty standard w neuropatiach uciskowych, rezonans magnetyczny (MRI) wraz z neurografią MR (MRN) oraz tomografię komputerową (CT) i CT mielografię w ocenie zmian kostnych i korzeni nerwowych.
aksonotmeza, badanie elektrodiagnostyczne, badanie fizykalne, badanie neurologiczne, biopsja nerwu, biopsja skóry, elektromiografia, mielografia CT, monitorowanie śródoperacyjne, nerw łokciowy, nerw pośrodkowy, nerw promieniowy, nerwiak, neurografia rezonansu magnetycznego, neuropatia drobnych włókien, neuropatia obwodowa, neuropatia uciskowa, neurotmeza, obrazowanie tensora dyfuzji, odnerwienie, odruch ścięgnisty, osłabienie mięśniowe, parestezja, przewodnictwo nerwowe, rezonans magnetyczny, siła mięśniowa, splot ramienny, tomografia komputerowa, ultrasonografia, uszkodzenie nerwu obwodowego, włókno zmielinizowane, wyrwanie korzenia nerwowego, zaburzenie czucia