miofibroza
Miofibroza to patologiczny proces polegający na zastępowaniu prawidłowej tkanki mięśniowej przez tkankę łączną włóknistą (fibroza). Najczęściej dotyczy mięśnia sercowego (miofibroza serca) lub mięśni szkieletowych, prowadząc do upośledzenia ich funkcji i zmniejszenia elastyczności.
W przypadku miofibrozy serca dochodzi do włóknienia miokardium w wyniku przebycia zawału, przewlekłego niedokrwienia, procesów zapalnych lub jako następstwo kardiomiopatii. Proces ten skutkuje zaburzeniami przewodzenia impulsów elektrycznych oraz pogorszeniem funkcji skurczowej i rozkurczowej komór, co może prowadzić do niewydolności serca.
Diagnostyka miofibrozy opiera się na badaniach obrazowych (MRI z kontrastem, echokardiografia), elektrokardiografii oraz badaniach histopatologicznych. Leczenie jest ukierunkowane głównie na przyczynę podstawową oraz kontrolę objawów. W zaawansowanych przypadkach miofibrozy serca może być konieczne rozważenie transplantacji.
Współczesne badania koncentrują się na poszukiwaniu metod zapobiegania progresji miofibrozy oraz potencjalnych terapii umożliwiających regresję już powstałych zmian włóknistych, szczególnie z wykorzystaniem inhibitorów szlaków profibrotycznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Stopa końsko-szpotawa – Patofizjologia i mechanizm
Stopa końsko-szpotawa (talipes equinovarus) jest jedną z najczęstszych wrodzonych deformacji narządu ruchu, występującą u 1-2 na 1000 żywych urodzeń. Patogeneza jest wieloczynnikowa i obejmuje zaburzenia równowagi mięśniowej, zwłóknienie tkanek miękkich (miofibroza), nieprawidłowości anatomiczne kości stępu (szczególnie kości skokowej i piętowej) oraz czynniki genetyczne i środowiskowe, takie jak palenie tytoniu i cukrzyca matki. Dominującą rolę w deformacji odgrywa mięsień piszczelowy tylny, powodujący zgięcie podeszwowe i supinację, a także skrócenie ścięgna Achillesa. Występują także zmiany w macierzy pozakomórkowej mięśnia brzuchatego łydki, co potwierdza włóknisto-proliferacyjny charakter choroby. Deformacja charakteryzuje się czterema głównymi cechami anatomicznymi określanymi akronimem CAVE: Cavus (wydrążenie), Adduction (przywiedzenie), Varus (szpotawość) i Equinus (końskie ustawienie).
gen homeobox, kolagen, komórka tuczna, kość łódkowata, kość piętowa, kość skokowa, macierz pozakomórkowa, metoda Ponsetiego, mięsień piszczelowy tylny, mięsień strzałkowy, mięsień trójgłowy łydki, miofibroblast, miofibroza, przeniesienie ścięgna mięśnia piszczelowego przedniego, przodostopie, przywiedzenie stopy, ścięgno Achillesa, śródstopie, stopa końsko-szpotawa, supinacja stopy, szpotawość tyłostopia, tenotomia ścięgna Achillesa, tyłostopie, zaburzenie równowagi mięśniowej, zgięcie grzbietowe, zgięcie podeszwowe