bariera ochronna

Bariera ochronna w medycynie to fizjologiczny lub sztuczny mechanizm zapobiegający przenikaniu szkodliwych czynników do organizmu lub jego określonych struktur. Naturalne bariery ochronne obejmują skórę, błony śluzowe, wydzieliny (jak kwas żołądkowy, łzy czy ślina), które stanowią pierwszą linię obrony przed patogenami.

Bariera krew-mózg to wyspecjalizowana bariera ochronna oddzielająca krążącą krew od płynu mózgowo-rdzeniowego i tkanki mózgowej. Składa się z komórek śródbłonka naczyń włosowatych, które są ściśle połączone ze sobą i selektywnie przepuszczają substancje, chroniąc mózg przed potencjalnie szkodliwymi czynnikami.

W praktyce klinicznej używa się również sztucznych barier ochronnych, takich jak opatrunki hydrokoloidowe, błony biologiczne czy syntetyczne, które chronią rany przed infekcją i wspomagają proces gojenia. Zaburzenia funkcji barier ochronnych mogą prowadzić do różnych stanów chorobowych, w tym zakażeń, chorób autoimmunologicznych czy stanów zapalnych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl