płyn zwiększający objętość osocza
Płyny zwiększające objętość osocza (PWO, ang. plasma volume expanders) to substancje stosowane w celu uzupełnienia objętości krwi krążącej, wykorzystywane głównie w stanach hipowolemii, wstrząsu krwotocznego lub podczas zabiegów operacyjnych związanych z dużą utratą krwi. Ich działanie polega na zwiększeniu objętości osocza poprzez utrzymanie płynu w łożysku naczyniowym.
Do głównych grup płynów zwiększających objętość osocza należą koloidy (albuminy, żelatyny, dekstrany, hydroksyetylowana skrobia) oraz krystaloidy (np. roztwór soli fizjologicznej, płyn Ringera). Koloidy zawierają duże cząsteczki, które dłużej pozostają w naczyniach krwionośnych, zapewniając bardziej długotrwały efekt zwiększenia objętości. Krystaloidy natomiast szybciej przenikają do przestrzeni pozanaczyniowej, co wymaga podania większej objętości dla uzyskania podobnego efektu.
Wybór odpowiedniego płynu zwiększającego objętość osocza zależy od stanu klinicznego pacjenta, rodzaju i nasilenia hipowolemii, obecności chorób współistniejących oraz potencjalnych przeciwwskazań. Stosowanie PWO wymaga monitorowania parametrów hemodynamicznych, funkcji nerek oraz równowagi elektrolitowej ze względu na możliwe działania niepożądane, takie jak przeciążenie objętościowe, zaburzenia krzepnięcia czy uszkodzenie nerek.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Plofed 1% 10 mg/ml
Przedawkowanie propofolu, substancji czynnej leku Plofed 1% (10 mg/ml, emulsja do wstrzykiwań), stanowi poważne zagrożenie dla układu krążenia i oddechowego. Objawy przedawkowania mają charakter dwufazowy, z dominującą depresją oddechową i krążeniową. Depresja oddechowa może prowadzić do zatrzymania oddechu i niedotlenienia tkanek, natomiast depresja krążeniowa objawia się spadkiem ciśnienia tętniczego, zmniejszeniem rzutu serca oraz zaburzeniami hemodynamicznymi. Każda fiolka preparatu zawiera 200 mg propofolu oraz 100 mg/ml oleju sojowego, co może mieć znaczenie kliniczne w kontekście toksyczności.
ciężki przypadek, depresja krążeniowa, depresja oddechowa, intensywna terapia, intubacja dotchawicza, lek wazoaktywny, monitorowanie hemodynamiczne, niedotlenienie tkanek, oddech kontrolowany, płyn zwiększający objętość osocza, pozycja Trendelenburga, propofol, sinica, spadek ciśnienia tętniczego, wstrząs, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenie perfuzji narządów, zatrzymanie oddechu, zmniejszenie rzutu serca, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Orabloc (40 mg + 0,01 mg)/ml
Przedawkowanie roztworu Orabloc, zawierającego artykainę chlorowodorek 40 mg/ml oraz adrenalinę 0,01 mg/ml, prowadzi do dwufazowej reakcji klinicznej. Pierwsza faza charakteryzuje się pobudzeniem ośrodkowego układu nerwowego (OUN) z objawami takimi jak niepokój, lęk, splątanie, drżenia, tonicznokloniczne napady drgawek, a także objawami ze strony układu sercowo-naczyniowego, w tym częstoskurczem i wzrostem ciśnienia tętniczego. Druga faza to depresja OUN, manifestująca się zawrotami głowy, utratą przytomności, atonią mięśniową oraz porażeniem naczynioruchowym, a także depresją układu sercowo-naczyniowego, objawiającą się bradykardią, migotaniem komór, spadkiem ciśnienia tętniczego i zatrzymaniem akcji serca, co stanowi bezpośrednie zagrożenie życia.
adrenalina, artykaina chlorowodorek, atonia mięśniowa, beta-adrenolityk, bradykardia, chlorek suksametonium, ciśnienie tętnicze krwi, częstoskurcz, depresja OUN, diazepam, glukokortykosteroid, intubacja dotchawicza, lek antyarytmiczny, lek przeciwdrgawkowy, lek rozszerzający naczynia obwodowe, ludzka albumina, metyloprednizolon, migotanie komór, ośrodkowy układ nerwowy, płyn zwiększający objętość osocza, pobudzenie OUN, porażenie naczynioruchowe, prednizolon, propranolol, sinica, skurcz mięśniowy, układ sercowo-naczyniowy, wentylacja mechaniczna, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie akcji serca