dyslipidemia wtórna

Dyslipidemia wtórna to zaburzenie gospodarki lipidowej, które powstaje jako następstwo innych chorób, przyjmowanych leków lub czynników środowiskowych. W przeciwieństwie do dyslipidemii pierwotnej, uwarunkowanej genetycznie, dyslipidemia wtórna jest konsekwencją istniejących już schorzeń lub działania czynników zewnętrznych.

Najczęstsze przyczyny dyslipidemii wtórnej obejmują: choroby endokrynologiczne (niedoczynność tarczycy, cukrzycę, zespół Cushinga), choroby nerek (zespół nerczycowy, przewlekłą chorobę nerek), choroby wątroby (pierwotną żółciową marskość wątroby, przewlekłe zapalenie wątroby), a także choroby autoimmunologiczne i niektóre zakażenia. Istotną rolę odgrywają również leki, zwłaszcza kortykosteroidy, retinoidy, leki immunosupresyjne, beta-blokery, diuretyki tiazydowe oraz niektóre leki przeciwwirusowe.

Obraz kliniczny dyslipidemii wtórnej może być różnorodny i zależy od choroby podstawowej. Najczęściej obserwuje się podwyższenie stężenia cholesterolu całkowitego, frakcji LDL oraz triglicerydów, przy jednoczesnym obniżeniu stężenia cholesterolu HDL. Diagnostyka obejmuje oznaczenie pełnego profilu lipidowego oraz identyfikację choroby podstawowej poprzez odpowiednie badania laboratoryjne i obrazowe.

Leczenie dyslipidemii wtórnej koncentruje się przede wszystkim na eliminacji przyczyny pierwotnej. W wielu przypadkach skuteczne leczenie choroby podstawowej prowadzi do normalizacji profilu lipidowego. Niekiedy konieczne jest jednak równoczesne wdrożenie farmakoterapii hipolipemizującej, zwłaszcza u pacjentów z wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym. Istotną rolę odgrywa również modyfikacja stylu życia – odpowiednia dieta, regularna aktywność fizyczna oraz eliminacja używek.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl