ekspozycja na dabigatran
Ekspozycja na dabigatran odnosi się do kontaktu pacjenta z dabigatranem (dabigatran eteksylatem), który jest doustnym bezpośrednim inhibitorem trombiny stosowanym jako antykoagulant w zapobieganiu udarom i zatorowości systemowej u pacjentów z niezastawkowym migotaniem przedsionków oraz w leczeniu i profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej.
Monitorowanie ekspozycji na dabigatran jest istotne ze względu na wąskie okno terapeutyczne leku i ryzyko powikłań krwotocznych. W praktyce klinicznej ekspozycję na dabigatran można ocenić pośrednio poprzez pomiar czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT), czasu trombinowego (TT) lub bardziej specyficznych testów, takich jak rozcieńczony czas trombinowy (dTT) czy pomiar aktywności anty-IIa.
Nadmierna ekspozycja na dabigatran zwiększa ryzyko krwawień, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek (lek jest wydalany głównie przez nerki), niską masą ciała lub w podeszłym wieku. W przypadku przedawkowania lub konieczności nagłego odwrócenia działania przeciwkrzepliwego, stosuje się idarucyzumab (Praxbind) – specyficzne antidotum dla dabigatranu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Dabigatran Eteksylan Stada 75 mg
Dabigatran eteksylan jest prolekiem, który po podaniu doustnym ulega szybkiej hydrolizie do aktywnego dabigatranu, charakteryzującego się bezwzględną biodostępnością około 6,5%. Maksymalne stężenie (Cmax) osiągane jest w ciągu 0,5-2 godzin u zdrowych ochotników, natomiast w warunkach pooperacyjnych czas ten wydłuża się do około 6 godzin, co jest związane z wpływem znieczulenia ogólnego, porażenia mięśniówki przewodu pokarmowego oraz samego zabiegu chirurgicznego. Wchłanianie jest proporcjonalne do dawki, a integralność kapsułek HPMC jest kluczowa dla uniknięcia niezamierzonego wzrostu biodostępności (do 75% po podaniu pojedynczej dawki). Dabigatran wykazuje umiarkowaną dystrybucję tkankową (Vd 60-70 l) i niski stopień wiązania z białkami osocza (34-35%). Metabolizowany jest głównie do farmakologicznie aktywnych acyloglukuronidów, a eliminacja odbywa się przede wszystkim przez nerki (ok. 85% w moczu), z klirensem około 100 ml/min, odpowiadającym przesączaniu kłębuszkowemu. Okres półtrwania u osób starszych wynosi około 11-14 godzin i ulega wydłużeniu w niewydolności nerek.
acyloglukuronid, biodostępność biologiczna, dabigatran eteksylan, dystrybucja tkankowa, działanie przeciwzakrzepowe, ekspozycja na dabigatran, hemodializa, hydroksypropylometyloceluloza, hydroliza esterazowa, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym cytochromu P450, klasyfikacja Childa-Pugha, klirens dabigatranu, krzywa dwuwykładnicza, migotanie przedsionków, niewydolność nerek, niezastawkowe migotanie przedsionków, objętość dystrybucji, okres półtrwania, P-glikoproteina, parametry farmakokinetyczne, profil farmakokinetyczny, przesączanie kłębuszkowe, schyłkowa niewydolność nerek, stężenie osoczowe, umiarkowana niewydolność wątroby, wiązanie z białkami osocza, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Dabigatran – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dabigatran eteksylat, substancja czynna preparatu Dabigatran Etexilate Adamed, przeszedł szerokie badania przedkliniczne, które nie wykazały istotnych zagrożeń toksykologicznych dla ludzi przy dawkach terapeutycznych. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu obserwowano efekty wynikające z mechanizmu działania leku jako inhibitora trombiny, co potwierdza farmakodynamiczne działanie substancji. Wpływ na płodność samic objawiał się zmniejszeniem liczby zagnieżdżeń i zwiększoną utratą zapłodnionych jaj przy dawce 70 mg/kg masy ciała, co odpowiada 5-krotnej ekspozycji w porównaniu do poziomu terapeutycznego u pacjentów. W badaniach na szczurach i królikach dawki toksyczne (5-10-krotna ekspozycja) powodowały zmniejszenie masy ciała płodów, obniżenie ich przeżywalności oraz wzrost liczby wad rozwojowych. Badania pre- i postnatalne wykazały zwiększoną umieralność płodów przy dawce 4-krotnie wyższej niż terapeutyczna.
badanie ekotoksykologiczne, badanie pre- i postnatalne, badanie przedkliniczne, dabigatran eteksylat, dawka terapeutyczna, działanie farmakodynamiczne, działanie guzotwórcze, ekspozycja na dabigatran, genotoksyczność, incydent krwawienia, inhibitor trombiny, mezylan, płodność samic, potencjał karcynogeniczny, ryzyko środowiskowe, toksyczność dla matek, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wada rozwojowa płodu, zagnieżdżenie zapłodnionego jaja - Leksykon substancji czynnych
Dabigatran – Właściwości farmakokinetyczne
Dabigatran eteksylan jest prolekiem, który po podaniu doustnym ulega szybkiej hydrolizie do aktywnego dabigatranu, charakteryzującego się bezwzględną biodostępnością około 6,5%. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest w ciągu 0,5-2 godzin u zdrowych ochotników, jednak w okresie pooperacyjnym czas ten wydłuża się do około 6 godzin z powodu wpływu znieczulenia, porażenia mięśniówki przewodu pokarmowego i samego zabiegu. Pokarm nie zmienia biodostępności, ale opóźnia czas osiągnięcia Cmax o 2 godziny. Dabigatran wiąże się z białkami osocza w 34-35%, ma objętość dystrybucji 60-70 L i jest wydalany głównie z moczem (85%) w postaci niezmienionej, z klirensem około 100 mL/min, odpowiadającym przesączaniu kłębuszkowemu. Okres półtrwania u zdrowych osób wynosi 11-14 godzin, a u pacjentów z niewydolnością nerek ulega wydłużeniu nawet do 27,2 godzin przy CrCL < 30 mL/min.
acyloglukuronid, białko transportowe P-gp, biodostępność leku, dabigatran eteksylat, dostępność biologiczna, dystrybucja tkankowa, działanie przeciwzakrzepowe, ekspozycja na dabigatran, hemodializa, hydroksypropylometyloceluloza, izoenzymy cytochromu P450, klasyfikacja Childa-Pugha, migotanie przedsionków, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, niezastawkowe migotanie przedsionków, objętość dystrybucji, okres półtrwania, porażenie mięśniówki przewodu pokarmowego, prolek, przepływ dializatu, przepływ krwi, przesączanie kłębuszkowe, schyłkowa niewydolność nerek, stężenie osoczowe, stosunek PK/PD, wiązanie z białkami osocza, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Dabigatran Etexilate Adamed 110 mg
Dabigatran Etexilate Adamed zawiera dabigatran eteksylat w dawce 110 mg i jest stosowany jako lek przeciwzakrzepowy. U pacjentek w wieku rozrodczym konieczne jest stosowanie skutecznej antykoncepcji oraz informowanie o ryzyku związanym z zajściem w ciążę podczas terapii. Stosowanie dabigatranu w ciąży jest przeciwwskazane, chyba że istnieją bezwzględne wskazania medyczne, a decyzja o leczeniu powinna uwzględniać bilans korzyści i ryzyka. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa u kobiet ciężarnych są ograniczone, natomiast badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję, w tym zmniejszenie liczby zagnieżdżeń i zwiększoną śmiertelność płodów przy ekspozycji 5-krotnie wyższej niż u ludzi. Karmienie piersią podczas terapii dabigatranem jest przeciwwskazane z powodu braku danych o przenikaniu leku do mleka i potencjalnym ryzyku dla niemowląt.
badanie prenatalne, dabigatran eteksylat, dawka toksyczna, ekspozycja na dabigatran, ginekolog-położnik, leczenie przeciwzakrzepowe, płodność, płodność męska, powikłanie zakrzepowe, przenikanie do mleka kobiecego, toksyczność rozwojowa, umieralność płodów, utrata zapłodnionego jaja, wada rozwojowa płodu, wpływ na reprodukcję, zagnieżdżenie zapłodnionego jaja, zespół wielospecjalistyczny - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Dabigatran Etexilate Viatris 75 mg
Dabigatran eteksylat jest prolekiem, który po podaniu doustnym ulega szybkiej i całkowitej konwersji do aktywnego dabigatranu, z biodostępnością około 6,5%. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) u zdrowych ochotników osiągane jest w ciągu 0,5-2 godzin, natomiast po zabiegach chirurgicznych czas ten wydłuża się do około 6 godzin z powodu czynników takich jak znieczulenie i porażenie mięśni przewodu pokarmowego. Dabigatran wykazuje niskie wiązanie z białkami osocza (34-35%) i umiarkowaną dystrybucję tkankową (objętość dystrybucji 60-70 L). Eliminacja odbywa się głównie przez nerki (85%) z klirensem około 100 mL/min, a okres półtrwania u osób starszych wynosi około 11-14 godzin, wydłużając się przy niewydolności nerek. Hemodializa usuwa 50-60% leku w ciągu 4 godzin. Wpływ wieku, masy ciała, płci i niewydolności wątroby na farmakokinetykę jest umiarkowany, z istotnym wzrostem ekspozycji u pacjentów z niewydolnością nerek (np. 2,7-krotny wzrost AUC przy CrCL 30-50 mL/min i 6-krotny przy CrCL 10-30 mL/min).
acyloglukuronidy, białko transportowe P-gp, biodostępność bezwzględna, cytochrom P450, dabigatran eteksylat, ekspozycja na dabigatran, hydroksypropylometyloceluloza, model dwuwykładniczy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania eliminacji, prolek, przesączanie kłębuszkowe, schyłkowa niewydolność nerek, skala Childa-Pugha, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa