metabolizm pseudoefedryny

Metabolizm pseudoefedryny obejmuje procesy, którym ta substancja podlega w organizmie człowieka. Pseudoefedryna jest lekiem sympatykomimetycznym stosowanym jako środek zmniejszający przekrwienie błony śluzowej nosa, często używanym w preparatach przeciw przeziębieniu i alergii.

Po podaniu doustnym pseudoefedryna wchłania się szybko z przewodu pokarmowego. Biodostępność leku wynosi około 100%, a maksymalne stężenie w osoczu jest osiągane po 1-2 godzinach. Pseudoefedryna jest metabolizowana w wątrobie, jednak w ograniczonym stopniu – około 70-90% dawki jest wydalane w postaci niezmienionej przez nerki.

Głównym szlakiem metabolicznym pseudoefedryny jest N-demetylacja, prowadząca do powstania norefedryny. W mniejszym stopniu zachodzi również oksydacja grupy hydroksylowej. Metabolity pseudoefedryny mają ograniczoną aktywność farmakologiczną w porównaniu ze związkiem macierzystym. Okres półtrwania pseudoefedryny wynosi około 5-8 godzin, lecz może ulec wydłużeniu u osób z zaburzeniami czynności nerek.

Istotnym aspektem metabolizmu pseudoefedryny jest fakt, że substancja ta może być wykorzystywana jako prekursor w nielegalnej syntezie metamfetaminy, co spowodowało wprowadzenie ograniczeń w dostępności preparatów zawierających pseudoefedrynę w wielu krajach.