guz atypowy
Guz atypowy to termin medyczny określający nowotwór, który nie spełnia wszystkich kryteriów guza złośliwego, ale jednocześnie wykazuje pewne cechy atypii komórkowej, sugerujące możliwość złośliwienia. Histopatologicznie, guzy atypowe charakteryzują się zwiększoną liczbą komórek, nieregularnością ich kształtu i wielkości, zwiększoną aktywnością mitotyczną oraz atypią jądrową.
W praktyce klinicznej guzy atypowe stanowią wyzwanie diagnostyczne, gdyż zajmują pośrednią pozycję w spektrum nowotworów – między zmianami łagodnymi a złośliwymi. Przykładami są atypowe oponiaki (WHO grade II), atypowe gruczolaki przysadki, atypowe naczyniaki czy atypowe mięśniaki gładkokomórkowe macicy. Ich potencjał złośliwienia jest wyższy niż w przypadku guzów łagodnych, lecz niższy niż u nowotworów jednoznacznie złośliwych.
Postępowanie z guzami atypowymi wymaga indywidualnego podejścia. Często zaleca się ich całkowite wycięcie chirurgiczne z marginesem zdrowej tkanki oraz ścisłą obserwację pacjenta po leczeniu. Częstotliwość i długość obserwacji zależy od lokalizacji guza, stopnia atypii komórkowej oraz innych czynników prognostycznych. W niektórych przypadkach może być wskazana dodatkowa terapia, jak radioterapia, szczególnie gdy całkowite usunięcie zmiany nie jest możliwe.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Meningioma – Etiologia i przyczyny
Meningioma to nowotwór wywodzący się z opon mózgowo-rdzeniowych, którego etiologia jest wieloczynnikowa, obejmująca czynniki genetyczne, hormonalne i środowiskowe. Genetycznie, około 40-80% meningioma wykazuje aberracje chromosomu 22, zwłaszcza delecję genu NF2 (22q12), co jest dominującą cechą sporadycznych przypadków. Dodatkowo, mutacje w genach TRAF7, KLF4, AKT1 i SMO są często obecne w łagodnych meningioma podstawy czaszki. Predyspozycje genetyczne obejmują m.in. neurofibromatozę typu 2 (NF2), zespół von Hippel-Lindau, MEN1, Li-Fraumeni, Cowdena i Gorlina. Ekspozycja na promieniowanie jonizujące, zwłaszcza radioterapia głowy w dzieciństwie, zwiększa ryzyko rozwoju meningioma 6-10-krotnie. Epidemiologicznie, guzy te występują dwukrotnie częściej u kobiet, co wiąże się z obecnością receptorów hormonalnych (progesteronowych u 88%, estrogenowych i androgenowych po około 40%) oraz obserwowanym wzrostem tempa wzrostu guza w ciąży i cyklu miesiączkowym.
aberracja chromosomowa, choroba von Hippel-Lindau, delecja chromosomowa, delecja genu, doustna antykoncepcja, gen NF2, guz atypowy, hormonalna terapia zastępcza, insulinopodobny czynnik wzrostu, meningioma, neurofibromatoza typu 2, nieprawidłowość chromosomalna, niestabilność genomowa, octan cyproteronu, octan medroksyprogesteronu, opona mózgowo-rdzeniowa, pajęczynówka, promieniowanie jonizujące, radioterapia głowy, receptor androgenowy, receptor estrogenowy, receptor progesteronowy, tkanka tłuszczowa, utrata heterozygotyczności, wskaźnik masy ciała, zespół Cowdena, zespół Gorlina, zespół Li-Fraumeni, zespół mnogiej gruczolakowatości