zaburzenie z ciałami Lewy’ego

Zaburzenie z ciałami Lewy’ego (DLB, Dementia with Lewy Bodies) to progresywna choroba neurodegeneracyjna będąca drugą po chorobie Alzheimera najczęstszą przyczyną otępienia u osób starszych. Charakteryzuje się występowaniem złogów białka α-synukleiny, zwanych ciałami Lewy’ego, w komórkach nerwowych mózgu.

Klinicznie DLB manifestuje się poprzez fluktuacje funkcji poznawczych, szczegółowe i dobrze ustrukturyzowane halucynacje wzrokowe oraz objawy parkinsonowskie. Charakterystyczne są również zaburzenia snu REM, nadwrażliwość na leki przeciwpsychotyczne oraz zaburzenia autonomiczne. Objawy poznawcze często dotyczą funkcji wykonawczych i zdolności wzrokowo-przestrzennych, podczas gdy pamięć bywa relatywnie lepiej zachowana niż w chorobie Alzheimera.

Diagnostyka DLB opiera się na kryteriach klinicznych, badaniach neuroobrazowych (SPECT, PET) oraz badaniach dodatkowych, jak scyntygrafia mięśnia sercowego z MIBG. Leczenie jest objawowe i wymaga szczególnej ostrożności – pacjenci są wyjątkowo wrażliwi na klasyczne neuroleptyki, które mogą wywołać ciężkie powikłania. W terapii stosuje się inhibitory cholinesterazy, które mogą łagodzić objawy poznawcze i psychotyczne, oraz lewodopę w niskich dawkach przy objawach parkinsonowskich.