mięsień oskrzeli

Mięsień oskrzeli stanowi część mięśniowej struktury dróg oddechowych, utworzonej głównie z mięśni gładkich oplatających oskrzela. Jego główną funkcją jest kontrola średnicy oskrzeli poprzez skurcz i rozkurcz, co bezpośrednio wpływa na przepływ powietrza w płucach.

Skurcz mięśni oskrzelowych powoduje zwężenie dróg oddechowych (bronchokonstrykcję), podczas gdy ich rozkurcz prowadzi do rozszerzenia oskrzeli (bronchodylatacji). Działanie mięśni oskrzeli znajduje się pod kontrolą autonomicznego układu nerwowego – stymulacja cholinergiczna (przywspółczulna) wywołuje skurcz, natomiast pobudzenie adrenergiczne (współczulne) prowadzi do ich rozkurczu.

Dysfunkcja mięśni oskrzeli odgrywa kluczową rolę w patofizjologii wielu schorzeń układu oddechowego, w tym astmy i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). W astmie nadreaktywność mięśni oskrzelowych prowadzi do nadmiernego ich skurczu w odpowiedzi na różne bodźce, czego efektem są typowe objawy choroby – duszność, świszczący oddech i uczucie ściskania w klatce piersiowej.

Leki rozszerzające oskrzela (bronchodylatory), takie jak beta2-mimetyki, antagoniści receptorów muskarynowych oraz metyloksantyny, stanowią podstawę farmakoterapii wielu chorób układu oddechowego, działając bezpośrednio na mięśnie oskrzeli i powodując ich rozkurcz.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl