Wskazania kliniczne Rasagiline Vipharm

Produkt leczniczy Rasagiline Vipharm (1 mg tabletki) jest wskazany w leczeniu idiopatycznej choroby Parkinsona u pacjentów dorosłych. Lek może być stosowany w dwóch głównych schematach terapeutycznych, zależnie od stanu klinicznego pacjenta i dotychczasowego leczenia.¹

Monoterapia rasagiliną

Rasagiline Vipharm może być stosowany w monoterapii, czyli jako jedyny lek przeciwparkinsonowski, bez jednoczesnego podawania preparatów zawierających lewodopę. Ten schemat jest odpowiedni szczególnie we wczesnych stadiach choroby Parkinsona, kiedy odpowiedź na lewodopę nie jest jeszcze konieczna lub gdy lekarz decyduje o opóźnieniu wprowadzenia preparatów lewodopy do leczenia.²

Leczenie wspomagające z lewodopą

Rasagiline Vipharm znajduje również zastosowanie jako leczenie wspomagające (adjuwantowe) u pacjentów już przyjmujących lewodopę. Jest to szczególnie istotne w przypadku pacjentów, u których występują wahania skuteczności lewodopy spowodowane tzw. efektem wyczerpania dawki (ang. wearing-off phenomenon). W tej grupie pacjentów dodanie rasagiliny do schematu leczenia może pomóc w stabilizacji odpowiedzi na lewodopę i zmniejszeniu wahań stanu klinicznego pacjenta podczas dnia.³

Kiedy rozważyć włączenie rasagiliny

Lekarz powinien rozważyć włączenie Rasagiline Vipharm w następujących sytuacjach klinicznych:

• U pacjentów z nowo zdiagnozowaną idiopatyczną chorobą Parkinsona, jako leczenie początkowe w monoterapii
• U pacjentów, którzy nie tolerują innych leków przeciwparkinsonowskich
• U pacjentów leczonych lewodopą, u których pojawiają się fluktuacje ruchowe (zjawisko wearing-off)
• U pacjentów, u których obserwuje się skrócenie czasu działania pojedynczej dawki lewodopy

Preparat zawiera 1 mg rasagiliny (w postaci 1,438 mg rasagiliny półwinianu) w jednej tabletce. Tabletki są białe lub prawie białe, okrągłe, płaskie ze ściętymi krawędziami i wytłoczonym oznakowaniem „1″ po jednej stronie, o średnicy 8 mm.⁴

Warunki stosowania rasagiliny – praktyczne aspekty

Decyzja o zastosowaniu rasagiliny, czy to w monoterapii czy jako leczenie wspomagające, powinna być podjęta przez lekarza specjalistę neurologa lub lekarza doświadczonego w leczeniu zaburzeń ruchowych. Przy zalecaniu leku należy uwzględnić następujące aspekty:

Wybór pacjentów do terapii

Rasagiline Vipharm jest przeznaczony wyłącznie dla pacjentów dorosłych z potwierdzoną diagnozą idiopatycznej choroby Parkinsona. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć parkinsonizm wtórny i inne przyczyny zaburzeń ruchowych, które mogą imitować chorobę Parkinsona.⁵

Ocena skuteczności terapii

Przy stosowaniu rasagiliny jako terapii wspomagającej, lekarz powinien regularnie oceniać:

• Częstość i nasilenie zjawiska wyczerpania dawki lewodopy
• Czas trwania okresów „on” (dobrej sprawności ruchowej) i „off” (pogorszenia sprawności)
• Możliwość redukcji dawki lewodopy przy zachowaniu odpowiedniej kontroli objawów
• Wpływ terapii skojarzonej na występowanie dyskinez

W przypadku monoterapii, istotna jest regularna ocena podstawowych objawów parkinsonowskich (drżenie, sztywność, bradykinezja) oraz wpływu leczenia na codzienne funkcjonowanie pacjenta.⁶

Zalecenia dotyczące stosowania

Przy zalecaniu Rasagiline Vipharm należy poinformować pacjenta o:

• Konieczności regularnego, codziennego przyjmowania leku
• Możliwości przyjmowania leku niezależnie od posiłków
• Utrzymaniu stałej pory przyjmowania leku dla zachowania stabilnego stężenia w osoczu
• Konieczności konsultacji lekarskiej przed wprowadzeniem nowych leków do terapii ze względu na ryzyko interakcji
• Ograniczeniach dietetycznych (szczególnie dotyczących pokarmów bogatych w tyraminy) podczas terapii

W kontekście terapii wspomagającej z lewodopą, pacjent powinien być poinformowany o możliwości dostosowania dawki lewodopy po wprowadzeniu rasagiliny do schematu leczenia, zgodnie z zaleceniami lekarza prowadzącego.⁷