chromosom markerowy

Chromosom markerowy (ang. marker chromosome) to strukturalnie nieprawidłowy chromosom, którego pochodzenia nie można jednoznacznie ustalić za pomocą standardowych technik cytogenetycznych. Często ma postać małego, dodatkowego chromosomu występującego obok prawidłowego kariotypu.

Chromosomy markerowe mogą powstawać w wyniku różnych rearanżacji chromosomowych, takich jak delecje, duplikacje czy translokacje. Ich obecność może być związana z zaburzeniami rozwojowymi, niepełnosprawnością intelektualną lub wadami wrodzonymi, choć w niektórych przypadkach nie wywołują one zauważalnych objawów klinicznych.

Identyfikacja i charakterystyka chromosomów markerowych wymaga zastosowania zaawansowanych technik cytogenetycznych i molekularnych, takich jak fluorescencyjna hybrydyzacja in situ (FISH), porównawcza hybrydyzacja genomowa do mikromacierzy (aCGH) czy sekwencjonowanie nowej generacji (NGS). Dokładne określenie pochodzenia chromosomu markerowego ma kluczowe znaczenie dla oceny ryzyka i poradnictwa genetycznego.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl