duszność napadowa nocna
Duszność napadowa nocna (DNN, paroxysmal nocturnal dyspnea) to stan kliniczny charakteryzujący się nagłym wybudzeniem pacjenta ze snu z powodu uczucia braku powietrza, często połączonym z kaszlem i świstami. Epizody te typowo pojawiają się po 1-2 godzinach od położenia się do łóżka i zmuszają chorego do przyjęcia pozycji siedzącej lub stojącej w celu złagodzenia objawów.
Patofizjologia DNN wiąże się głównie z niewydolnością lewokomorową serca. W pozycji leżącej dochodzi do zwiększonego powrotu żylnego do prawego serca, co w konsekwencji prowadzi do zwiększonego przepływu płucnego. U pacjentów z niewydolnością lewej komory dochodzi do zastoju krwi w krążeniu płucnym, wzrostu ciśnienia w kapilarach płucnych i przesięku płynu do pęcherzyków płucnych, co manifestuje się jako obrzęk płuc.
Duszność napadowa nocna jest ważnym objawem klinicznym niewydolności serca (klasa III-IV wg NYHA), choć może również występować w innych schorzeniach, takich jak astma, POChP, refluks żołądkowo-przełykowy czy obturacyjny bezdech senny. Różnicowanie przyczyn DNN wymaga dokładnej diagnostyki, obejmującej badania obrazowe (RTG klatki piersiowej, echokardiografia), badania czynnościowe płuc oraz ocenę stężenia peptydów natriuretycznych.
Leczenie DNN zależy od przyczyny i obejmuje: w przypadku niewydolności serca – optymalizację farmakoterapii (diuretyki, inhibitory ACE, beta-blokery), w astmie – stosowanie leków rozszerzających oskrzela i przeciwzapalnych, a w refluksie – leki hamujące wydzielanie kwasu solnego. Zaleca się również modyfikację stylu życia, w tym ograniczenie podaży płynów wieczorem, spanie z uniesioną górną częścią ciała oraz unikanie czynników nasilających objawy.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Kogavant 90 mg
KOGAVANT zawiera tikagrelor w dawce 90 mg w formie tabletek powlekanych i był oceniany w dużych badaniach fazy 3 (PLATO i PEGASUS) obejmujących ponad 39 000 pacjentów. W badaniu PLATO częstość przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych była wyższa w grupie tikagreloru (7,4%) niż klopidogrelu (5,4%), a w PEGASUS u pacjentów przyjmujących tikagrelor 60 mg + ASA wynosiła 16,1% wobec 8,5% w grupie ASA. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi były krwawienia i duszność. Krwawienia obejmowały różne lokalizacje, w tym krwawienia śródczaszkowe (0,3% tikagrelor vs 0,2% klopidogrel w PLATO) oraz krwawienia z przewodu pokarmowego i innych narządów. W badaniu PLATO poważne krwawienia ogółem występowały u 11,6% pacjentów leczonych tikagrelorem i 11,2% leczonych klopidogrelem, natomiast w PEGASUS poważne krwawienia wg TIMI były częstsze przy tikagrelorze 60 mg (2,3%) niż ASA (1,1%). Duszność występowała u 13,8% pacjentów na tikagrelorze w PLATO i 14,2% w PEGASUS (tikagrelor 60 mg), z większym ryzykiem u chorych z astmą lub POChP.
badanie kliniczne fazy 3, blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, dna moczanowa, dnawe zapalenie stawów, duszność, duszność napadowa nocna, duszność powysiłkowa, hiperurykemia, krwawienie, krwawienie podskórne, krwawienie śródczaszkowe, krwotok śródczaszkowy, krwotok zaotrzewnowy, kwas acetylosalicylowy, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, pomostowanie aortalno-wieńcowe, przewlekła obturacyjna choroba płuc, tikagrelor, zakrzepowa plamica małopłytkowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ticagrelor MSN 60 mg
Profil bezpieczeństwa tikagreloru został oceniony w dwóch dużych badaniach fazy 3 (PLATO i PEGASUS) obejmujących ponad 39 000 pacjentów. W badaniu PLATO odnotowano wyższą częstość przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych w grupie tikagreloru (7,4%) w porównaniu do klopidogrelu (5,4%), a w PEGASUS – 16,1% w grupie tikagreloru 60 mg + ASA vs 8,5% w grupie ASA. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi były krwawienia oraz duszność, która wystąpiła u 13,8% pacjentów leczonych tikagrelorem (vs 7,8% klopidogrel) w PLATO i u 14,2% w PEGASUS (tikagrelor 60 mg). Duszność miała najczęściej łagodne do umiarkowanego nasilenie, pojawiała się na początku terapii i ustępowała w ciągu 7 dni u około 30% pacjentów. U pacjentów z astmą lub POChP ryzyko duszności było istotnie wyższe (3,29% vs 0,53% dla tikagreloru vs klopidogrelu). Tikagrelor nie wpływał na czynność płuc i nie wiązał się z pogorszeniem chorób układu oddechowego.
astma POChP, ból głowy, dna moczanowa, dnawe zapalenie stawów, duszność, duszność napadowa nocna, duszność powysiłkowa, duszność spoczynkowa, hiperurykemia, krwawienie, krwotok do oka, krwotok śródczaszkowy, lek przeciwpłytkowy, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, splątanie, tikagrelor, zaburzenia krwi, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy