miedź

Miedź (Cu) to niezbędny pierwiastek śladowy pełniący kluczową rolę w wielu procesach fizjologicznych organizmu. Jest składnikiem licznych enzymów, w tym oksydazy lizylowej odpowiedzialnej za prawidłowe tworzenie kolagenu i elastyny, dysmutazy ponadtlenkowej chroniącej przed stresem oksydacyjnym, oraz ceruloplazminy transportującej żelazo i działającej jako przeciwutleniacz.

W diagnostyce medycznej znaczenie mają zarówno niedobory, jak i nadmiar miedzi. Niedobór miedzi może prowadzić do niedokrwistości, neutropenii, zaburzeń kostnych i neurologicznych. Z kolei nadmierne gromadzenie miedzi występuje w chorobie Wilsona (zwyrodnienie wątrobowo-soczewkowe) – genetycznym zaburzeniu metabolizmu miedzi, prowadzącym do uszkodzenia wątroby i układu nerwowego.

Prawidłowe stężenie miedzi w surowicy wynosi około 70-140 μg/dl, przy czym 90% jest związane z ceruloplazminą. Ocena gospodarki miedzi obejmuje oznaczenie stężenia miedzi w surowicy, dobowe wydalanie miedzi z moczem oraz stężenie ceruloplazminy. W diagnostyce obrazowej nadmierne gromadzenie miedzi może być widoczne jako charakterystyczny „objaw twarzy pandy” w obrazowaniu MRI mózgu w chorobie Wilsona.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl