zwapnienie blaszki

Zwapnienie blaszki miażdżycowej (kalcyfikacja) to proces odkładania się soli wapnia w obrębie zmian miażdżycowych w ścianach tętnic. Jest to zaawansowane stadium miażdżycy, które najczęściej występuje w tętnicach wieńcowych, szyjnych, aorcie oraz tętnicach kończyn dolnych.

Mechanizm powstawania zwapnień jest złożony i obejmuje aktywne procesy komórkowe podobne do kostnienia. W blaszkach miażdżycowych dochodzi do ekspresji białek wiążących wapń, aktywacji osteoblastów i innych komórek produkujących macierz kostną. Proces ten nasila się pod wpływem czynników zapalnych, stresu oksydacyjnego oraz zaburzeń metabolicznych.

Zwapnienie blaszki miażdżycowej ma dwojaki wpływ na jej stabilność – z jednej strony może zwiększać sztywność ściany naczynia i zmniejszać elastyczność, z drugiej zaś rozległe zwapnienia mogą stabilizować blaszkę, zmniejszając ryzyko jej pęknięcia. Diagnostyka zwapnień opiera się na badaniach obrazowych, takich jak tomografia komputerowa (calcium score), ultrasonografia czy angiografia.

Obecność zwapnień w blaszkach miażdżycowych jest niezależnym czynnikiem ryzyka incydentów sercowo-naczyniowych. Leczenie obejmuje modyfikację czynników ryzyka miażdżycy, farmakoterapię oraz w zaawansowanych przypadkach interwencje wewnątrznaczyniowe lub chirurgiczne. Warto zaznaczyć, że obecność masywnych zwapnień może stanowić wyzwanie techniczne podczas zabiegów angioplastyki.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl