stan stacjonarny w osoczu
Stan stacjonarny w osoczu (ang. steady-state plasma concentration) to stan równowagi dynamicznej, w którym stężenie leku w osoczu krwi pozostaje względnie stałe. Osiąga się go, gdy ilość leku dostarczanego do organizmu równoważy ilość leku eliminowanego, a procesy dystrybucji leku w tkankach są w równowadze.
Stan stacjonarny jest istotnym parametrem farmakokinetycznym, który zwykle jest osiągany po upływie 4-5 okresów półtrwania leku przy regularnym jego podawaniu. W praktyce klinicznej monitorowanie stężenia leku w osoczu w stanie stacjonarnym pozwala na optymalizację dawkowania, szczególnie w przypadku leków o wąskim indeksie terapeutycznym.
Znajomość czasu potrzebnego do osiągnięcia stanu stacjonarnego ma kluczowe znaczenie w farmakoterapii, ponieważ pełny efekt terapeutyczny wielu leków obserwuje się dopiero po jego osiągnięciu. Modyfikacje dawkowania powinny być dokonywane po osiągnięciu stanu stacjonarnego, aby uniknąć błędnej interpretacji odpowiedzi klinicznej na terapię.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tresuvi 2,5 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa treprostynilu (substancji czynnej leku Tresuvi) obejmowały toksyczność po wielokrotnym podaniu, genotoksyczność oraz wpływ na rozród. W badaniach 13- i 26-tygodniowych u szczurów i psów obserwowano miejscowe reakcje zapalne w miejscu podania, takie jak obrzęk, rumień, zgrubienia tkanek oraz ból. U psów poddanych dawkom ≥300 ng/kg/min odnotowano poważne działania niepożądane, w tym zmniejszoną aktywność ruchową, wymioty, luźne stolce, obrzęk w miejscu wlewu oraz zgony związane z powikłaniami przewodu pokarmowego (wgłobienie jelita, wypadnięcie odbytnicy). Średnie stężenie treprostynilu w osoczu przy tych dawkach wynosiło 7,85 ng/ml, co odpowiada dawce u ludzi przekraczającej 50 ng/kg/min.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, obrzęk i rumień, powikłanie przewodu pokarmowego, reakcja w miejscu podania, rozwój płodu, stan stacjonarny w osoczu, stężenie treprostynilu w osoczu, toksyczny wpływ na rozród, treprostynil sodowy, wgłobienie jelita, właściwość klastogenna, wlew podskórny, wypadnięcie odbytnicy