układowa infekcja grzybicza

Układowa infekcja grzybicza (grzybica układowa, grzybica uogólniona) to zakażenie grzybicze, które rozprzestrzenia się przez układ krwionośny i może obejmować wiele narządów i tkanek organizmu. W przeciwieństwie do grzybic powierzchownych, które dotyczą skóry, paznokci czy błon śluzowych, infekcje układowe stanowią poważne zagrożenie dla życia, szczególnie u pacjentów z osłabionym układem odpornościowym.

Najczęstszymi patogenami wywołującymi układowe infekcje grzybicze są gatunki z rodzaju Candida (kandydoza układowa), Aspergillus (aspergiloza inwazyjna), Cryptococcus (kryptokokoza), Histoplasma (histoplazmoza), Pneumocystis (pneumocystozowe zapalenie płuc) oraz Mucorales (mukormykoza). Czynnikami predysponującymi do rozwoju tych zakażeń są: neutropenia, leczenie immunosupresyjne, przeszczepy narządów, zakażenie HIV/AIDS, cukrzyca, choroby nowotworowe oraz długotrwała antybiotykoterapia.

Diagnostyka układowych infekcji grzybiczych opiera się na badaniach mikrobiologicznych (posiewy krwi i innych płynów ustrojowych), badaniach histopatologicznych, metodach serologicznych (wykrywanie antygenów i przeciwciał) oraz technikach molekularnych (PCR). Obrazowanie radiologiczne (TK, MRI) pomaga w ocenie zajęcia narządów wewnętrznych. Niezwykle istotne jest wczesne rozpoznanie, gdyż opóźnienie w diagnozie znacząco zwiększa śmiertelność.

Leczenie układowych infekcji grzybiczych wymaga zastosowania leków przeciwgrzybiczych o działaniu ogólnoustrojowym. Do głównych grup stosowanych preparatów należą: azole (flukonazol, itrakonazol, worikonazol, posakonazol), echinokandyny (kaspofungina, anidulafungina, mikafungina), polienowe antybiotyki przeciwgrzybicze (amfoterycyna B) oraz flucytozyna. Wybór odpowiedniego leku zależy od zidentyfikowanego patogenu, jego wrażliwości na leki oraz stanu klinicznego pacjenta. W przypadkach ciężkich zakażeń często stosuje się terapię skojarzoną.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl