wypadnięcie odbytnicy

Wypadnięcie odbytnicy (prolapsus recti) to stan, w którym śluzówka lub pełna grubość ściany odbytnicy przemieszcza się w dół i wychodzi przez kanał odbytu. Wyróżnia się wypadnięcie częściowe (śluzówkowe) oraz całkowite (pełnościenne), które może dotyczyć różnych segmentów odbytnicy.

Schorzenie to występuje najczęściej u dzieci poniżej 3. roku życia oraz u osób starszych, szczególnie kobiet po 50. roku życia. Do głównych czynników ryzyka należą: przewlekłe zaparcia, długotrwałe parcie podczas defekacji, osłabienie mięśni dna miednicy, zaburzenia neurologiczne oraz przebyte operacje w obrębie miednicy mniejszej.

Diagnostyka obejmuje badanie fizykalne, defekografię, endoskopię oraz badania obrazowe, takie jak rezonans magnetyczny miednicy. Ocenie podlega stopień wypadnięcia, współistniejące zaburzenia statyki narządów miednicy oraz funkcja zwieraczy odbytu.

Leczenie zależy od nasilenia objawów i stopnia wypadnięcia. W przypadkach łagodnych stosuje się leczenie zachowawcze: modyfikację diety, regulację wypróżnień, ćwiczenia mięśni dna miednicy oraz biofeedback. W zaawansowanych przypadkach konieczne jest leczenie operacyjne, które może obejmować zabiegi przezodbytnicze (metoda Delorme’a, resekcja metodą Altemeiera) lub przezbrzuszne (rektopeksja, rektopeksja z użyciem siatki, resekcja odbytnicy).

Nieleczone wypadnięcie odbytnicy może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak owrzodzenia błony śluzowej, krwawienia, nietrzymanie stolca czy uwięźnięcie odbytnicy. Wczesna diagnoza i odpowiednie leczenie znacząco poprawiają jakość życia pacjentów i zapobiegają progresji schorzenia.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl