reakcja hipotoniczna
Reakcja hipotoniczna to stan, w którym dochodzi do nieadekwatnego spadku ciśnienia tętniczego w odpowiedzi na wysiłek fizyczny lub zmianę pozycji ciała. W warunkach prawidłowych podczas wysiłku fizycznego ciśnienie tętnicze powinno wzrastać, jednak w przypadku reakcji hipotonicznej obserwuje się jego obniżenie, co może prowadzić do objawów takich jak zawroty głowy, omdlenia czy zaburzenia widzenia.
Najczęstszymi przyczynami reakcji hipotonicznej są zaburzenia autonomicznego układu nerwowego, choroby serca (zwłaszcza stenoza aortalna, kardiomiopatia przerostowa), niedostateczne nawodnienie organizmu, stosowanie niektórych leków (szczególnie hipotensyjnych) oraz przedłużony wysiłek fizyczny. W diagnostyce reakcji hipotonicznej kluczową rolę odgrywa test wysiłkowy, podczas którego monitorowane są parametry hemodynamiczne.
Leczenie reakcji hipotonicznej obejmuje przede wszystkim modyfikację dawek leków hipotensyjnych, odpowiednie nawodnienie organizmu, stopniowe uruchamianie pacjenta oraz leczenie chorób współistniejących. W przypadkach nawracających reakcji hipotoniczych może być konieczne zastosowanie leków zwiększających ciśnienie tętnicze lub wszczepienie stymulatora serca u wybranych pacjentów z towarzyszącymi zaburzeniami przewodzenia.
Powiązane wpisy
-
Leksykon substancji czynnych
Pentaerytrytylu tetraazotan w preparacie Pentaerythritol Compositum, w dawce 20 mg na tabletkę, w połączeniu z 0,5 mg glicerolu triazotanu, wykazuje działanie wazodilatacyjne i jest stosowany w leczeniu choroby niedokrwiennej serca. Standardowe dawkowanie u dorosłych wynosi 1-2 tabletki trzy razy na dobę, co odpowiada dobowej dawce 60-120 mg pentaerytrytylu tetraazotanu oraz 1,5-3 mg glicerolu triazotanu. W terapii początkowej zaleca się stosowanie niższej dawki (1 tabletka 3 razy na dobę) ze względu na ryzyko reakcji hipotonicznej. U pacjentów z niewydolnością wątroby i/lub nerek dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane i rozpoczynane od zredukowanych dawek, z uwagi na metabolizm leku w wątrobie i wydalanie przez nerki, a zwiększanie dawek wymaga ścisłej kontroli lekarskiej.
aktywne metabolity, biodostępność azotanów, choroba niedokrwienna serca, choroba podstawowa, dawka terapeutyczna, dławica piersiowa, działanie niepożądane, działanie wazodilatacyjne, hipotensja, metabolizm azotanów, nagłe odstawienie leku, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, Pentaerythritol compositum, pentaerytrytylu tetraazotan, reakcja hipotoniczna, zjawisko odbicia -
Leksykon leków
Pentaerythritol Compositum w formie tabletek zawiera 20 mg pentaerytrytylu tetraazotanu oraz 0,5 mg glicerolu triazotanu. Standardowe dawkowanie u dorosłych wynosi 1-2 tabletki podawane 3 razy na dobę, z dawką początkową 1 tabletka 3 razy na dobę, szczególnie przy pierwszym podaniu ze względu na ryzyko reakcji hipotonicznej. Lek podaje się doustnie, zalecając przyjmowanie co najmniej 30 minut przed posiłkiem lub 1 godzinę po posiłku, a dla szybszego efektu tabletkę można rozgryźć. W przypadku pacjentów z niewydolnością nerek i/lub wątroby dawki powinny być mniejsze i stopniowo zwiększane pod ścisłą kontrolą lekarza, ze względu na metabolizm wątrobowy i wydalanie nerkowe azotanów.
absorpcja substancji czynnych, biodostępność azotanów, dawka początkowa, glicerolu triazotan, laktoza jednowodna, metabolizm azotanów, nadwrażliwość na składniki, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, Pentaerythritol compositum, pentaerytrytylu tetraazotan, podanie doustne, reakcja hipotoniczna, schorzenie metaboliczne, substancja pomocnicza, wydalanie metabolitów, zmniejszanie dawki -
Leksykon substancji czynnych
Glicerol jest stosowany w różnych postaciach farmaceutycznych zróżnicowanych pod względem dawkowania i wskazań terapeutycznych. W kremie emoliumLEK zawiera 200 mg glicerolu na gram produktu i jest stosowany miejscowo na skórę co najmniej dwa razy dziennie, bez konieczności modyfikacji dawki u pacjentów w różnym wieku. Emulsja do infuzji Omegaven zawiera 2,5 g glicerolu na 100 ml i jest podawana pozajelitowo w dawce 1-2 ml/kg mc./dobę (70-140 ml dla pacjenta 70 kg), z maksymalną szybkością infuzji 0,5 ml/kg mc./h, co odpowiada 0,05 g oleju rybnego/kg mc./h. Należy monitorować stężenie triglicerydów w surowicy i stosować produkt do 4 tygodni, podając go jednocześnie z innymi emulsjami tłuszczowymi. Tabletki Pentaerythritol compositum zawierają 0,5 mg glicerolu triazotanu na tabletkę i są podawane doustnie w dawce 1-2 tabletki 3 razy na dobę, z zaleceniem rozpoczęcia leczenia od 1 tabletki 3x/dzień ze względu na ryzyko reakcji hipotonicznej.
aktywne metabolity, azotany, biodostępność, edukacja terapeutyczna, emoliumLEK, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, glicerol, glicerol triazotan, infuzja dożylna, infuzja dożylna centralna, kwasy tłuszczowe omega-3, metabolizm leków, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, pentaerytrytylu tetraazotan, postać farmaceutyczna, reakcja hipotoniczna, roztwory aminokwasów, triglicerydy w surowicy, żyła centralna, żyła obwodowa, żywienie pozajelitowe