hipermetropia

Hipermetropia, znana również jako dalekowzroczność, to wada refrakcji oka, w której promienie świetlne po przejściu przez układy optyczne oka (rogówkę i soczewkę) ogniskują się za siatkówką. W rezultacie obraz widziany przez pacjenta jest nieostry, szczególnie z bliska, choć w zaawansowanych przypadkach także widzenie dali może być upośledzone.

Najczęstszą przyczyną hipermetropii jest zbyt krótka gałka oczna w stosunku do mocy optycznej oka lub niedostateczna moc układu optycznego oka w stosunku do długości gałki ocznej. Wada ta może być wrodzona lub nabyta i często występuje rodzinnie, co sugeruje podłoże genetyczne.

Pacjenci z hipermetropią, szczególnie w młodym wieku, mogą kompensować wadę poprzez akomodację, czyli zwiększenie mocy optycznej soczewki. Z wiekiem zdolność akomodacji maleje, co prowadzi do nasilenia objawów. Typowe objawy obejmują nieostre widzenie z bliska, zmęczenie oczu, bóle głowy po pracy wzrokowej oraz asthenopię.

Diagnostyka hipermetropii obejmuje badanie ostrości wzroku, skiaskopię, badanie refrakcji w cykloplegii oraz badanie w autorefraktometrze. Korekcja wady polega na zastosowaniu soczewek skupiających (plusowych), które mogą mieć formę okularów, soczewek kontaktowych lub korekcji chirurgicznej (laserowej lub wszczepienia soczewek wewnątrzgałkowych).

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl