zespół uciskowy

Zespół uciskowy (zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, ang. compartment syndrome) to stan chorobowy charakteryzujący się wzrostem ciśnienia w zamkniętej przestrzeni anatomicznej, co prowadzi do upośledzenia krążenia i funkcji tkanek w danym przedziale. Najczęściej dotyczy kończyn, szczególnie przedramienia i podudzia.

Etiologia zespołu uciskowego obejmuje urazy (złamania, zmiażdżenia), krwawienia, obrzęk pooperacyjny, oparzenia, długotrwały ucisk zewnętrzny oraz nadmierny wysiłek fizyczny. Kluczowym mechanizmem patofizjologicznym jest wzrost ciśnienia w przedziale powięziowym powyżej ciśnienia perfuzji kapilarnej, co prowadzi do niedokrwienia tkanek.

Klasyczne objawy zespołu uciskowego określane są jako „5P”: pain (ból nieproporcjonalny do urazu), pallor (bladość), paresthesia (parestezje), paralysis (porażenie) i pulselessness (brak tętna – objaw późny). Diagnostyka opiera się na ocenie klinicznej, a w przypadkach wątpliwych – pomiarze ciśnienia wewnątrzprzedziałowego.

Leczenie zespołu uciskowego wymaga pilnej interwencji chirurgicznej w postaci fasciotomii (przecięcia powięzi) w celu dekompresji przedziału. Opóźnienie leczenia może prowadzić do martwicy mięśni, neuropatii, niewydolności nerek, a nawet konieczności amputacji kończyny. Zespół uciskowy stanowi stan zagrożenia życia i wymaga natychmiastowego rozpoznania oraz wdrożenia odpowiedniego postępowania.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl