drogi nosowo-łzowe
Drogi nosowo-łzowe stanowią złożony system anatomiczny odpowiedzialny za odprowadzanie łez z powierzchni oka do jamy nosowej. System ten rozpoczyna się punktami łzowymi (puncta lacrimalia) znajdującymi się w przyśrodkowych częściach brzegów powiek, następnie łzy przepływają przez kanaliki łzowe (canaliculi lacrimales) do woreczka łzowego (saccus lacrimalis), a stamtąd przez przewód nosowo-łzowy (ductus nasolacrimalis) do jamy nosowej.
Prawidłowe funkcjonowanie dróg nosowo-łzowych jest kluczowe dla utrzymania homeostazy powierzchni oka. Zaburzenia drożności tych struktur mogą prowadzić do łzawienia (epiphora), zapalenia woreczka łzowego (dacryocystitis) oraz nawracających infekcji spojówek. Najczęstsze patologie to zwężenia lub niedrożności na różnych poziomach systemu, które mogą mieć charakter wrodzony lub nabyty.
Diagnostyka schorzeń dróg nosowo-łzowych obejmuje badanie kliniczne, testy drożności (test zanikania barwnika, płukanie dróg łzowych), badania obrazowe (dakryocystografia, TK, MRI) oraz endoskopię. Leczenie zależy od charakteru i lokalizacji patologii – od zachowawczego (krople przeciwzapalne, masaż okolicy woreczka łzowego), przez małoinwazyjne (sondowanie, intubacja), po chirurgiczne (dakryocystorhinostomia).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Gentamicin WZF 0,3% 3 mg/ml
Gentamicin WZF 0,3% to roztwór do oczu zawierający 3 mg/ml gentamycyny w postaci siarczanu, stosowany w leczeniu zakażeń oczu. Preparat jest bezbarwny lub lekko żółtawy i podawany w dawce 1-2 kropli do worka spojówkowego co 4 godziny zarówno u dorosłych, jak i u dzieci powyżej 1 roku życia. Nie określono specjalnego dawkowania dla pacjentów z niewydolnością nerek, wątroby, osób starszych oraz dzieci poniżej 1 roku życia, dlatego w tych grupach wskazana jest konsultacja specjalistyczna. Substancje pomocnicze to chlorek benzalkoniowy (0,1 mg/ml) i fosforany (6,33 mg/ml), co należy uwzględnić przy długotrwałym stosowaniu.