metylotiomaślan wapnia
Metylotiomaślan wapnia (ang. calcium methylthiobutanoate) to związek chemiczny będący solą wapniową kwasu metylotiomasłowego. W medycynie związek ten znalazł zastosowanie głównie w terapiach wspomagających funkcjonowanie wątroby oraz w zaburzeniach metabolicznych.
Mechanizm działania metylotiomaślanu wapnia opiera się na jego właściwościach hepatoprotekcyjnych oraz zdolności do stymulacji procesów detoksykacyjnych w wątrobie. Związek ten wspomaga regenerację komórek wątrobowych i uczestniczy w metabolizmie lipidów, co czyni go wartościowym w leczeniu stłuszczenia wątroby różnego pochodzenia.
W praktyce klinicznej metylotiomaślan wapnia stosowany jest w przewlekłych chorobach wątroby, zwłaszcza w przypadkach uszkodzenia polekowego, alkoholowego oraz w niealkoholowej stłuszczeniowej chorobie wątroby (NAFLD). Wykazuje również działanie pomocnicze w terapii zaburzeń lipidowych, wspomagając normalizację profilu lipidowego pacjentów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ketosteril –
Ketosteril, zawierający α-ketoanalogi aminokwasów oraz aminokwasy, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem w przewodzie pokarmowym, z obserwowanym wzrostem stężenia ketokwasów w osoczu już po 10 minutach od podania doustnego, osiągającym około 5-krotne wartości wyjściowe. Szczytowe stężenia występują między 20 a 60 minutami, a po 90 minutach wracają do poziomu bazowego, co wskazuje na efektywną absorpcję i szybki metabolizm. Proces transaminacji ketokwasów zachodzi niemal natychmiast po wchłonięciu, co potwierdza ich szybkie włączenie do szlaków metabolicznych, wykorzystujących te same drogi kataboliczne co naturalne aminokwasy. U pacjentów z mocznicą zaburzenia stężeń aminokwasów w osoczu nie wynikają z upośledzonego wchłaniania, lecz prawdopodobnie z zaburzeń kinetyki poabsorpcji, co może być wykrywalne we wczesnych stadiach niewydolności nerek.
choroba nerek, fenylopropionian wapnia, histydyna, hydroksyanalog metioniny, ketoanalog aminokwasu, ketoanalog fenyloalaniny, ketoanalog izoleucyny, ketoanalog leucyny, ketoanalog waliny, metylotiomaślan wapnia, mocznica, niewydolność nerek, octan L-lizyny, oksomaślan wapnia, oksowalerianian wapnia, stężenie aminokwasów, transaminacja, treonina, tryptofan, tyrozyna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ketosteril –
Przeprowadzone badania przedkliniczne leku KETOSTERIL, zawierającego α-ketoanalogi i hydroksyanalogi aminokwasów oraz aminokwasy egzogenne, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa bez istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy i ośrodkowy układ nerwowy. Testy toksyczności ostrej potwierdziły szeroki margines bezpieczeństwa po jednorazowym podaniu wysokich dawek, natomiast badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały zagrożeń przy długotrwałym stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Kompleksowa ocena bezpieczeństwa reprodukcyjnego nie wykazała działania teratogennego ani toksycznego wpływu na płodność i rozwój potomstwa.
aberracja chromosomowa, aminokwasy egzogenne, działanie teratogenne, efekt toksyczny, fenylopropionian wapnia, genotoksyczność, lizyna octan, metylotiomaślan wapnia, mutacja genowa, obciążenie azotem, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, przewlekła choroba nerek, ryzyko onkogenne, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa