podawanie na czczo

Podawanie na czczo (łac. per os, p.o.) to termin medyczny oznaczający przyjmowanie leków lub przeprowadzanie badań diagnostycznych po okresie powstrzymywania się od spożywania pokarmów i płynów. Standardowo oznacza to nieprzyjmowanie pokarmów przez co najmniej 8-12 godzin przed procedurą lub podaniem leku, choć dokładny czas może się różnić w zależności od konkretnego przypadku.

Podawanie leków na czczo jest istotne dla wielu substancji farmakologicznych, których wchłanianie może być zaburzone przez obecność pokarmu w przewodzie pokarmowym. Dotyczy to m.in. lewotyroksynę, niektórych antybiotyków, bisfosfonianów czy inhibitorów pompy protonowej. Pokarm może wpływać na biodostępność leków poprzez zmianę pH w żołądku, tworzenie kompleksów z lekiem lub opóźnienie opróżniania żołądka.

W diagnostyce medycznej wiele badań wymaga stanu na czczo, w tym badania krwi (poziom glukozy, lipidogram, próby wątrobowe), badania obrazowe z kontrastem, endoskopia przewodu pokarmowego czy procedury chirurgiczne. Jest to konieczne dla uzyskania wiarygodnych wyników, zapobiegania zachłyśnięciu podczas znieczulenia lub ograniczenia ryzyka powikłań w trakcie procedur inwazyjnych.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Avamina SR 500 mg

Lek Avamina SR zawiera metforminy chlorowodorek w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu dostępnych w dawkach 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg, co odpowiada odpowiednio 390 mg, 585 mg i 780 mg czystej metforminy. Farmakokinetyka leku charakteryzuje się opóźnionym wchłanianiem w porównaniu do formy o natychmiastowym uwalnianiu, z Tmax wynoszącym około 7 godzin dla dawki 500 mg oraz około 5 godzin dla dawek 750 mg i 1000 mg. Maksymalne stężenia metforminy w osoczu po podaniu dawek 1500 mg (2 tabletki 750 mg) i 1000 mg wynoszą odpowiednio 1193 ng/ml i 1214 ng/ml. Biorównoważność pomiędzy dawkami Avamina SR 500 mg, 750 mg i 1000 mg została potwierdzona pod względem Cmax i AUC, zarówno na czczo, jak i po posiłku. Pokarm wpływa na farmakokinetykę metforminy w sposób zależny od dawki: podanie na czczo zmniejsza AUC o 30% dla dawek 500 mg i 750 mg, natomiast podanie po posiłku zwiększa AUC o 77% i Cmax o 26% dla dawki 1000 mg, z nieznacznym wydłużeniem Tmax o około 1 godzinę.
biorównoważność, chlorowodorek metforminy, czas maksymalnego stężenia, erytrocyty, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, krwinki czerwone, kumulacja leku, maksymalne stężenie leku, metabolity metforminy, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, podawanie na czczo, pole pod krzywą stężenia, przesączanie kłębuszkowe, stan stacjonarny farmakokinetyczny, stężenie w osoczu, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, wchłanianie metforminy, wiązanie z białkami osocza, wydzielanie kanalikowe, zmienność wewnątrzosobnicza
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Klabax 250 mg/5 ml 250 mg/5 ml

Dawkowanie klarytromycyny w postaci granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej (Klabax) u dzieci w wieku 6 miesięcy do 12 lat opiera się na dawce 7,5 mg/kg masy ciała podawanej dwa razy na dobę. Dostępne są dwie mocne zawiesiny: 125 mg/5 ml oraz 250 mg/5 ml, dobierane w zależności od masy ciała dziecka. Przykładowo, dla masy ciała 8-11 kg zalecana dawka wynosi 62,5 mg dwa razy na dobę, co odpowiada 2,5 ml zawiesiny 125 mg/5 ml lub 1,25 ml zawiesiny 250 mg/5 ml. Czas leczenia zwykle trwa od 5 do 10 dni, a w ciężkich zakażeniach dawka może sięgać 500 mg dwa razy na dobę. Podawanie leku jest możliwe zarówno z posiłkiem, jak i na czczo, a także z mlekiem, bez wpływu na biodostępność. Ze względu na gorzki smak zaleca się popić lek sokiem lub wodą.
badanie kliniczne, ciężkie zakażenie, dawkowanie u dzieci, dostępność biologiczna, dostosowanie dawki, gorzki posmak, granulat do sporządzania zawiesiny, klarytromycyna, klirens kreatyniny, masa ciała, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, podawanie na czczo, stan kliniczny pacjenta, zaburzenie czynności nerek, zawiesina doustna
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Atazanavir Accord 300 mg

Atazanawir wykazuje nieliniową farmakokinetykę z istotnymi różnicami między zdrowymi ochotnikami a pacjentami zakażonymi HIV. Po podaniu dawki 300 mg z rytonawirem 100 mg raz na dobę z posiłkiem, średnie geometryczne Cmax wynosi 4466 ng/ml (CV 42%), Tmax około 2,5 h, Cmin 654 ng/ml (CV 76%) oraz AUC 44185 ng•h/ml (CV 51%). Bez rytonawiru, przy dawce 400 mg, Cmax wynosi 2298 ng/ml (CV 71%), Tmax około 2 h, Cmin 120 ng/ml (CV 109%) i AUC 14874 ng•h/ml (CV 91%). Podawanie z rytonawirem i posiłkiem zwiększa biodostępność atazanawiru, podnosząc AUC o 33%, Cmax o 40% i stężenie po 24 h o 24%. Atazanawir silnie wiąże się z białkami osocza (~86%) i jest metabolizowany głównie przez CYP3A4 do nieaktywnych metabolitów, które są wydalane głównie z żółcią. Okres półtrwania u pacjentów z HIV wynosi około 12 godzin przy dawce 300 mg z rytonawirem.
albumina, atazanawir, biodostępność, ciężkie zaburzenia czynności nerek, CYP3A4, czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego, farmakokinetyka nieliniowa, hemodializa, kwaśna alfa-1-glikoproteina, metabolity utlenione, metabolizm wątrobowy, mikrosomy wątrobowe, nasienie, okres półtrwania, płyn mózgowo-rdzeniowy, podawanie na czczo, pole pod krzywą stężenia, posiłek bogatotłuszczowy, skala Childa-Pugha, stężenie maksymalne, stężenie minimalne, wskaźnik rozpiętości stężeń, współczynnik zmienności, zakażenie HIV
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Dasatinib Zentiva 20 mg

Dazatynib wykazuje szybkie wchłanianie po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w czasie 0,5-3 godzin u dorosłych oraz 0,5-6 godzin u dzieci i młodzieży. Ekspozycja (AUCτ) jest liniowo zależna od dawki w zakresie 25-120 mg podawanych dwa razy na dobę. Biodostępność leku jest nieznacznie zwiększona przez posiłki, zarówno bogatotłuszczowe (wzrost AUC o 14%), jak i ubogotłuszczowe (wzrost AUC o 21%), jednak zmiany te nie mają klinicznego znaczenia. Zmienność ekspozycji jest większa przy podawaniu na czczo (47% CV) niż z posiłkiem (32-39% CV). Dazatynib charakteryzuje się dużą objętością dystrybucji (2505 L, CV 93%) i wysokim wiązaniem z białkami osocza (~96%). Metabolizm odbywa się głównie przez enzym CYP3A4, a metabolity nie wykazują istotnej aktywności farmakologicznej. Okres półtrwania wynosi 3-5 godzin, a pozorny klirens po podaniu doustnym jest wysoki (363,8 L/godz., CV 81,3%). Eliminacja następuje głównie przez kał (85% dawki), z marginalnym wydalaniem przez nerki (4%).
AUCτ, białka osocza, biodostępność dazatynibu, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, Cmax, CYP3A4, eliminacja dazatynibu, farmakokinetyka dazatynibu, farmakokinetyka populacyjna, klirens pozorny, modelowanie farmakokinetyczne, objętość dystrybucji, okres półtrwania, Ph+ ALL, podawanie na czczo, proces metaboliczny, proszek do sporządzania zawiesiny, przewlekła białaczka szpikowa, szybkie wchłanianie, tabletka, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie czynności wątroby, zawiesina doustna

podawanie na czczo

Powiązane wpisy

Właściwości farmakokinetyczne – Avamina SR 500 mg

Dawkowanie i sposób podawania – Klabax 250 mg/5 ml 250 mg/5 ml

Właściwości farmakokinetyczne – Atazanavir Accord 300 mg

Właściwości farmakokinetyczne – Dasatinib Zentiva 20 mg