roztwór kwaśny

Roztwór kwaśny to płyn, w którym stężenie jonów wodorowych (H+) przewyższa stężenie jonów wodorotlenkowych (OH-). W medycynie i farmacji roztwory kwaśne odgrywają istotną rolę zarówno w diagnostyce, jak i w terapii różnych schorzeń.

Parametr określający kwasowość roztworu to pH, które w przypadku roztworów kwaśnych wynosi poniżej 7 (neutralne pH krwi to około 7,35-7,45). Roztwory kwaśne stosowane są m.in. w dermatologii do regulacji pH skóry, w gastroenterologii jako preparaty zobojętniające nadmierną zasadowość, czy w okulistyce jako krople do oczu.

W kontekście klinicznym, kwasica (nadmierne zakwaszenie organizmu) stanowi stan patologiczny, mogący wystąpić m.in. w przebiegu cukrzycy (kwasica ketonowa), niewydolności nerek czy niektórych zatruć. Roztwory kwaśne stosowane są również w badaniach laboratoryjnych do wytrącania białek, ekstrakcji związków czy jako bufory w technikach analitycznych.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Sodu (S)-mleczanu roztwór – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Roztwór sodu (S)-mleczanu jest kluczowym składnikiem preparatów do dializy otrzewnowej balance o stężeniach glukozy 1,5%, 2,3% i 4,25% oraz wapnia 1,25 lub 1,75 mmol/l. W każdym z tych roztworów zawartość sodu (S)-mleczanu wynosi 3,925 g/l (7,85 g/l roztworu sodu (S)-mleczanu), a pH gotowego roztworu po zmieszaniu dwóch komór wynosi około 7,0. Osmolarność teoretyczna waha się od 356 do 511 mOsm/l w zależności od stężenia glukozy i wapnia. Sodu (S)-mleczan, jako fizjologiczny składnik osocza, pełni funkcję bufora i źródła zasad, wspomagając utrzymanie równowagi kwasowo-zasadowej u pacjentów z niewydolnością nerek poddawanych dializie otrzewnowej.
badanie toksyczności, bufor, dializa otrzewnowa, efekt toksyczny, ludzkie osocze, niewydolność nerek, osmolarność, preparat do dializy otrzewnowej, proces metaboliczny, profil metaboliczny, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór elektrolitów, roztwór kwaśny, ryzyko toksyczności, sodu (S)-mleczan roztwór
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Peditrace Novum produkt złożony

Preparat Peditrace Novum, będący koncentratem do sporządzania roztworu do infuzji, zawiera pierwiastki śladowe: cynk (7,64 µmol/1 ml, 500 µg), miedź (0,630 µmol/1 ml, 40,0 µg), mangan (0,0182 µmol/1 ml, 1,00 µg), selen (0,0887 µmol/1 ml, 7,00 µg) oraz jod (0,0155 µmol/1 ml, 1,96 µg). Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do stosowania są nadwrażliwość na substancje czynne lub pomocnicze oraz choroba Wilsona, ze względu na ryzyko kumulacji miedzi (0,630 µmol/1 ml) i pogorszenia stanu klinicznego. Preparat charakteryzuje się niskim pH 2,0 oraz osmolalnością około 40 mOsm/kg wody, co wymaga rozcieńczenia przed podaniem, aby uniknąć uszkodzenia naczyń i tkanek. Wzrokowa ocena roztworu jest konieczna, a zmętnienie lub obecność cząstek stałych stanowią przeciwwskazanie do infuzji.
choroba Wilsona, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, kumulacja pierwiastków śladowych, nadwrażliwość na substancje czynne, niewydolność nerek, niskie pH, osmolalność, pierwiastki śladowe, roztwór kwaśny, substancja pomocnicza, uszkodzenie naczyń, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji tarczycy, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie metabolizmu miedzi

roztwór kwaśny

Powiązane wpisy

Sodu (S)-mleczanu roztwór – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Przeciwwskazania – Peditrace Novum produkt złożony