niedotlenienie noworodka

Niedotlenienie noworodka, określane również jako asfiksja okołoporodowa, to stan niedoboru tlenu występujący przed, w trakcie lub tuż po porodzie, który może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Objawia się początkowo tachykardią płodu, a następnie bradykardią, kwasicą, obniżoną punktacją w skali Apgar oraz zaburzeniami neurologicznymi o różnym nasileniu.

Etiologia niedotlenienia obejmuje przyczyny matczyne (np. hipotensja, niewydolność łożyska), łożyskowe (przedwczesne oddzielenie łożyska, niewydolność łożyska) oraz płodowe (ucisk pępowiny, zaburzenia rytmu serca). Diagnostyka opiera się na monitorowaniu częstości akcji serca płodu, ocenie równowagi kwasowo-zasadowej z krwi pępowinowej oraz badaniu neurologicznym noworodka.

Konsekwencje niedotlenienia zależą od jego nasilenia i czasu trwania – od przejściowych zaburzeń adaptacyjnych do encefalopatii niedotlenieniowo-niedokrwiennej, która może prowadzić do mózgowego porażenia dziecięcego. Leczenie obejmuje natychmiastową resuscytację, wspomaganie oddychania, utrzymanie homeostazy oraz w przypadku ciężkiej encefalopatii – hipotermię leczniczą, która musi być wdrożona w ciągu 6 godzin od urodzenia.

Nowoczesne postępowanie kliniczne koncentruje się na profilaktyce poprzez dokładny monitoring ciąży i porodu oraz natychmiastową interwencję w przypadku wykrycia nieprawidłowości. Wprowadzenie standardów postępowania w przypadku asfiksji okołoporodowej znacząco poprawiło rokowanie u noworodków z niedotlenieniem.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl