schorzenia górnych dróg oddechowych

Schorzenia górnych dróg oddechowych obejmują grupę chorób dotyczących nosa, zatok przynosowych, gardła, krtani i tchawicy. Najczęstszymi jednostkami chorobowymi w tej kategorii są: zapalenie błony śluzowej nosa (rhinitis), zapalenie zatok przynosowych (sinusitis), zapalenie gardła (pharyngitis), zapalenie krtani (laryngitis) oraz zapalenie migdałków (tonsillitis).

Etiologia tych schorzeń jest zróżnicowana – mogą być wywołane przez czynniki infekcyjne (wirusy, bakterie, grzyby), alergiczne, środowiskowe lub mechaniczne. W praktyce klinicznej dominują infekcje wirusowe, stanowiące około 80% wszystkich przypadków. Bakteryjne zakażenia górnych dróg oddechowych wymagają zwykle antybiotykoterapii i najczęściej są powikłaniem pierwotnej infekcji wirusowej.

Diagnostyka schorzeń górnych dróg oddechowych opiera się na wywiadzie, badaniu przedmiotowym oraz badaniach dodatkowych, takich jak wymazy bakteriologiczne, badania obrazowe (RTG, TK zatok) czy badania endoskopowe. Leczenie powinno być ukierunkowane na przyczynę schorzenia, przy czym istotne jest różnicowanie etiologii infekcyjnej od nieinfekcyjnej, co pozwala uniknąć niepotrzebnej antybiotykoterapii.

Powikłania nieleczonych lub niewłaściwie leczonych schorzeń górnych dróg oddechowych mogą obejmować zapalenie ucha środkowego, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, a w rzadkich przypadkach powikłania neurologiczne (jak ropnie okołomigdałkowe czy zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych). Istotnym aspektem jest także przewlekły charakter niektórych schorzeń, jak alergiczny nieżyt nosa czy przewlekłe zapalenie zatok, które znacząco obniżają jakość życia pacjentów.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl