zwapnienie tętnic

Zwapnienie tętnic (arterial calcification) to proces patologiczny polegający na odkładaniu się złogów wapniowych w ścianie naczyń tętniczych. Jest to częsty objaw miażdżycy, choć może występować również niezależnie, zwłaszcza u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek czy cukrzycą.

Z klinicznego punktu widzenia zwapnienia tętnic można podzielić na zwapnienia błony wewnętrznej (intimal calcification), związane głównie z procesem miażdżycowym, oraz zwapnienia błony środkowej (medial calcification, znane jako stwardnienie Mönckeberga), które nie zawsze powodują zwężenie światła naczynia, ale znacząco wpływają na elastyczność ściany tętnicy.

Diagnostyka zwapnień tętnic opiera się głównie na badaniach obrazowych – od klasycznego RTG, przez ultrasonografię (gdzie zwapnienia dają charakterystyczne cienie akustyczne), po tomografię komputerową (w tym dedykowane badania jak calcium score). Zwapnienia są widoczne jako hiperdensyjne obszary w ścianie naczyń i stanowią ważny marker ryzyka sercowo-naczyniowego.

Leczenie zwapnień tętnic jest trudne i obecnie nie ma skutecznych metod odwracania tego procesu. Terapia skupia się na kontrolowaniu czynników ryzyka miażdżycy oraz stosowaniu leków przeciwpłytkowych i hipolipemizujących. W zaawansowanych przypadkach, zwłaszcza przy znacznym zwężeniu światła naczynia, konieczne może być leczenie inwazyjne (angioplastyka, stentowanie) lub operacyjne.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl