rumień miejscowy

Rumień miejscowy (erythema localisatum) to stan patologiczny charakteryzujący się ograniczonym zaczerwienieniem skóry wynikającym z rozszerzenia naczyń krwionośnych w jej obrębie. Jest to nieswoisty objaw towarzyszący różnym schorzeniom dermatologicznym i ogólnoustrojowym.

Przyczyną rumienia miejscowego może być reakcja zapalna (np. w przebiegu zakażeń bakteryjnych, wirusowych, grzybiczych), odpowiedź immunologiczna, reakcja alergiczna, działanie czynników fizycznych (promieniowanie UV, ciepło, zimno) lub chemicznych (leki, toksyny). Rumień może być również objawem chorób układowych, takich jak toczeń rumieniowaty, rumień wielopostaciowy czy rumień guzowaty.

Diagnostyka rumienia miejscowego obejmuje dokładny wywiad, badanie fizykalne oraz w zależności od obrazu klinicznego – badania laboratoryjne, histopatologiczne i obrazowe. Leczenie jest ukierunkowane na przyczynę wywołującą rumień i może obejmować leki przeciwzapalne, przeciwalergiczne, immunosupresyjne lub antybiotyki.

Różnicowanie rumienia miejscowego powinno uwzględniać wiele jednostek chorobowych, w tym infekcje skórne, rumień trwały polekowy, łuszczycę, choroby tkanki łącznej czy rumień wielopostaciowy. Kluczowe znaczenie ma określenie cech morfologicznych zmiany, czasu jej trwania oraz towarzyszących objawów ogólnych.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl