hiperlipidemia typu IIa i IIb

Hiperlipidemia typu IIa i IIb to zaburzenia metaboliczne charakteryzujące się nieprawidłowym stężeniem lipidów we krwi, sklasyfikowane według podziału Fredricksona. Typ IIa (hipercholesterolemia rodzinna) charakteryzuje się podwyższonym stężeniem cholesterolu całkowitego i frakcji LDL przy prawidłowym poziomie trójglicerydów. Jest to zaburzenie uwarunkowane genetycznie, związane z mutacją genu receptora LDL.

Hiperlipidemia typu IIb (hiperlipidemia mieszana) cechuje się zarówno podwyższonym stężeniem cholesterolu całkowitego i frakcji LDL, jak i podwyższonym poziomem trójglicerydów. Klinicznie może manifestować się wczesnym występowaniem choroby wieńcowej, żółtakami ścięgien (szczególnie w typie IIa) oraz rąbkiem rogówkowym.

Diagnostyka obejmuje oznaczenie pełnego profilu lipidowego na czczo, badania genetyczne w przypadku podejrzenia postaci rodzinnej oraz ocenę ryzyka sercowo-naczyniowego. Leczenie polega na modyfikacji stylu życia (dieta niskotłuszczowa, aktywność fizyczna) oraz farmakoterapii – w typie IIa podstawą są statyny, natomiast w typie IIb często konieczna jest terapia skojarzona obejmująca statyny i fibraty lub statyny i ezetimib.

Nieleczona hiperlipidemia typu IIa i IIb znacząco zwiększa ryzyko miażdżycy i jej powikłań, takich jak choroba wieńcowa, udar mózgu czy choroba tętnic obwodowych. Wczesne rozpoznanie i odpowiednie leczenie ma kluczowe znaczenie w prewencji tych powikłań i redukcji śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl