farmakokinetyka dazatynibu
Dazatynib to doustny inhibitor kinazy tyrozynowej stosowany głównie w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej (CML) oraz ostrej białaczki limfoblastycznej z chromosomem Filadelfia (Ph+ ALL). Farmakokinetyka dazatynibu charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, z osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu w ciągu 0,5-6 godzin.
Biodostępność dazatynibu wynosi około 14-34% i jest znacząco zwiększana przez jednoczesne spożycie posiłków wysokotłuszczowych. Lek wiąże się w wysokim stopniu (ponad 90%) z białkami osocza i ma dużą objętość dystrybucji (2505 L), co sugeruje ekstensywną dystrybucję w tkankach. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie przy udziale enzymu CYP3A4, prowadząc do powstania aktywnych metabolitów.
Okres półtrwania dazatynibu wynosi 3-5 godzin. Eliminacja odbywa się głównie z kałem (85%) oraz w mniejszym stopniu z moczem (4%). Ze względu na znaczący metabolizm wątrobowy, inhibitory i induktory CYP3A4 mogą istotnie wpływać na stężenie leku w osoczu, co wymaga dostosowania dawki. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby farmakokinetyka może być zmieniona, co należy uwzględnić podczas terapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Daruph 16 mg
Dazatynib wykazuje szybkie wchłanianie po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w czasie 0,5–3 godzin. Ekspozycja leku (AUC) jest proporcjonalna do dawki w zakresie 16–111 mg, a spożycie posiłku bogatotłuszczowego powoduje niewielki, nieklinicznie istotny wzrost AUC o 11%. Zmienność ekspozycji jest większa przy podawaniu na czczo (38% CV) niż z posiłkiem (24% CV). U pacjentów objętość dystrybucji wynosi około 2505 L (CV 93%), a dazatynib wiąże się z białkami osocza w 96%. Metabolizm leku odbywa się głównie przez CYP3A4, co ma znaczenie dla potencjalnych interakcji lekowych. Okres półtrwania wynosi 3–5 godzin u zdrowych ochotników i około 5–6 godzin u pacjentów, a klirens pozorny to 363,8 L/godz. (CV 81,3%). Eliminacja następuje głównie drogą jelitową (85% dawki w kale), z minimalnym wydalaniem przez nerki (4% w moczu).
AUC leku, biodostępność leku, ciężka niewydolność wątroby, enzym CYP3A4, farmakokinetyka dazatynibu, farmakokinetyka leku, farmakokinetyka pediatryczna, farmakokinetyka populacyjna, klirens leku, metabolizm leku, objętość dystrybucji, okres półtrwania leku, ostra białaczka limfoblastyczna Ph+, proporcjonalność dawki, przewlekła białaczka szpikowa, stężenie maksymalne, wchłanianie leku, wiązanie z białkami osocza, wydalanie nerkowe, wydalanie z kałem, zaburzenia czynności wątroby, zawiesina doustna - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Dasatinib Viatris 20 mg
Farmakokinetyka dazatynibu została szczegółowo zbadana u 229 zdrowych ochotników oraz 84 pacjentów, wykazując szybkie wchłanianie z Tmax wynoszącym 0,5-3 godziny oraz okres półtrwania u dorosłych około 5-6 godzin. Ekspozycja na lek (AUCτ) rośnie proporcjonalnie do dawki w zakresie 25-120 mg podawanych dwa razy na dobę. Objętość dystrybucji jest duża (2505 l, CV% 93%), a wiązanie z białkami osocza wynosi około 96%. Dazatynib jest intensywnie metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4, a metabolity nie mają istotnego wpływu na działanie farmakologiczne. Lek jest wydalany głównie z kałem (85% dawki), z niewielkim udziałem moczu (4%), przy czym postać niezmieniona stanowi 19% w kale i 0,1% w moczu. Obecność pokarmu wpływa na wzrost AUC o 14-21%, jednak zmiany te nie są klinicznie istotne.
ciężkie zaburzenia czynności wątroby, CYP3A4, czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego, dazatynib, farmakokinetyka dazatynibu, farmakokinetyka populacyjna, klirens, metabolizm leku, objętość dystrybucji, okres półtrwania, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra białaczka limfoblastyczna z chromosomem Philadelphia, pole pod krzywą stężenia, przewlekła białaczka szpikowa, stężenie maksymalne, stężenie maksymalne w osoczu, umiarkowane zaburzenia czynności wątroby, wiązanie z białkami osocza, zawiesina doustna - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Dasatinib Stada 70 mg
Dazatynib, substancja czynna leku Dasatinib Stada, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, z osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) w czasie 0,5-3 godzin u dorosłych oraz 0,5-6 godzin u dzieci i młodzieży. Ekspozycja na lek (AUC) wykazuje proporcjonalność do dawki w zakresie 25-120 mg podawanych dwa razy na dobę. Obecność pokarmu, zwłaszcza bogatotłuszczowego, powoduje niewielki wzrost AUC (14-21%), który nie jest klinicznie istotny. Dazatynib wykazuje dużą pozorną objętość dystrybucji (2505 l, CV 93%) oraz wysoki stopień wiązania z białkami osocza (~96%). Metabolizm leku odbywa się głównie przez izoenzym CYP3A4, a metabolity nie wykazują istotnej aktywności farmakologicznej. Okres półtrwania u dorosłych wynosi około 5-6 godzin, a klirens pozorny po podaniu doustnym to 363,8 l/godz. (CV 81,3%). Eliminacja odbywa się głównie przez przewód pokarmowy (85% dawki w kale), z minimalnym wydalaniem przez nerki (4% dawki w moczu).
AUC, białaczka, CYP3A4, cytochrom P450, dazatynib, eliminacja dazatynibu, farmakokinetyka dazatynibu, guzy lite, klirens, metabolity, metabolizm dazatynibu, objętość dystrybucji, okres półtrwania, radioaktywność, stężenie maksymalne, Tmax, wchłanianie dazatynibu, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia czynności wątroby, zawiesina doustna - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Dasatinib Sandoz 140 mg
Dazatynib wykazuje szybkie wchłanianie po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w czasie 0,5-3 godzin. Ekspozycja na lek (AUCτ) rośnie niemal liniowo w zakresie dawek 25-120 mg podawanych dwa razy na dobę. Obecność pokarmu wpływa na farmakokinetykę, zwiększając AUC o 14-21% w zależności od rodzaju posiłku, jednak zmienność ekspozycji jest mniejsza przy podawaniu z posiłkiem wysokotłuszczowym (CV=32%) niż na czczo (CV=47%). Dazatynib charakteryzuje się dużą objętością dystrybucji (średnio 2505 l, CV=93%) oraz wysokim wiązaniem z białkami osocza (~96%). Metabolizm leku odbywa się głównie przez CYP3A4, a okres półtrwania wynosi 5-6 godzin, z klirensem pozornym 363,8 l/h (CV=81,3%). Eliminacja następuje głównie z kałem (85% radioaktywności), z minimalnym wydalaniem nerkowym (4%).
białko osocza, biodostępność, chromosom Philadelphia, Cmax, CYP3A4, dazatynib, dystrybucja leku, ekspozycja na lek, farmakokinetyka dazatynibu, farmakokinetyka populacyjna, interakcja lekowa, klirens, metabolit, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, ostra białaczka limfoblastyczna, przewlekła białaczka szpikowa, wchłanianie dazatynibu, współczynnik zmienności, wydalanie leku, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Dasatinib Zentiva 80 mg
Dazatynib wykazuje szybkie wchłanianie po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) w czasie 0,5-3 godzin. Farmakokinetyka leku jest proporcjonalna do dawki w zakresie 25-120 mg podawanych dwa razy na dobę. Podanie z posiłkiem, zwłaszcza ubogotłuszczowym, zwiększa ekspozycję (AUC) odpowiednio o 14% i 21%, jednocześnie zmniejszając zmienność farmakokinetyczną (CV% 32-39 vs. 47% na czczo), choć różnice te nie mają istotnego znaczenia klinicznego. Dazatynib charakteryzuje się dużą objętością dystrybucji (2505 L, CV% 93) oraz wysokim wiązaniem z białkami osocza (~96%). Metabolizm wątrobowy, głównie przez CYP3A4, prowadzi do intensywnej biotransformacji, a okres półtrwania u pacjentów wynosi 5-6 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Eliminacja odbywa się głównie z kałem (85% dawki), z minimalnym udziałem nerek (4%).
białaczka limfoblastyczna Ph+, białaczka oporna na leczenie, biodostępność, biodostępność dazatynibu, ciężkie zaburzenia wątroby, cytochrom CYP3A4, dystrybucja leku, eliminacja leku, farmakokinetyka dazatynibu, klirens leku, metabolizm dazatynibu, metabolizm wątrobowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania leku, proporcjonalność dawki, przewlekła białaczka szpikowa, stężenie w surowicy, Tmax, wchłanianie leku, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Dasatinib Sandoz 100 mg
Dazatynib wykazuje szybkie wchłanianie po podaniu doustnym, z Tmax wynoszącym 0,5-3 godziny u dorosłych i 0,5-6 godzin u dzieci. Farmakokinetyka leku jest liniowa w zakresie dawek 25-120 mg dwa razy na dobę, a okres półtrwania wynosi średnio 5-6 godzin u dorosłych oraz 2-5 godzin u pacjentów pediatrycznych. Objętość dystrybucji jest znaczna (2505 l, CV 93%), a wiązanie z białkami osocza wysokie (~96%). Dazatynib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4, co implikuje potencjalne interakcje lekowe. Wydalanie odbywa się głównie z kałem (85% dawki, z czego 19% w postaci niezmienionej), natomiast wydalanie z moczem jest minimalne (4% dawki, 0,1% niezmienionego leku). Zmienność ekspozycji jest większa przy podawaniu na czczo (CV 47%) niż po posiłku (CV 32-39%), jednak wpływ pożywienia na ekspozycję nie jest klinicznie istotny.
AUCτ, białaczka limfoblastyczna Ph+, białaczka oporna na leczenie, biodostępność leku, Cmax, dystrybucja pozanaczyniowa, ekspozycja lekowa, ekspozycja na dazatynib, enzym CYP3A4, farmakokinetyka dazatynibu, farmakokinetyka populacyjna, klirens leku, klirens po podaniu doustnym, metabolity w osoczu, metabolizm leku, objętość dystrybucji, okres półtrwania, przewlekła białaczka szpikowa, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawiesina doustna, znakowanie izotopowe - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Dasatinib SUN 50 mg
Dazatynib charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając Tmax w zakresie 0,5-3 godzin u dorosłych oraz 0,5-6 godzin u dzieci. Farmakokinetyka leku jest proporcjonalna do dawki w zakresie 25-120 mg przy podawaniu dwa razy na dobę. Średni okres półtrwania wynosi 5-6 godzin u dorosłych pacjentów i 2-5 godzin u dzieci, a pozorny klirens po podaniu doustnym jest wysoki (363,8 l/godz., CV 81,3%), co wskazuje na intensywny metabolizm wątrobowy, głównie przez CYP3A4. Dazatynib wykazuje dużą objętość dystrybucji (2505 l, CV 93%) oraz wysokie wiązanie z białkami osocza (~96%). Eliminacja leku odbywa się głównie przez przewód pokarmowy (85% dawki w kale, w tym 19% w postaci niezmienionej), natomiast wydalanie nerkowe jest minimalne (4% dawki, zaledwie 0,1% niezmienionego leku). Spożycie posiłków wpływa na biodostępność, jednak zmiany ekspozycji (AUC wzrost o 14-21%) nie są klinicznie istotne, a zmienność ekspozycji jest największa przy podawaniu na czczo (CV 47%).
białaczka oporna na leczenie, biodostępność, chromosom Philadelphia, ciężkie zaburzenia wątroby, cytochrom CYP3A4, czas półtrwania, ekspozycja leku, ekspozycja na lek, farmakokinetyka dazatynibu, klirens leku, metabolizm leku, objętość dystrybucji, okres półtrwania leku, ostra białaczka limfoblastyczna, posiłek bogatotłuszczowy, przewlekła białaczka szpikowa, stężenie maksymalne leku, T1/2, Tmax, umiarkowane zaburzenia wątroby, wchłanianie doustne, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia czynności wątroby, zawiesina doustna - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Daruph 63 mg
Dazatynib wykazuje szybkie wchłanianie po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w czasie 0,5-3 godzin. Ekspozycja na lek (AUC) jest proporcjonalna do dawki w zakresie 16-111 mg Daruph, a średni okres półtrwania u dorosłych pacjentów wynosi 5-6 godzin. Biodostępność leku jest nieznacznie zwiększona (o 11% AUC) po podaniu z posiłkiem bogatotłuszczowym, przy mniejszej zmienności ekspozycji (24% CV z posiłkiem vs 38% CV na czczo). Dazatynib charakteryzuje się dużą objętością dystrybucji (2505 L, CV 93%) oraz wysokim wiązaniem z białkami osocza (~96%). Metabolizm odbywa się głównie przez izoenzym CYP3A4, a lek jest wydalany przede wszystkim z kałem (85% dawki, z czego 19% w formie niezmienionej), natomiast wydalanie nerkowe jest znikome (4% dawki, 0,1% niezmienionego leku). Klirens pozorny wynosi średnio 363,8 L/godz. (CV 81,3%).
AUC, białko osocza, biodostępność leku, Cmax, CYP3A4, dazatynib, farmakokinetyka dazatynibu, farmakokinetyka populacyjna, klirens doustny, metabolizm enzymatyczny, model farmakokinetyczny, objętość dystrybucji, okres półtrwania, Ph+ ALL, przewlekła białaczka szpikowa, stężenie w osoczu, szlak metaboliczny, Tmax, trudność w połykaniu, zaburzenie czynności wątroby, zawiesina doustna, zmienność ekspozycji - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Dasatinib Zentiva 20 mg
Dazatynib wykazuje szybkie wchłanianie po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w czasie 0,5-3 godzin u dorosłych oraz 0,5-6 godzin u dzieci i młodzieży. Ekspozycja (AUCτ) jest liniowo zależna od dawki w zakresie 25-120 mg podawanych dwa razy na dobę. Biodostępność leku jest nieznacznie zwiększona przez posiłki, zarówno bogatotłuszczowe (wzrost AUC o 14%), jak i ubogotłuszczowe (wzrost AUC o 21%), jednak zmiany te nie mają klinicznego znaczenia. Zmienność ekspozycji jest większa przy podawaniu na czczo (47% CV) niż z posiłkiem (32-39% CV). Dazatynib charakteryzuje się dużą objętością dystrybucji (2505 L, CV 93%) i wysokim wiązaniem z białkami osocza (~96%). Metabolizm odbywa się głównie przez enzym CYP3A4, a metabolity nie wykazują istotnej aktywności farmakologicznej. Okres półtrwania wynosi 3-5 godzin, a pozorny klirens po podaniu doustnym jest wysoki (363,8 L/godz., CV 81,3%). Eliminacja następuje głównie przez kał (85% dawki), z marginalnym wydalaniem przez nerki (4%).
AUCτ, białka osocza, biodostępność dazatynibu, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, Cmax, CYP3A4, eliminacja dazatynibu, farmakokinetyka dazatynibu, farmakokinetyka populacyjna, klirens pozorny, modelowanie farmakokinetyczne, objętość dystrybucji, okres półtrwania, Ph+ ALL, podawanie na czczo, proces metaboliczny, proszek do sporządzania zawiesiny, przewlekła białaczka szpikowa, szybkie wchłanianie, tabletka, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie czynności wątroby, zawiesina doustna - Leksykon substancji czynnych
Dazatynib – Właściwości farmakokinetyczne
Dazatynib wykazuje szybkie wchłanianie po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w czasie 0,5-3 godzin, z okresem półtrwania około 5-6 godzin u pacjentów. Farmakokinetyka leku jest liniowa w zakresie dawek 25-120 mg dwa razy na dobę, a ekspozycja mierzona jako AUC wzrasta proporcjonalnie do dawki. Posiłki wpływają na wchłanianie dazatynibu, powodując wzrost AUC o 11-21%, jednak zmienność ta nie ma znaczenia klinicznego. Zmienność ekspozycji jest większa przy podawaniu na czczo (CV 38-47%) niż z posiłkiem (CV 24-39%). Dazatynib charakteryzuje się dużą objętością dystrybucji (około 2505 l, CV 93%) oraz wysokim wiązaniem z białkami osocza (~96%). Metabolizm odbywa się głównie przez CYP3A4, co ma istotne implikacje kliniczne w kontekście interakcji lekowych. Lek jest eliminowany głównie z kałem (85% dawki), z niewielkim wydalaniem przez nerki (4%).
biodostępność, CYP3A4, czynność wątroby, dawkowanie leku, dystrybucja leku, eliminacja leku, farmakokinetyka dazatynibu, klirens, metabolizm leku, objętość dystrybucji, okres półtrwania, ostra białaczka limfoblastyczna, pole pod krzywą stężenia, posiłek bogatotłuszczowy, przewlekła białaczka szpikowa, stężenie w osoczu, wiązanie z białkami osocza, współczynnik zmienności, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zawiesina doustna - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Dasatinib Sandoz 80 mg
Dazatynib wykazuje szybkie wchłanianie po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w czasie 0,5-3 godzin u dorosłych oraz 0,5-6 godzin u dzieci i młodzieży. Ekspozycja na lek (AUCτ) rośnie niemal proporcjonalnie do dawki w zakresie 25-120 mg podawanych dwa razy na dobę. Okres półtrwania wynosi średnio 5-6 godzin u dorosłych i 2-5 godzin u populacji pediatrycznej. Dazatynib charakteryzuje się dużą objętością dystrybucji (2505 l, CV 93%) oraz wysokim wiązaniem z białkami osocza (~96%). Metabolizm leku odbywa się głównie przez enzym CYP3A4, a eliminacja następuje przede wszystkim drogą żółciową i kałową (85% dawki), z minimalnym wydalaniem nerkowym (4%). Spożycie posiłków, zarówno bogatotłuszczowych, jak i o niskiej zawartości tłuszczu, powoduje niewielkie, nieklinicznie istotne zwiększenie ekspozycji na lek (AUC wzrasta o 14-21%).
białka osocza, biodostępność dazatynibu, chromosom Philadelphia, CYP3A4, czynność wątroby, farmakokinetyka dazatynibu, farmakokinetyka populacyjna, guzy lite, inhibitor enzymu, klirens, objętość dystrybucji, ostra białaczka limfoblastyczna, przestrzeń pozanaczyniowa, przewlekła białaczka szpikowa, stężenie maksymalne, stężenie w osoczu, współczynnik zmienności, zawiesina doustna - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Dasatinib SUN 100 mg
Dazatynib wykazuje szybkie wchłanianie po podaniu doustnym, z Tmax w zakresie 0,5-3 godzin oraz proporcjonalny wzrost ekspozycji (AUCτ) w dawkach od 25 mg do 120 mg podawanych dwa razy na dobę. Posiłki mają umiarkowany wpływ na farmakokinetykę leku, zwiększając AUC o 14% po posiłku wysokotłuszczowym i o 21% po posiłku ubogotłuszczowym, jednak zmiany te nie są klinicznie istotne. Średni okres półtrwania u dorosłych pacjentów wynosi około 5-6 godzin, a objętość dystrybucji jest duża (2505 l, CV 93%), co wskazuje na szerokie rozprzestrzenianie się leku w przestrzeni pozanaczyniowej. Dazatynib wiąże się z białkami osocza w około 96%, a jego metabolizm jest intensywny, głównie przez izoenzym CYP3A4. Klirens pozorny po podaniu doustnym wynosi 363,8 l/godz. (CV 81,3%), a eliminacja odbywa się głównie z kałem (85% dawki), z minimalnym wydalaniem przez nerki (4%).
AUC, białka osocza, biodostępność, biodostępność leku, CYP3A4, cytochrom P450, dazatynib, dysfagia, ekspozycja na lek, farmakokinetyka dazatynibu, farmakokinetyka populacyjna, interakcja lekowa, klirens, metabolizm w organizmie, objętość dystrybucji, okres półtrwania, ostra białaczka limfoblastyczna z chromosomem Philadelphia, parametry farmakokinetyczne, przewlekła białaczka szpikowa, przewód pokarmowy, stężenie w osoczu, zaburzenie czynności wątroby, zawiesina doustna