meningokowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
Meningokokowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych to ostra, zagrażająca życiu choroba zakaźna wywołana przez bakterię Neisseria meningitidis (meningokoka). Charakteryzuje się zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych, często z towarzyszącą posocznicą (sepsą) meningokokową, która może prowadzić do wstrząsu septycznego.
Choroba rozwija się gwałtownie, a objawy mogą postępować w ciągu kilku godzin. Typowe symptomy obejmują silny ból głowy, sztywność karku, wysoką gorączkę, wymioty, nadwrażliwość na światło, zaburzenia świadomości oraz charakterystyczną wysypkę krwotoczną, która nie blednie pod naciskiem. U niemowląt objawy mogą być mniej specyficzne i obejmować rozdrażnienie, senność oraz wybrzuszenie ciemiączka.
Diagnostyka opiera się na badaniu płynu mózgowo-rdzeniowego, posiewach krwi, testach PCR oraz badaniach obrazowych. Leczenie wymaga natychmiastowej antybiotykoterapii (najczęściej cefalosporynami III generacji lub penicyliną), nawet przed potwierdzeniem diagnozy, oraz intensywnej terapii wspomagającej.
Profilaktyka obejmuje szczepienia przeciw meningokokom, które są zalecane szczególnie dla grup wysokiego ryzyka (dzieci, młodzieży, studentów mieszkających w akademikach, osób z niedoborami odporności). Dostępne są szczepionki przeciwko najczęstszym serotypom meningokoków (A, B, C, W135, Y). W przypadku kontaktu z chorym stosuje się profilaktyczną antybiotykoterapię.
Śmiertelność w przebiegu meningokokowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych wynosi około 10-15%, a u części pacjentów, którzy przeżyli, mogą występować poważne powikłania neurologiczne, takie jak głuchota, padaczka, deficyty poznawcze czy amputacje kończyn z powodu martwicy tkanek w przebiegu posocznicy.