cecha histologiczna
Cecha histologiczna to specyficzny element morfologiczny obserwowany podczas badania mikroskopowego tkanek. Jest to charakterystyczna struktura komórkowa, tkankowa lub międzykomórkowa, która pomaga w diagnostyce histopatologicznej, identyfikacji procesów patologicznych oraz klasyfikacji zmian chorobowych.
W praktyce klinicznej cechy histologiczne stanowią podstawę rozpoznania wielu chorób, szczególnie nowotworów. Obejmują one m.in. wzorzec ułożenia komórek, stosunek jądra do cytoplazmy, obecność figur mitotycznych, cechy naciekania, martwicy, metaplazji czy dysplazji. Ocena cech histologicznych wymaga specjalistycznej wiedzy i doświadczenia patologa.
Współczesna diagnostyka histopatologiczna często łączy klasyczną ocenę cech histologicznych z metodami immunohistochemicznymi i molekularnymi, co pozwala na precyzyjną diagnostykę różnicową oraz dostarcza informacji o rokowaniu i potencjalnej odpowiedzi na leczenie. Każda cecha histologiczna musi być interpretowana w odpowiednim kontekście klinicznym.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Samotny guz włóknisty – Leczenie
Samotny guz włóknisty (SFT) to rzadki nowotwór mezenchymalny, najczęściej lokalizujący się w jamie opłucnowej, wymagający wielodyscyplinarnego podejścia terapeutycznego. Złotym standardem leczenia jest całkowita resekcja chirurgiczna (R0) z marginesem zdrowych tkanek, co zapewnia 10-letnie przeżycie całkowite na poziomie 54-89%. Technika operacyjna zależy od wielkości i lokalizacji guza: torakoskopia dla guzów ≤5 cm, torakotomia z resekcją klinową lub lobektomią dla większych zmian, a w przypadku zajęcia struktur sąsiadujących – rozszerzona resekcja ściany klatki piersiowej lub osierdzia. Radioterapia pooperacyjna (PORT) jest wskazana przy dodatnich marginesach, dużych guzach lub cechach złośliwości histologicznej, poprawiając kontrolę miejscową i przeżycie wolne od progresji, zwłaszcza w SFT wewnątrzczaszkowych, z dawką CTV około 1 cm. Radioterapia przedoperacyjna (np. 50 Gy w SFT miednicy) może zmniejszyć rozmiar guza i ułatwić resekcję. Chemioterapia, oparta głównie na antracyklinach (doksorubicyna) i ifosfamidzie, jest zarezerwowana dla zaawansowanych lub przerzutowych przypadków, jednak jej skuteczność jest ograniczona.
antracyklina, bewacyzumab, cecha histologiczna, dakarbazyna, doksorubicyna, ekspresja PD-L1, ifosfamid, inhibitor kinazy tyrozynowej, inhibitor multikinazowy, jama opłucnowa, kontrola miejscowa, lek antyangiogenny, lobektomia, margines zdrowych tkanek, mięsak tkanek miękkich, mutacja IDH1, nowotwór mezenchymalny, paklitaksel, pazopanib, pneumonektomia, przeżycie wolne od progresji, radioterapia pooperacyjna, radioterapia przedoperacyjna, receptor czynnika wzrostu śródbłonka naczyniowego, resekcja en bloc, resekcja fragmentaryczna, resekcja guza, samotny guz włóknisty, segmentektomia, sorafenib, sunitynib, temozolomid, terapia radioizotopowa, torakoskopia, torakotomia, trabektedyna