fluktuacja ruchowa
Fluktuacja ruchowa to zjawisko występujące głównie u pacjentów z chorobą Parkinsona leczonych lewodopą, charakteryzujące się nieprzewidywalnymi wahaniami sprawności motorycznej. Typowe fluktuacje obejmują efekt końca dawki (wearing-off), opóźnione włączanie (delayed-on) oraz zjawisko włączania-wyłączania (on-off phenomenon).
W miarę postępu choroby Parkinsona i długotrwałego leczenia lewodopą, okno terapeutyczne zawęża się, co prowadzi do częstszych fluktuacji motorycznych. U pacjentów obserwuje się naprzemienne okresy dobrej sprawności ruchowej (faza „on”) oraz pogorszenia funkcji motorycznych z nasileniem objawów parkinsonowskich (faza „off”).
Zarządzanie fluktuacjami ruchowymi obejmuje modyfikację schematu dawkowania lewodopy, dodanie inhibitorów COMT, agonistów dopaminy lub inhibitorów MAO-B. W zaawansowanych przypadkach rozważa się metody ciągłej stymulacji dopaminergicznej, takie jak głęboka stymulacja mózgu (DBS) lub podskórne wlewy apomorfiny.
Wczesne rozpoznanie i monitorowanie fluktuacji ruchowych jest kluczowe dla optymalizacji leczenia i poprawy jakości życia pacjentów. Pomocne w tym procesie są dzienniczki pacjenta oraz skale oceny motorycznej, które pozwalają na obiektywizację zjawiska i dostosowanie terapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Apomorfina – Przedawkowanie
Apomorfina jest stosowana głównie w terapii choroby Parkinsona, zwłaszcza w przypadkach fluktuacji ruchowych opornych na leczenie doustne. Przedawkowanie apomorfiny, szczególnie w formie infuzji (np. preparat Dacepton zawierający 5 mg/ml, gdzie 20 ml roztworu to 100 mg apomorfiny), stanowi poważne zagrożenie kliniczne. Objawy przedawkowania obejmują silne wymioty, depresję oddechową, hipotonię oraz bradykardię (<60 uderzeń/min), które mogą prowadzić do niewydolności krążeniowo-oddechowej i wymagają natychmiastowej interwencji. Preparat Vomitusheel zawiera apomorfinę w homeopatycznym rozcieńczeniu D6 (15 g/100 g roztworu), co wiąże się z dużo niższym ryzykiem toksyczności, jednak brak jest szczegółowych danych klinicznych dotyczących przedawkowania tego preparatu.
apomorfina, atropina, bradykardia, chlorowodorek półwodny, choroba Parkinsona, Dacepton, depresja oddechowa, domperidon, fluktuacja ruchowa, hipoksja, hipotonia, kwasica oddechowa, lek wazopresyjny, monitorowanie EKG, monitorowanie hemodynamiczne, nalokson, niewydolność krążenia, objawy pozapiramidowe, ośrodkowy układ nerwowy, pozycja Trendelenburga, receptor dopaminowy, receptor dopaminowy D2, receptor muskarynowy, receptor opioidowy, Vomitusheel, wymioty, zaburzenie krążeniowe, zaburzenie oddechowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Rasagilina Synthon 1 mg
Rasagilina Synthon, zawierająca 1 mg rasagiliny (w postaci winianu), jest wskazana do leczenia idiopatycznej choroby Parkinsona u dorosłych. Lek może być stosowany jako monoterapia we wczesnych stadiach choroby, kiedy lewodopa nie jest jeszcze konieczna, lub jako terapia wspomagająca u pacjentów przyjmujących lewodopę, zwłaszcza w przypadku występowania fluktuacji ruchowych związanych z efektem „wearing-off”. Dawka wynosi 1 mg raz na dobę, a tabletki można przyjmować niezależnie od posiłku. Włączenie rasagiliny może pozwolić na zmniejszenie dawki lewodopy, co potencjalnie redukuje działania niepożądane związane z terapią lewodopą.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ceurolex SR 8 mg
Ceurolex SR, zawierający ropinirol w postaci chlorowodorku, jest lekiem stosowanym w terapii choroby Parkinsona, dostępny w dawkach 2 mg, 4 mg oraz 8 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Lek może być stosowany jako monoterapia u pacjentów z nowo rozpoznaną chorobą Parkinsona, co pozwala na opóźnienie wprowadzenia lewodopy i zmniejszenie ryzyka rozwoju fluktuacji ruchowych oraz dyskinez. W terapii skojarzonej z lewodopą, Ceurolex SR jest wskazany u pacjentów z zaawansowanym stadium choroby, u których występują fluktuacje typu „końca dawki”, „włączenie-wyłączenie” oraz zmienność efektu terapeutycznego lewodopy. Tabletki o przedłużonym uwalnianiu zapewniają stabilne stężenie ropinirolu w osoczu przez 24 godziny, umożliwiając dawkowanie raz na dobę i poprawiając komfort terapii oraz współpracę pacjenta.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ceurolex SR 2 mg
Ceurolex SR, zawierający ropinirol w dawkach 2 mg, 4 mg i 8 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, jest wskazany w leczeniu choroby Parkinsona zarówno jako monoterapia u pacjentów nowo zdiagnozowanych, jak i w terapii skojarzonej z lewodopą w zaawansowanych stadiach choroby. Monoterapia ropinirolem pozwala na opóźnienie wprowadzenia lewodopy, co jest korzystne ze względu na ryzyko powikłań ruchowych związanych z długotrwałym stosowaniem lewodopy. W terapii skojarzonej Ceurolex SR jest stosowany u pacjentów z fluktuacjami efektu terapeutycznego lewodopy, takimi jak efekt „końca dawki” oraz fluktuacje typu „włączenie-wyłączenie”, poprawiając stabilność kontroli objawów motorycznych.
chlorowodorek, choroba Parkinsona, efekt końca dawki, fluktuacja efektu terapeutycznego, fluktuacja ruchowa, fluktuacja stanu klinicznego, fluktuacja typu włączenie-wyłączenie, laktoza jednowodna, leczenie dopaminergiczne, leczenie skojarzone, lek przeciwparkinsonowy, lewodopa, monoterapia, nietolerancja laktozy, objaw motoryczny, powikłanie ruchowe, reakcja alergiczna, ropinirol o przedłużonym uwalnianiu, stadium choroby Parkinsona, stężenie leku w osoczu, terapia skojarzona, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – ApoRopin 8 mg
ApoRopin, zawierający ropinirol w postaci chlorowodorku, jest dostępny w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 2 mg, 4 mg oraz 8 mg, przeznaczony do leczenia choroby Parkinsona. Lek ten stosowany jest zarówno w monoterapii u pacjentów z nowo rozpoznaną chorobą Parkinsona, co pozwala na opóźnienie wprowadzenia lewodopy i zmniejszenie ryzyka powikłań ruchowych, jak i w terapii skojarzonej z lewodopą u pacjentów z fluktuacjami efektu terapeutycznego (w tym efekt „wearing-off” i zjawisko „on-off”). Tabletki o przedłużonym uwalnianiu zapewniają stabilne stężenie ropinirolu w osoczu, co minimalizuje zmienność kliniczną objawów. Każda tabletka zawiera odpowiednio 64,97 mg (2 mg), 59,12 mg (4 mg) lub 55,88 mg (8 mg) laktozy jednowodnej jako substancji pomocniczej.
choroba Parkinsona, dyskineza, dyskineza polekowa, efekt końca dawki, fluktuacja efektu terapeutycznego, fluktuacja ruchowa, fluktuacja typu włączenie-wyłączenie, laktoza jednowodna, monoterapia ropinirolem, powikłanie ruchowe, receptor dopaminergiczny, ropinirol, ruch mimowolny, stężenie substancji czynnej, substancja pomocnicza, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terapia skojarzona z lewodopą, wearing-off, wygasanie działania lewodopy, zjawisko on-off - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Rasagiline Vipharm 1 mg
Rasagiline Vipharm w dawce 1 mg (1,438 mg rasagiliny półwinianu) jest wskazany do leczenia idiopatycznej choroby Parkinsona u dorosłych, stosowany zarówno w monoterapii, jak i jako terapia wspomagająca u pacjentów przyjmujących lewodopę. Monoterapia jest zalecana szczególnie we wczesnych stadiach choroby lub gdy opóźnia się wprowadzenie lewodopy. W terapii wspomagającej rasagilina pomaga stabilizować odpowiedź na lewodopę i redukować fluktuacje ruchowe związane z efektem wyczerpania dawki (wearing-off phenomenon). Lekarz powinien rozważyć zastosowanie rasagiliny u pacjentów z nowo rozpoznaną chorobą Parkinsona, u osób nietolerujących innych leków przeciwparkinsonowskich oraz u pacjentów z fluktuacjami ruchowymi i skróceniem czasu działania lewodopy.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Duodopa 20 mg/ml + 5 mg/ml
Duodopa, zawierająca 20 mg/ml lewodopy i 5 mg/ml karbidopy, jest stosowana w leczeniu zaawansowanej choroby Parkinsona w formie żelu dojelitowego. Profil bezpieczeństwa leku został oceniony w badaniach klinicznych, w tym 12-tygodniowym, randomizowanym badaniu z udziałem 71 pacjentów oraz w 12-miesięcznym badaniu otwartym obejmującym 354 pacjentów. Najczęstsze działania niepożądane związane z lekiem to nudności i dyskinezy, natomiast powikłania związane z wyrobem medycznym i zabiegiem obejmują bóle brzucha, zakażenia rany pooperacyjnej, nadmierne ziarninowanie oraz powikłania po założeniu zgłębnika PEG-J. Działania niepożądane pojawiają się głównie w ciągu pierwszych 28 dni po zabiegu. Wśród innych zgłaszanych objawów znajdują się m.in. niedokrwistość, leukopenia, reakcje anafilaktyczne, zaburzenia psychiczne (depresja, bezsenność, omamy), zaburzenia sercowo-naczyniowe (kołatanie serca, niedociśnienie ortostatyczne), a także zmiany w badaniach laboratoryjnych, takie jak podwyższone stężenia aminotransferaz, bilirubiny, kreatyniny oraz obecność leukocytów i krwi w moczu.
agranulocytoza, arytmia, ból brzucha, choroba Parkinsona, czerniak złośliwy, dysfagia, dyskineza, enzymy wątrobowe, fluktuacja ruchowa, jaskra z zamkniętym kątem, krwotok z przełyku, lewodopa z karbidopą, nadżerkowe zapalenie żołądka, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość hemolityczna, odma otrzewnowa, plamica Schönleina-Henocha, przezskórna endoskopowa gastrostomia, wgłobienie jelita, wrzód dwunastnicy, zaburzenia kontroli impulsów, zachłystowe zapalenie płuc, zakażenie rany, zapalenie otrzewnej, zapalenie skóry kontaktowe, zapalenie trzustki, zespół dysregulacji dopaminowej, zespół Hornera, zgłębnik nosowo-jelitowy, ziarninowanie, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dopamar 200 mg + 50 mg
Dopamar to preparat w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, zawierający 200 mg lewodopy oraz 50 mg karbidopy, stosowany w leczeniu idiopatycznej choroby Parkinsona. Lek jest wskazany głównie u pacjentów z fluktuacjami ruchowymi, dyskinezą oraz okresami „off” podczas dotychczasowego leczenia lewodopą, zwłaszcza u tych, którzy wcześniej przyjmowali lewodopę z inhibitorem dopa-dekarboksylazy w formie o natychmiastowym uwalnianiu lub samą lewodopę bez inhibitora. Formuła o przedłużonym uwalnianiu umożliwia stabilizację stężenia lewodopy w osoczu, co przekłada się na bardziej efektywną kontrolę objawów parkinsonizmu i redukcję fluktuacji motorycznych w ciągu dnia.
choroba Parkinsona idiopatyczna, dyskineza, farmakoterapia choroby Parkinsona, fluktuacja ruchowa, formulacja o przedłużonym uwalnianiu, inhibitor dopa-dekarboksylazy, karbidopa, lewodopa, objawy motoryczne, okres off, okres wyłączenia, ośrodkowy układ nerwowy, parkinsonizm, receptor dopaminergiczny, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, zaburzenie ruchowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Requip-Modutab 8 mg
Requip-Modutab, zawierający ropinirol w postaci chlorowodorku, jest dostępny w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 2 mg, 4 mg oraz 8 mg i znajduje zastosowanie w leczeniu choroby Parkinsona. Lek może być stosowany zarówno jako monoterapia w początkowym stadium choroby, mająca na celu opóźnienie wprowadzenia lewodopy, jak i w terapii skojarzonej z lewodopą w zaawansowanym stadium, gdy skuteczność lewodopy ulega zmniejszeniu lub pojawiają się fluktuacje ruchowe, takie jak efekt „końca dawki” czy fluktuacje typu „włączenie-wyłączenie”. Tabletki o przedłużonym uwalnianiu zapewniają stabilne stężenie ropinirolu, co sprzyja lepszej kontroli objawów i redukcji działań niepożądanych związanych z wahaniami stężenia leku.
- Leksykon substancji czynnych
Ropinirol – Wskazania do stosowania
Ropinirol, agonista receptorów dopaminowych, znajduje zastosowanie w leczeniu choroby Parkinsona oraz idiopatycznego zespołu niespokojnych nóg (RLS). W chorobie Parkinsona stosowany jest zarówno w monoterapii we wczesnym stadium, celem opóźnienia wprowadzenia lewodopy, jak i w terapii skojarzonej w zaawansowanych stadiach, zwłaszcza przy fluktuacjach ruchowych typu efekt „końca dawki” oraz fluktuacjach „włączenie-wyłączenie”. Preparaty o przedłużonym uwalnianiu (dawki 2 mg, 4 mg, 8 mg) zapewniają stabilne stężenie leku w osoczu i są dedykowane wyłącznie leczeniu choroby Parkinsona, natomiast tabletki o natychmiastowym uwalnianiu (0,25 mg do 5 mg) stosuje się zarówno w chorobie Parkinsona, jak i w RLS. W RLS ropinirol jest wskazany w umiarkowanym do ciężkiego nasileniu objawów, które wpływają na jakość snu i funkcjonowanie pacjenta, dostępny w formie tabletek o natychmiastowym uwalnianiu (0,25 mg, 0,5 mg, 2 mg).
agonista dopaminy, chlorowodorek ropinirolu, choroba Parkinsona, działanie niepożądane, efekt końca dawki, fluktuacja odpowiedzi terapeutycznej, fluktuacja ruchowa, fluktuacje włączenie-wyłączenie, funkcja motoryczna, idiopatyczny zespół niespokojnych nóg, lewodopa, monoterapia choroby Parkinsona, objawy parkinsonowskie, powikłanie ruchowe, przedłużone uwalnianie, stężenie w osoczu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tabletka powlekana o natychmiastowym uwalnianiu, terapia skojarzona, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie snu, zespół niespokojnych nóg - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Aparxon PR 4 mg
Aparxon PR, zawierający 4 mg ropinirolu w postaci chlorowodorku w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu, jest wskazany w leczeniu choroby Parkinsona zarówno jako monoterapia u pacjentów z nowo rozpoznaną chorobą, jak i w terapii skojarzonej z lewodopą u pacjentów z zaawansowanym stadium choroby. Monoterapia ropinirolem pozwala na opóźnienie wprowadzenia lewodopy, co jest istotne ze względu na ryzyko powikłań ruchowych związanych z długotrwałym stosowaniem lewodopy. W terapii skojarzonej Aparxon PR jest stosowany w przypadku zmniejszenia skuteczności lewodopy, fluktuacji efektu terapeutycznego, w tym efektu „końca dawki” (wearing-off) oraz fluktuacji typu „włączenie-wyłączenie” (on-off), co pozwala na stabilizację objawów parkinsonizmu i poprawę funkcjonowania pacjenta.
agonista dopaminy, chlorowodorek, choroba neurodegeneracyjna, choroba Parkinsona, dyskineza, efekt końca dawki, farmakokinetyka, fluktuacja, fluktuacja efektu terapeutycznego, fluktuacja motoryczna, fluktuacja ruchowa, fluktuacja typu włączenie-wyłączenie, leczenie skojarzone, lek dopaminergiczny, lewodopa, monoterapia, parkinsonizm, ropinirol, stężenie leku w osoczu, substancja pomocnicza, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, wearing-off - Leksykon substancji czynnych
Lewodopa – Wskazania do stosowania
Lewodopa, najczęściej stosowana w połączeniu z inhibitorami dekarboksylazy (karbidopa, benzerazyd), stanowi podstawę farmakoterapii idiopatycznej choroby Parkinsona. Preparaty o natychmiastowym uwalnianiu są skuteczne w łagodzeniu objawów takich jak bradykinezja, sztywność mięśniowa, drżenie spoczynkowe, zaburzenia stabilności postawy, ślinotok oraz dysfagia. Preparaty o przedłużonym uwalnianiu (CR, HBS, XR) – np. Sinemet CR, Dopamar, Madopar HBS, Xevoben XR – są wskazane u pacjentów z wahaniami skuteczności terapii, w tym w celu skrócenia okresów wyłączenia („off”). W zaawansowanym stadium choroby z ciężkimi fluktuacjami ruchowymi zalecany jest żel dojelitowy Duodopa (20 mg/ml lewodopy i 5 mg/ml karbidopy). Tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej (np. Madopar) są preferowane u pacjentów z dysfagią lub z opóźnionym początkiem działania leku („delayed-on”).
akinezja, benzerazyd, bradykinezja, chlorowodorek pirydoksyny, choroba Huntingtona, choroba Parkinsona, drżenie spoczynkowe, dysfagia, dyskineza, fluktuacja ruchowa, hiperkineza, idiopatyczna choroba Parkinsona, inhibitor dekarboksylazy, karbidopa, lewodopa, miażdżyca tętnic, niedobór żelaza, niewydolność nerek, nocny bezruch, parkinsonizm polekowy, przedłużone uwalnianie, ślinotok, sztywność mięśniowa, wczesnoporanna akinezja, witamina B6, zapalenie mózgu, żel dojelitowy, zespół niespokojnych nóg, zespół parkinsonowski - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Nironovo SR 2 mg
Nironovo SR, zawierający ropinirol w postaci chlorowodorku, jest lekiem stosowanym w terapii choroby Parkinsona, dostępnym w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 2 mg, 4 mg oraz 8 mg. Lek może być stosowany zarówno jako monoterapia w początkowych stadiach choroby, co pozwala na opóźnienie wprowadzenia lewodopy i zmniejszenie ryzyka powikłań związanych z jej długotrwałym stosowaniem, jak i w terapii skojarzonej z lewodopą w zaawansowanych stadiach choroby. Wskazania do stosowania w skojarzeniu obejmują wygasanie działania lewodopy, zmienność jej efektu oraz fluktuacje terapeutyczne, takie jak efekt „końca dawki” i fluktuacje typu „włączenie-wyłączenie”.
agonista receptorów dopaminowych, choroba neurodegeneracyjna, choroba Parkinsona, efekt końca dawki, fluktuacja ruchowa, fluktuacja typu włączenie-wyłączenie, leczenie skojarzone z lewodopą, lek pierwszego rzutu, monoterapia choroby Parkinsona, niedobór dopaminy, nietolerancja laktozy, objaw motoryczny, objaw parkinsonowski, ropinirol, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, wygasanie działania lewodopy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ralago 1 mg
Lek Ralago zawiera 1 mg rasagiliny (w postaci rasagiliny półwinianu) i jest wskazany do leczenia idiopatycznej choroby Parkinsona u dorosłych. Może być stosowany jako monoterapia u pacjentów we wczesnym stadium choroby, którzy nie przyjmują lewodopy, co pozwala na opóźnienie progresji objawów. Ponadto, Ralago jest stosowany jako leczenie wspomagające w połączeniu z lewodopą u pacjentów z zaawansowaną chorobą Parkinsona, u których występują fluktuacje ruchowe związane z efektem wyczerpania dawki lewodopy (wearing-off), objawiające się powrotem objawów parkinsonowskich przed kolejną dawką leku.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Duodopa 20 mg/ml + 5 mg/ml
Duodopa to żel dojelitowy zawierający lewodopę (20 mg/ml) i karbidopę (5 mg/ml), przeznaczony do ciągłego podawania bezpośrednio do dwunastnicy lub jelita czczego za pomocą przenośnej pompy CADD-legacy 1400. Dostęp do przewodu pokarmowego uzyskuje się przez stały zgłębnik wprowadzony metodą przezskórnej endoskopowej gastrostomii (PEG-J) lub alternatywnie gastrojejunostomię pod kontrolą radiologiczną. Leczenie rozpoczyna się od indywidualnego dostosowania dawki, obejmującej dawkę poranną (bolus) 100-200 mg lewodopy (5-10 ml), ciągłą dawkę podtrzymującą (zwykle 40-120 mg lewodopy/godzinę, tj. 2-6 ml/godzinę) oraz dawki dodatkowe (bolus) 10-40 mg lewodopy (0,5-2,0 ml) podawane w razie potrzeby. Całkowita dawka dobowa może wynosić do 1640 mg lewodopy, podawana zwykle przez około 16 godzin, z możliwością wydłużenia do 24 godzin w uzasadnionych przypadkach. Dawkowanie wymaga precyzyjnego miareczkowania i monitorowania klinicznego, zwłaszcza w przypadku zmiany dawki lub przerwania terapii.
bradykinezja, choroba Parkinsona, dawka bolus, dawka podtrzymująca, dyskineza, faza włączenia, fluktuacja ruchowa, hiperkineza, jelito czcze, lek przeciwparkinsonowski, lewodopa z karbidopą, otępienie, przezskórna endoskopowa gastrostomia, splątanie, żel dojelitowy, zespół hipokinetyczny, zgłębnik dojelitowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Requip-Modutab 2 mg
Requip-Modutab, zawierający ropinirol w postaci chlorowodorku, dostępny jest w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 2 mg, 4 mg oraz 8 mg. Lek ten jest wskazany do leczenia choroby Parkinsona zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej. W monoterapii stosowany jest w celu opóźnienia wprowadzenia lewodopy, co pozwala zmniejszyć ryzyko powikłań ruchowych, takich jak dyskinezy i fluktuacje ruchowe. W terapii skojarzonej z lewodopą Requip-Modutab jest szczególnie zalecany u pacjentów z zaawansowaną chorobą Parkinsona, u których występują fluktuacje efektu terapeutycznego, w tym efekt „końca dawki” (wearing-off) oraz fluktuacje typu „włączenie-wyłączenie” (on-off). Tabletki o przedłużonym uwalnianiu zapewniają stabilne stężenie ropinirolu w osoczu, co przekłada się na stabilizację efektu terapeutycznego i redukcję fluktuacji ruchowych.
chlorowodorek ropinirolu, choroba Parkinsona, dyskineza, efekt końca dawki, fluktuacja efektu terapeutycznego, fluktuacja ruchowa, fluktuacja typu on-off, leczenie skojarzone, lewodopa, monoterapia, nietolerancja laktozy, objaw parkinsonowski, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terapia skojarzona, zespół on-off - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Duodopa 20 mg/ml + 5 mg/ml
Duodopa, zawierająca 20 mg/ml lewodopy oraz 5 mg/ml karbidopy w postaci żelu dojelitowego, jest wskazana w leczeniu zaawansowanej choroby Parkinsona u pacjentów wykazujących pozytywną odpowiedź na lewodopę, lecz z ciężkimi fluktuacjami ruchowymi, dyskinezami lub hiperkinezami, które nie ustępują mimo optymalnej farmakoterapii. Terapia ta wymaga potwierdzenia rozpoznania zaawansowanej postaci choroby, dokumentacji dotychczasowej odpowiedzi na lewodopę oraz wykluczenia przeciwwskazań do implantacji cewnika dojelitowego. Decyzję o wdrożeniu leczenia powinien podjąć neurolog z doświadczeniem w terapii zaawansowanego Parkinsona, po szczegółowej ocenie klinicznej i ocenie motywacji pacjenta oraz opiekunów.