melanocytoza oczno-skórna
Melanocytoza oczno-skórna (znana również jako nevus of Ota lub oculodermal melanocytosis) to rzadkie, wrodzone schorzenie charakteryzujące się hiperpigmentacją skóry w obszarze unerwienia pierwszej i drugiej gałęzi nerwu trójdzielnego, połączoną z pigmentacją błony naczyniowej oka, twardówki, spojówki lub rogówki.
Zmiany skórne mają charakter niebieskawych lub szaroniebieskich plam, które zazwyczaj są jednostronne i pojawiają się przy urodzeniu lub w okresie dojrzewania. Melanocytoza oczno-skórna występuje częściej u osób pochodzenia azjatyckiego, zwłaszcza japońskiego, oraz u kobiet (stosunek 4:1 w porównaniu do mężczyzn).
Z klinicznego punktu widzenia, istotne jest monitorowanie pacjentów z melanocytozą oczno-skórną ze względu na zwiększone ryzyko rozwoju czerniaka złośliwego oka (zwłaszcza błony naczyniowej) lub skóry w obszarze zmiany. Rzadziej mogą wystąpić również jaskra lub inne zaburzenia okulistyczne. Leczenie ma głównie charakter estetyczny i może obejmować stosowanie laserów Q-switched, krioterapię lub metody kamuflażu kosmetycznego.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Czerniak oka – Epidemiologia
Czerniak oka, stanowiący 3-5% wszystkich czerniaków, jest najczęstszym pierwotnym nowotworem złośliwym wewnątrzgałkowym u dorosłych, z dominującą postacią czerniaka błony naczyniowej (85-90%). Mediana wieku diagnozy wynosi około 62 lata, a najwyższa zachorowalność obserwowana jest w grupie 70-79 lat. W USA roczna zachorowalność wynosi 5,1 na milion mieszkańców, wzrastając do 21 na milion u osób powyżej 50 roku życia, z wyższym wskaźnikiem u mężczyzn (5,9 vs 4,5 na milion). Czerniak oka wykazuje wyraźne zróżnicowanie geograficzne i rasowe, z najwyższą zachorowalnością u rasy białej, szczególnie pochodzenia północnoeuropejskiego. Czynniki ryzyka obejmują jasny kolor oczu i skóry, melanocytozę, mutacje genetyczne (m.in. BAP1) oraz pochodzenie z północnych szerokości geograficznych. Rola promieniowania UV pozostaje niejednoznaczna, choć może mieć znaczenie w czerniaku ciała rzęskowego i tęczówki.
aktywny nadzór, choroba przerzutowa, czerniak błony naczyniowej, czerniak ciała rzęskowego, czerniak naczyniówki, czerniak tęczówki, melanocytoza oczna, melanocytoza oczno-skórna, mutacja genu BAP1, nowotwór złośliwy gałki ocznej, PET, promieniowanie UV, przerzut do wątroby, przeżycie specyficzne dla nowotworu, radioterapia, stratyfikacja ryzyka, test funkcji wątroby, tomografia komputerowa, transformacja złośliwa, USG jamy brzusznej, wskaźnik przeżycia, wskaźnik zachorowalności, znamię naczyniówki - Leksykon chorób i schorzeń
Rak oka – Etiologia i przyczyny
Rak oka, choć rzadki, stanowi poważne zagrożenie dla widzenia i życia pacjenta, rozwijając się w różnych strukturach oka. Kluczową rolę w jego etiologii odgrywają mutacje genetyczne, takie jak mutacje w genie BAP1 (związane z zespołem nowotworowym BAP1 i czerniakiem naczyniówki), RB1 (odpowiedzialne za około 40% przypadków siatkówczaka u dzieci), a także mutacje w genach BRAF i RAS obserwowane w czerniaku spojówki. Czynniki demograficzne, takie jak wiek (nowotwory u dorosłych po 50. roku życia, siatkówczak u dzieci poniżej 5 lat), płeć, jasna karnacja, jasny kolor oczu oraz ekspozycja na promieniowanie UV (zarówno naturalne, jak i sztuczne) znacząco wpływają na ryzyko rozwoju raka oka. Dodatkowo, narażenie zawodowe (np. spawacze) i kontakt z substancjami chemicznymi, takimi jak polichlorowane bifenyle (PCB), mogą zwiększać ryzyko nowotworów oka.
błona naczyniowa oka, chłoniak oka, czerniak naczyniówki, czerniak spojówki, gen supresorowy, lek immunosupresyjny, melanocytoza oczno-skórna, mutacja genu BAP1, mutacja genu BRAF, mutacja genu RB1, polichlorowane bifenyle, poradnictwo genetyczne, promieniowanie UV, rak oka, siatkówczak, wirus brodawczaka ludzkiego, zespół dysplastycznych znamion, znamię tęczówki