migrena klasyczna
Migrena klasyczna, znana również jako migrena z aurą, to neurologiczne schorzenie charakteryzujące się nawracającymi, umiarkowanymi do ciężkich bólami głowy, poprzedzonymi specyficznymi objawami neurologicznymi (aurą). Aura najczęściej objawia się zaburzeniami widzenia, takimi jak migoczące światła, zygzakowate linie, ubytki w polu widzenia, ale może również obejmować zaburzenia czucia, mowy czy równowagi.
Patofizjologia migreny klasycznej obejmuje zjawisko rozprzestrzeniającej się depresji korowej (CSD), która powoduje przejściowe zaburzenia przepływu krwi w mózgu i aktywację układu trójdzielno-naczyniowego. Mechanizm ten wiąże się z uwolnieniem neuropeptydów prozapalnych, prowadząc do neurogennego zapalenia naczyń mózgowych i aktywacji ośrodków bólowych.
Diagnostyka migreny klasycznej opiera się głównie na kryteriach klinicznych Międzynarodowej Klasyfikacji Bólów Głowy (ICHD-3). Zgodnie z nimi, migrena z aurą wymaga co najmniej dwóch napadów z aurą trwającą 5-60 minut, po której następuje ból głowy. Różnicowanie obejmuje inne typy migreny, napady padaczkowe, przemijający atak niedokrwienny (TIA) oraz rzadziej występujące zespoły bólów głowy.
Leczenie migreny klasycznej dzieli się na doraźne (abortywne) i profilaktyczne. W terapii doraźnej stosuje się niesteroidowe leki przeciwzapalne, tryptany, ergotaminę oraz leki przeciwwymiotne. Profilaktyka farmakologiczna obejmuje leki przeciwpadaczkowe (topiramat, walproiniany), beta-blokery, blokery kanału wapniowego, przeciwciała monoklonalne przeciwko CGRP oraz toksyna botulinowa. Istotną rolę odgrywa również modyfikacja stylu życia, regularne posiłki, odpowiednia ilość snu oraz unikanie zidentyfikowanych czynników wyzwalających.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Migrenofen 10 mg
Lek Migrenofen w formie lamelki do rozpadu w jamie ustnej zawiera 10 mg ryzatryptanu (14,530 mg ryzatryptanu benzoesanu) i jest wskazany do leczenia ostrej fazy napadów migrenowych u dorosłych, zarówno z aurą, jak i bez aury. Preparat działa jako selektywny agonista receptorów 5-HT1B/1D, powodując zwężenie rozszerzonych naczyń mózgowych oraz hamowanie uwalniania neuropeptydów zapalnych, co łagodzi objawy migreny, takie jak pulsujący ból głowy, nudności, wymioty, fotofobia i fonofobia. Migrenofen powinien być podany możliwie jak najwcześniej po wystąpieniu objawów, co zwiększa jego skuteczność. Produkt nie jest przeznaczony do profilaktyki ani do leczenia innych typów bólów głowy, a także nie jest zalecany dla pacjentów poniżej 18. roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie.
agonista receptorów serotoninowych, biodostępność, ból głowy typu napięciowego, fotofobia, klasterowy ból głowy, lamelka doustna, leczenie doraźne, migrena bez aury, migrena klasyczna, migrena z aurą, naczynia mózgowe, napad migrenowy, objawy neurologiczne, pulsujący ból głowy, ryzatryptan, ryzatryptanu benzoesan - Leksykon substancji czynnych
Flunaryzyna – Wskazania do stosowania
Flunaryzyna, dostępna w preparacie Flunarizinum WZF w dawce 5 mg na tabletkę, jest wskazana przede wszystkim do profilaktyki napadów migreny, zarówno z aurą, jak i bez aury. Leczenie ma charakter profilaktyczny i nie jest przeznaczone do przerywania trwającego napadu. Wskazania do stosowania obejmują pacjentów z częstymi napadami migreny znacząco obniżającymi jakość życia, niewystarczającą skutecznością leczenia doraźnego, przeciwwskazaniami do innych leków przeciwmigrenowych oraz utrzymującymi się napadami mimo stosowania innych metod profilaktycznych. Preparat zawiera 45,3 mg laktozy jednowodnej na tabletkę, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
choroba Ménière’a, dichlorowodorek, Flunarizinum WZF, flunaryzyna, laktoza jednowodna, migrena klasyczna, migrena zwykła, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, profilaktyka migreny, trudności w połykaniu, uszkodzenie układu przedsionkowego, zapalenie neuronu przedsionkowego, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia przedsionkowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy