współczynnik mleko/surowica
Współczynnik mleko/surowica (M/S) to parametr określający stosunek stężenia danej substancji w mleku matki do jej stężenia w surowicy krwi. Jest kluczowym wskaźnikiem w ocenie przenikania leków, substancji odżywczych i innych związków do mleka kobiecego, co ma istotne znaczenie przy określaniu bezpieczeństwa stosowania leków u matek karmiących piersią.
Wartość współczynnika M/S zależy od wielu czynników, takich jak masa cząsteczkowa substancji, stopień wiązania z białkami osocza, rozpuszczalność w tłuszczach oraz stopień jonizacji. Substancje o współczynniku M/S poniżej 1 uznaje się za względnie bezpieczne dla niemowląt karmionych piersią, podczas gdy wyższe wartości mogą wskazywać na znaczące przenikanie do mleka i potencjalne ryzyko dla dziecka.
W praktyce klinicznej współczynnik M/S stanowi jedno z narzędzi pomocniczych przy podejmowaniu decyzji dotyczących farmakoterapii u kobiet w okresie laktacji. Należy jednak pamiętać, że sam współczynnik nie jest jedynym wyznacznikiem bezpieczeństwa – istotna jest również dawka leku, czas jego podawania, biodostępność po podaniu doustnym u niemowląt oraz potencjalna toksyczność dla rozwijającego się organizmu.
Powiązane wpisy
-
Leksykon substancji czynnych
Etonogestrel wykazuje różne profile farmakokinetyczne w zależności od formy podania. W systemach dopochwowych (Adaring, Circlet) substancja jest szybko wchłaniana, osiągając maksymalne stężenie w osoczu około 1700 pg/ml po 1 tygodniu, z powolnym spadkiem do 1400 pg/ml po 3 tygodniach. Biodostępność jest niemal 100%, a wiązanie z białkami osocza (albuminy i SHBG) wynosi 95,5-99%. Pozorna objętość dystrybucji wynosi 2,3 l/kg masy ciała, a okres półtrwania eliminacji około 29 godzin. Klirens osocza wynosi około 3,5 l/godz., a wydalanie metabolitów odbywa się głównie z moczem i żółcią w stosunku 1,7:1. W przypadku implantu podskórnego Implanon NXT, stężenia hamujące owulację osiągane są już po 1 dobie, z maksymalnymi wartościami w zakresie 472-1270 pg/ml w ciągu 1-13 dni. Po roku stosowania średnie stężenie spada do około 200 pg/ml, a po 3 latach do 156 pg/ml. Objętość dystrybucji jest znacznie większa (centralna 27 l, całkowita 220 l), a okres półtrwania eliminacji wynosi około 25 godzin po podaniu dożylnym. Klirens jest wyższy i wynosi około 7,5 l/godz., a metabolity wydalane są z moczem i kałem w stosunku 1,5:1.
albuminy osocza, biodostępność, błona śluzowa pochwy, dezogestrel, doustny środek antykoncepcyjny, etonogestrel, etynyloestradiol, faza eliminacji, globulina wiążąca hormony płciowe, hamowanie owulacji, hormon steroidowy, Implanon NXT, implant podskórny, klirens osocza, krążenie jelitowo-wątrobowe, metabolizm, objętość dystrybucji, okres półtrwania, SHBG, siarczany i glukuroniany, stężenie w osoczu, system terapeutyczny dopochwowy, właściwości farmakokinetyczne, współczynnik mleko/surowica, wydalanie z moczem i żółcią, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby -
Leksykon leków
Implanon NXT to podskórny implant antykoncepcyjny zawierający 68 mg etonogestrelu, który uwalnia substancję czynną w sposób kontrolowany przez okres do 3 lat. Początkowy współczynnik uwalniania wynosi 60-70 µg/dobę (w 5-6 tygodniu po implantacji), stopniowo zmniejszając się do 25-30 µg/dobę pod koniec trzeciego roku stosowania. Etonogestrel szybko wchłania się do krążenia ogólnego, osiągając stężenia hamujące owulację już w ciągu pierwszej doby, z maksymalnym stężeniem w surowicy 472-1270 pg/ml w ciągu 1-13 dni. Po roku średnie stężenie wynosi około 200 pg/ml (zakres 150-261 pg/ml), a po trzech latach spada do 156 pg/ml (zakres 111-202 pg/ml). Substancja wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (95,5-99%), głównie z albuminami, a w mniejszym stopniu z SHBG. Centralna objętość dystrybucji wynosi 27 l, a całkowita 220 l, z wahaniami w trakcie stosowania.
aktywność progestagenowa, albumina, białka osocza, biotransformacja leku, dystrybucja leku, etonogestrel, globulina wiążąca hormony płciowe, hamowanie owulacji, hydroksylacja, implant podskórny, implantacja, karmienie piersią, klirens leku, krążenie jelitowo-wątrobowe, nieprzepuszczalność promieni rentgenowskich, okres półtrwania leku, redukcja metaboliczna, SHBG, sprzęganie metabolitów, stężenie leku w surowicy, wchłanianie leku, współczynnik mleko/surowica, wydalanie leku
