terapia winorelbiną

Terapia winorelbiną stanowi istotną opcję w leczeniu onkologicznym, szczególnie w przypadku nowotworów płuc (zwłaszcza niedrobnokomórkowego raka płuca) oraz raka piersi. Winorelbina należy do grupy leków cytostatycznych z rodziny alkaloidów barwinka (winka), które działają poprzez hamowanie polimeryzacji tubuliny, co prowadzi do zatrzymania podziałów komórkowych i indukcji apoptozy komórek nowotworowych.

Lek może być podawany dożylnie lub doustnie, co zwiększa komfort pacjenta w przypadku terapii ambulatoryjnej. Standardowe dawkowanie winorelbiny w monoterapii to zwykle 25-30 mg/m² powierzchni ciała podawane raz w tygodniu. W schematach skojarzonych dawka może być odpowiednio modyfikowana. Podczas leczenia konieczne jest regularne monitorowanie parametrów morfologii krwi ze względu na potencjalną mielotoksyczność.

Najczęstsze działania niepożądane terapii winorelbiną obejmują neutropenię (często jako główne ograniczenie dawki), neuropatię obwodową, zaparcia, nudności, wymioty oraz reakcje w miejscu podania przy formie dożylnej. W praktyce klinicznej winorelbina jest często stosowana u pacjentów w podeszłym wieku lub z gorszym stanem sprawności ze względu na relatywnie dobrą tolerancję w porównaniu z innymi cytostatykami.

Badania kliniczne wykazały skuteczność winorelbiny zarówno w monoterapii, jak i w schematach skojarzonych, np. z cisplatyną w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca, czy z kapecytabiną w zaawansowanym raku piersi. Lek znajduje również zastosowanie w leczeniu nawrotów choroby nowotworowej po wcześniejszej chemioterapii.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl