zjawisko wearing-off

Zjawisko wearing-off (wyczerpania dawki) to komplikacja występująca u pacjentów z chorobą Parkinsona leczonych lewodopą, objawiająca się skróceniem czasu działania pojedynczej dawki leku. Pacjenci doświadczają nawrotu objawów motorycznych (sztywności, drżenia, spowolnienia) przed przyjęciem kolejnej dawki leku.

Mechanizm wearing-off wiąże się z postępującą degeneracją neuronów dopaminergicznych, zmniejszoną zdolnością do magazynowania dopaminy w mózgu oraz zmianami w reaktywności receptorów dopaminowych. Zjawisko to pojawia się zazwyczaj po kilku latach terapii lewodopą, jednak u niektórych pacjentów może wystąpić już w pierwszych miesiącach leczenia.

Diagnostyka opiera się głównie na ocenie klinicznej i dzienniczkach objawów prowadzonych przez pacjentów. Dostępne są również standaryzowane kwestionariusze, jak WOQ-9 (Wearing-Off Questionnaire), pomagające w identyfikacji zjawiska. Wczesne rozpoznanie umożliwia odpowiednią modyfikację terapii.

Strategie terapeutyczne obejmują: zwiększenie częstotliwości podawania lewodopy przy zmniejszeniu pojedynczej dawki, stosowanie preparatów o przedłużonym uwalnianiu, dodanie inhibitorów COMT (entakapon, opikapon), inhibitorów MAO-B (selegilina, rasagilina) lub agonistów dopaminy. W zaawansowanych przypadkach rozważa się terapie ciągłe jak głęboka stymulacja mózgu (DBS) lub dojelitowe wlewy lewodopy.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl